ciepło dostarczone do układu jest równe zmianie energii wewnętrznej układu

energia wewnętrzna przemiany nie zależy od temperatury

dla gazów jednoatomowych ciepło właściwe nie zależy od temperatury

ciepło dostarczone do układu jest równe pracy wykonanej przez układ

każde ciało pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym, dopóki działanie innych ciał nie zmusi go do zmiany tego stanu

wektor siły bezwładności jest wyrażony poprzez iloczyn masy i przyśpieszenia układu poprzedzony znakiem minus

ciało o mniejszym momencie bezwładności łatwiej wprawić w ruch

ciało o większym momencie bezwładności łatwiej wprawić w ruch

Ciepło dostarczone do układu zużywa sie na zwiększenie jego energii wewnętrznej i na wykonanie pracy nad układem

Zmiana energii wewnętrznej układu, przy przejściu pomiędzy dwoma stanami, zależy wyłącznie od tego jaki jest stan początkowy i końcowy przejścia

] Ciepło pobrane przez układ jest równe wzrostowi energii wewnętrznej układu plus pracy wykonanej przez układ nad otoczeniem zewnętrznym

Układ termodynamiczny może wymieniać energię ze swoim otoczeniem poprzez przekazywanie ciepła lub wykonananej pracy

] wzrośnie 2 razy, jeśli moment bezwładności nie ulegnie zmianie

nie zmieni się, jeśli moment bezwładności zmaleje 4 razy

zmaleje 2 razy, jeśli moment bezwładności zmaleje 4 razy

zmaleje 2 razy, jeśli moment bezwładności nie ulegnie zmianie

Niemożliwa jest przemiana, której jedynym wynikiem byłaby zamiana na pracę ciepła pobranego ze źródła mającego wszędzie jednakową temperaturę

Niemożliwe jest przekształcenie ciepła z pojdeyńczego źródła w pracę bez żadnego efektu ubocznego

Entropia układu zamkniętego nigdy nie maleje

Żadna cyklicznie pracująca maszyna nie może bez zmian w otoczeniu przenosić w sposób ciągły ciepła z jednego ciała do drugiego o niższej temperaturze

Naprężenie wewnętrzne ciała sprężyście odkształconego jest odwrotnie proporcjonalne do względnego odształcenia tego ciała

W zakresie odkształceń sprężystych moduł sprężystości podłużnej jest proporcjonalny do wydłużenia ciała

Względne odkształcenie ciała jest proporcjonalne do modułu sprężystości podłużnej (w zakresie odkształceń sprężystych)

Naprężenie wewnętrzne ciała sprężyście odkształconego jest wprost proporcjonalne do względnego odkształcenia tego ciała

] zmaleje 4 razy

wzrośnie 4 razy

wzrośnie 2 razy

zmaleje 2 razy

W przemianie adiabatycznej, zmniejszając objętość gazu, powodujemy wzrost jego ciśnienia

Ponieważ w tej przemianie adiabatycznej nie ma wymiany ciepła z otoczeniem, więc wykonana nad gazem praca powoduje wzrost jego energii wewnętrznej

w przemianie adiabatycznej praca wykonana przez gaz całkowicie zmienia sie na jego energie wewnetrzną

Adiabatycznemu rozszerzaniu gazu towarzyszy wzrost temperatury

Stosunek kwadratu czasu obiegu planety wokół słońca i trzeciej potęgi średniej odległości planety od słońca jest wielkości stałą , taka sama dla wszystkich ciał układu słonecznego

Sześciany półosi wielkich orbit dowolnych planet mają się do siebie jak kwadraty ich okresów obiegu (półoś wielka jest połową najdłuższej cięciwy elipsy)

Stosunek trzeciej potęgi średniej odległości planety od Słońca i kwadratu czasu obiegu planety wokół Słońca jest wielkością stała, taką samą dla wszystkich ciał układu słonecznego

W równych odstępach czasu, promień wodzący planety poprowadzony od Słońca zakreśla równe pola (prędkość polowa jest stała)

stała proporcjonalności pomiędzy ciepłem pobieranym lub oddawanym przez to ciało, a spowodowaną tym procesem zmianą temperatury

ilość energii potrzebnej do ogrzania jednego mola substancji o jeden kelwin

stała proporcjonalności pomiędzy ciepłem pobieranym lub oddawanym przez to ciało, a spowodowaną tym procesem zmianą energii wewętrznej ciała

ilość ciepła potrzebna do podwyższenia temperatury ciała o masie 1kg o 1K

dwa razy wieksza niz dla ciała o masie M

dwa razy mniejsza niż dla ciała o masie 8M

dwa razy mniejsza niz dla ciała o masie 16M

dwa razy mniejsza niż dla ciała o masie M

ciała mające większe momenty bezwładnosci charakteryzuje sposób rozmieszczenia masy bryły wokół osi obrotu

