ความถูกต้องทางไวยากรณ์

ความคล่องแคล่วในการสื่อสาร

จำนวนคำศัพท์ที่นักเรียนรู้

ก. การบรรยายเนื้อหาโดยครูเป็นหลัก

ข. การทำงานกลุ่มและการทำกิจกรรมร่วมกัน

ค. การให้นักเรียนทำแบบฝึกหัดส่วนตัว

ง. การเน้นการแปลภาษา

การสัมภาษณ์นักเรียน

การให้คะแนนจากเพื่อนนักเรียน

การสอบแบบปรนัย

การสังเกตพฤติกรรมในชั้นเรียน

การใช้สื่อดิจิทัลและวิดีโอ

การใช้หนังสือเรียนเท่านั้น

การใช้สื่อโซเชียลมีเดีย

การใช้สื่อสิ่งพิมพ์แบบดั้งเดิม

การจำกัดการพูดคุยระหว่างนักเรียน

การเน้นการเรียนรู้แบบเดี่ยว

การให้ความสำคัญกับการทำงานกลุ่ม

การใช้การบรรยายเป็นหลัก

4-5

3-4

7-10

5-6

ก. ความถูกต้องทางไวยากรณ์และการสะกดคำ

ข. ความสามารถในการสื่อสารและใช้ภาษาในสถานการณ์จริง

ค. จำนวนคำศัพท์ที่นักเรียนสามารถท่องจำได้

ง. การทำแบบฝึกหัดในหนังสือเรียน

ก. A1 เน้นการสื่อสารด้วยประโยคที่ซับซ้อนขึ้น ส่วน A2 เน้นการใช้คำศัพท์ใหม่ๆ

ข. A1 เน้นการสื่อสารในสถานการณ์ที่เป็นรูปธรรมและคุ้นเคยมาก ๆ ส่วน A2 สามารถสื่อสารในสถานการณ์ทั่วไปที่คุ้นเคยและเป็นกิจวัตรประจำวันได้คล่องขึ้น

ค. A1 เน้นการเขียนอีเมล ส่วน A2 เน้นการพูดนำเสนอ

ง. A1 คือระดับผู้เชี่ยวชาญ ส่วน A2 คือระดับผู้เริ่มต้น

ก. การเน้นการแก้ไขข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์อย่างเคร่งครัด

ข. การสร้างสถานการณ์ให้ผู้เรียนได้ใช้ภาษาเพื่อสื่อความหมายจริง

ค. การให้ผู้เรียนท่องจำบทสนทนาและคำศัพท์จำนวนมาก

ง. การใช้ตำราเรียนและแบบฝึกหัดเป็นหลักในการเรียนการสอน

ก. ทำให้ครูไม่ต้องเตรียมการสอนเองทั้งหมด

ข. ช่วยในการสร้างสื่อการสอนและกิจกรรมที่หลากหลายได้อย่างรวดเร็ว

ค. ทดแทนบทบาทของครูในการปฏิสัมพันธ์กับผู้เรียน

ง. เป็นแหล่งข้อมูลเดียวที่ผู้เรียนควรใช้ในการเรียนภาษา

ก. ทำให้การเรียนรู้เป็นเรื่องสนุกและกระตุ้นการมีส่วนร่วม

ข. ช่วยให้ครูไม่ต้องใช้ความพยายามในการสอน

ค. ทำให้การประเมินผลนักเรียนง่ายขึ้น

ง. เน้นการแข่งขันเพียงอย่างเดียวเพื่อค้นหาผู้เรียนที่เก่งที่สุด