முள்ளுவர்

புத்தேள்

கொன்றார்க்கு

கொன்றார்கு

உபகாரத்தின் மதிப்பு உபகாரம் எவ்வளவு என்றதைப் பொருத்தல்ல. உபகாரத்தை அடைந்தவனுடைய குணப் பெருமையின் அளவைப் பொறுத்தது.

உபகாரத்தின் பயனை உணரக்கூடியவர்கள், ஒருவன் தமக்குத் தினையளவு மிகச் சிறிய உதவியைச் செய்தாலும் அதனைப் பனையளவு மிக உயர்ந்ததாகப் பாராட்டுவார்கள்.

நன்றி கொல்லுதலாவது உபகாரம் செய்தவனுக்கு அபகாரம் செய்வது நன்றியை மறந்துவிட்டால் அது நல்லதல்ல என்பது மட்டும் ஆகும். ஆனால் நன்றியைக் கொன்று, நன்றி செய்தவனுக்குத் தீமை செய்தால் அது நிச்சயமாகப் பாவமுண்டாக்கும். அதினின்றும் தப்ப முடியாது.

நம்முடைய கஷ்ட காலத்தில் நமக்கு உதவி செய்த ஒருவன், அதன் பிறகு ஏதாவது நமக்குக் குற்றம் செய்துவிட்டாலும் அந்தக் குற்றத்தை மறந்துவிட வேண்டுமே யொழிய, முன் அவன் தக்க சமயத்தில் நமக்குச் செய்த உதவியை மறந்துவிடக் கூடாது.

உதவி வரைத்தன் றுதவி யுதவி

செய்யப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து

செய்யாமற் செய்த வுதவிக்கு வையகமும்

வானகமு மாற்ற லரிது.

மறவற்க மாசற்றார் கேண்மை துறவற்க

துன்பத்துட் டுப்பாயார் நட்பு

கொன்றன்ன வின்னா செயினு மவர்செய்த

வொன்றுநன் றுள்ளக் கெடும்

“விரிதிரைப் பெருங் கடல் வளைஇய உலகமும்,

அரிது பெறு சிறப்பின் புத்தேள் நாடும்

இரண்டும், தூக்கின், சீர் சாலாவே.’’ - குறுந்தொகை 101

நிலத்தினும் பெரிதே; வானினும் உயர்ந்தன்றே;

நீரினும் ஆர் அளவின்றே - சாரல்

கருங்கோல் குறிஞ்சிப் பூக் கொன்ற,

பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடொளர்ந் நற்பே. - குறுந்தொகை 3

உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல ஆங்கே

இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு. - குறள் 788

பெருநன் றாற்றிற் பேணாரும் உளரே

ஒருநன் றுடையள் ஆயினும் புரிமாண்டு

புலவி தீர அளிமதி இலைகவர்

பாடமை ஒழுகிய தண்ணறுஞ் சாரல்

மென்னடை மரையா துஞ்சும்

நன்மலை நாட நின்னல திலளே. - குறுந்தொகை 115

கொன்றன்ன இன்னா செயினு மவர்செய்த

கொன்றன்ன வின்னா செயினு மவர்செய்த

கொன்றன்ன விண்ணா செயினு மவர்செய்த

கொன்றன்ன இண்ணா செயினு மலர்செய்த

துணிச்சல்

நன்றியுணர்வு

அறிவு

பொறுமை

ஆறு

கடல்

மலை

காடு