ciała mające wieksze momenty bezwładności ( przy tej samej masie) słabioej przeciwstawaja sie ruchowi obrotowemu

im większy moment bezwładności, tym trudniej zmienić stan ruchu obrotowego ciała

moment bezwłądności nie zalezy od położenia osi obrotu w przypoadku brył symetrycznych

wzrośnie 2 razy

] zmaleje 4 razy

wzrośnie 4 razy

zmaleje 2 razy

na półkuli półnoscnej sily Coriolisa niezależnie od kierunku ruchu ciała odchylają jego to rzawsze w prawo w stusunku do wektora prędkości

działa na ciało poruszające się z pewną predkościa liniową względem układu obracającego się

występuje w inercjalnych układach odniesienia

na półkuli południowej siły Coriolisa niezależnie od kierunku ruchu ciała odchylają jego tor zawsze w prawo w studunku do wektora prędkości

jest proporcjonalna do kwadratu amplitudy i kwadratu częstotliwości fali

oscyluje w czasie

jest proporcjonalna do kwadratu amplitudy fali ?(to samo co w a)

jest stała w czasie

siła tarcia jest wprost proporcjonalna do wielkosci pola powierzchni styku ciał

siła tarcia nie zależy od prędkości względnej poruszania się po powierzchni

siła tarcia jest w przybliżeniu niezależna od wielkości pola powierzchni styku ciał

siła tarcia jest proporcjonalna do siły, z jaką jedna powierzchnia naciska na drugą

maksymalna amplituda fali powstałej w wyniku interferencji dwóch fal o jednakowych amplitudach wynoszących 2A jest również rowna 2A

interferencja destruktywna zachodzi, gdy różnica odległości pomiędy źródłami interferującymi fal a punktem ich nałożenia się jest równa całkowitej wielokrotności połówki długości fali

interfencja konstruktywna zachodzi dla fal zgodnych w fazie

interferencja konstruktywna zachodzi, gdy różnica odległości pomiędzy źródłami interferujących fal a punktem ich nałożenia się jest równa całkowitej wielokrotności tej fali

przyspieszenia kątowe i styczne są stałe a przyspieszenie normalne wyznacza się na podstawie iloczynu skalarnego wektorów prędkości katowej i predkosci liniowej

przyśpieszenie kątowe jest stałe a prześpieszenie normalne wyznacza się na podstawie iloczynu skalarnego wektorów prędkości kątowej i prędkości liniowej ?(to samo co w c)

przyśpieszenia kątowe i styczne są stałe a przyśpieszenie normalne nie występuje

przyśpieszenia kątowe i normalne są stałe a przyśpieszenie styczne nie występuje

W układach inercjalnych, prędkość ciała względem ruchomego układu odniesienia jest sumą wektorów prędkości wzajemnej i prędkości ciała w układzie spoczywającym

W układach inercjalnych, prędkość ciała względem nieruchomego układu odniesienia jest sumą wektorów prędkości wzajemnej układów i prędkości ciała w układzie poruszającym się

W układach inercjalnych, prędkość ciała względem nieruchomego układu odniesienia jest różnicą wektorów prędkości ciała w układzie poruszającym się i wektora prędkości wzajemenj układów

W układach inercjalnych, prędkość ciałą względem nieruchomego układu odniesienia jest różnicą wektora prędkości wzajemnej układów i wektora prędkości ciała w układzie poruszającym się

praca wykonana przez dowolną siłę równa się zmianie energii kinetycznej ciała, poprzedzonej znakiem minus

praca wykonana przez dowolną siłę równa się zmianie energii kinetycznej ciała

praca jest formą przekazywania energii

praca wykonana przez dowolną siłę równa się zmianie energii potencjalnej ciała wziętej ze znakiem ujemnym

Ciało w całości lub częściowo zanurzone w płynie jest wypierane ku górze siłą równą ciężarowi wypartego przez to ciało płynu

Ciało w całości lub częściowo zanurzone w płynie jest wypierane ku górze siłą równą masie wypartego przez to ciało płynu

Ciało w całości lub częściowo zanurzone w płynie jest wypierane ku górze siłą równą ciężarowi ciała zanurzonego w tym płynie

Ciało w całości lub częściowo zanurzone w płynie jest wypierane ku górze siłą równą ciężarowi wypieranego ciała

cząsteczki działają na siebie siłami przyciągania lub odpychania w zależności od odległości między nimi

w wyniku zderzeń cząsteczki poruszają się ruchem jednostajnie przyspieszonym

cząsteczki gazu traktujemy jak punkty materialne o pomijalnie małej objętości w stosunku do objętości gazu

cząsteczki oddziałują tylko w momencie zderzeń

Wydłużenie jest wprost proporcjonalne do modułu sprężystości podłużnej

Wydłużenie jest wprost proporcjonalne do powierzchni przekroju ciała

Wydłużenie jest wprost proporcjonalne do pierwotnej długości ciała

Wydłużenie jest wprost proporcjonalne do działającej siły

wzrośnie 2 razy

zmaleje 4 razy

zmaleje 2 razy

wzrośnie 4 razy

iloczyn wektorowy prędkości liniowej i prędkości kątowej (uwaga: kolejność wielkości w iloczynie taka jak w stwierdzeniu)

iloczyn wektorowy przyśpieszenia kątowego i promienia wodzącego (uwaga: kolejność wielkości w iloczynie taka jak w stwierdzeniu)

iloczyn wektorowy promienia wodzącego i przyśpieszenia kątowego (uwaga: kolejność wielkości w iloczynie taka jak w stwierdzeniu)

iloczyn wektorowy prędkości kątowej i prędkości liniowej (uwaga: kolejność wielkości w iloczynie taka jak w stwierdzeniu)

w układzie inercjalnym przyspieszenie pojawia się tylko, jako rezultat działania niezrównoważonej siły

charakterystycznym dla układów inercjalnych jest obecność sił bezwładności

w układzie inercjalnym przyśpieszenie nie występuje

układy inercjalne to takie układy odniesienia względem, którcyh wszystkie ciała nie oddziałujące z innymi ciałami poruszają się jednostajnie prostoliniowo

amplituda fali zmienia się wraz z upływem czasu

obserwuje się modulację amplitudy, wynikającą z niewielkiej różnicy częstotliwości nakładających się fal

węzły oddalone są od siebie o połowę długości fali

amplituda jest stała dla danego połozenia na strunie

3600000 $kg*m^2/s^2$

3600000 $kg*m^2*s^2$

36 MJ

3.6 MJ

prędkości liniowe poszczególnych punktów bryły sztywnej są proporcjonalne do odległości punktu od osi obrotu

ruch postępowy bryły sztywnej - ruch, w którym dowolny odcinek łączący dwa punkty bryły zachowuje stałe położenie względem osi obrotu

w ruchu obrotowym poszczególne punkty bryły sztywnej charakteryzuje ta sama prędkość liniowa i przyspieszenie liniowe

bryła sztywna to ciało, dla którego pod działaniem sił odległości dwóch dowolnych punktów takiego ciała pozostają stałe

Ciało w całości lub częściowo zanurzone w płynie jest wypierane ku górze siłą równą ciężarowi wypartego przez to ciało płynu

Kiedy ciało jest zanurzone w całości lub częściowo w spoczywającym płynie to płyn ten wywiera ciśnienie na każdą, będącą z nim w kontakcie, część powierzchni ciała

Ciśnienie zewnętrzne wywierane na zamknięty płyn jest przekazywane niezmienione na każdą część płynu oraz ścianki naczynia

Kiedy ciało jest zanurzone w całości lub częściowo w płynie to płyn ten wywiera ciśnienie na każdą część powierzchni ciała i ścianki naczynia

Droga to długość przemieszczenia (wielkość skalarna)

Tor ruchu to krzywa geometryczna, utworzona przez punkty, określające kolejne położenie ciał w przestrzeni

Wektor położenia (promień wodzący) ciała to wektor łączący początek układu odniesienia z aktualnym położeniem ciał w przestrzeni

Przemieszczenie to zmiana wektora położenia w czasie (wielkość wektorowa), wyznaczona jako suma geometryczna dwóch wektrów położenia cząstki

$(kg*m^2)/(s^2*K*mol)$

$K*mol/J$

] $J/K$

$J/(mol*K)$

$\gamma/\tau$

$\tau/\gamma$

$\gamma/E$

$E/\gamma$

] złożeniem rzutu pionowego w górę na kierunku pionowym i ruchu jednostajnego na kierunku poziomym

złożeniem ruchu jednostajnie zmiennego ze stałym przyśpieszeniem g na kierunku poziomym i ruchu jednostajnie przyśpieszonego na kierunku poziomym

złożeniem ruchu jednostajnie zmiennego ze stałym przyśpeiszeniem g na kierunku poziomym i ruchu jednostajnego na kierunku pionowym

] złożeniem ruchu jednostajnie zmiennego ze stałym przyspeiszeniem g na kierunku pionowym i ruchu jednostajnego na kierunku poziomym

ciężarem ciała

odkształceniem

naprężeniem

masą

wielkość wektorowa, w dowolnym punkcie definiowana jako siła grawitacyjna działająca w tym punkcie na jednostkową masę

skalarna, w dowolnym punkcie definiowana jako stosunek energii potencjalnej, jaką posiada ciało o masie $m$ umieszczone w danym punkcie pola grawitacyjnego, do wartości tej masy

wielkość wektorowa, której jednostką jest $m/s^2$

wielkość skalarna, w dowolnym punkcie definiowana jako siła grawitacyjna działająca w tym punkcie na jednostkową masę

Siła $F$ działająca na ciało o masie $m$ udziela mu przyśpieszenia $a$ o wartości proporcjonalnej do wartości siły. Współczynnikiem proporcjonalności między siłą a przyśpieszeniem jest masa $m$. Kierunek i zwrot siły są zgodne z kierunkiem i zwrotem przyśpieszenia

Tempo zmian pędu ciała jest równe sile wypadkowej działającej na to ciało

Jeżeli na ciało działa niezrównoważona siła to ciało to porusza się z przyśpieszeniem proporcjonalnym do działającej siły a odwrotnie proporcjonalnym do masy ciała

Szybkość zmian pędu cząstki jest równa wypadkowej sił działających na cząstką i ma kierunek tej siły

wzrośnie 2 razy

nie zmieni się

wzrośnie 4 razy

wzrośnie 8 razy

Wypadkowy moment sił zewnętrznych jest równy pochodnej momentu pędu (krętu) całkowitego układu względem czasu, który pozostaje stały

Pochodna momentu pędu (krętu) całkowitego układu względem czasu jest równa momentowi wypadkowemu sił zewnętrznych, który pozostaje stały

Jeżeli moment wypadkowy sił zewnętrznych działających na układ równa sie zeru, to moment pędu (krętu) całkowity tego układu jest stały

Jeżeli wypadkowa siła działająca na układ równa sie zeru, to moment pędu (kręt) całkowity tego układu jest stały

Praca wykonana przez siły zachowawcze równa się zmianie energii kinetycznej ciała

Praca wykonana przez siły zachowawcze równa sie zmianie energii potencjalnej ciała wzięta ze znakiem ujemnym

Praca wykonana przez siłe zachowawczą po drodze zamkniętej jest równa zeru

Praca wykonana przez siłe zachowawczą zależy od kształtu toru

wielkość skalarna, w dowolnym punkcie definiowana jako stosunek energii potencjalnej, jaką posiada ciało o masie $m$ umieszczone w danym punkcie pola grawitacyjnego, do wartości tej masy

wielkość wektorowa, w dowolnym punkcie definiowana jako siła grawitacyjna działająca w tym punkcie na jednostkową masę

wielkość skalarna, której jednostką jest $m^2/s^2$

wielkość wektorowa, w dowolnym punkcie definiowana jako stosunek energii potencjalnej, jaką posiada ciało o masie $m$ umieszczone w danym punkcie pola grawitacyjnego, do wartości tej masy

$-GMm/r^2$

$-GMm/r$

$GMm/r^2$

$GMm/r$

maleje liniowo wraz ze wzrostem głębokości

wzrasta liniowo wraz ze wrostem głebokości

wzrasta z kwadratem głębokości

z prawem Pascal'a jest stałe w każdej części płynu

wzrośnie 2 razy

wzrośnie 4 razy

zmaleje 2 razy

zmaleje 4 razy

iloczyn ciśnienia i objętości jest stały

ciepło dostarczone do układu jest równe pracy wykonanej przez układ

praca wykonana nad układem jest równa zmianie energii wewnętrznej układu

ciepło dostarczone do układu jest równe zmianie energii wewnętrznej układu

głośność dźwięku jest odwrotnie proporcjonalna do logarytmu naturalnego z wartości bodźca

głośność dźwięku jest liniowo proporcjonalna do logarytmu dziesiętnego wartości bodźca

głośność dźwięku jest liniowo proporcjonalna do logarytmu naturalnego z wartości bodźca

głośność dźwięku jest odwrotnie proporcjonalna do logarytmu dziesiętnego z wartości bodźca

$m^3/(kg*s^2)$

$kg*m^3/s$

] $m^3/(kg*s)$

$m^2/(kg^2*s)$

przemiana izobaryczna gazu to inaczej jego rozszerzenie termiczne

iloczyn objętości i temperatury jest stały

ciepło molowe przy stałym ciśnieniu jest zawsze mniejsze od ciepła molowego przy stałej objętości o wartości stałej gazowej $R$

w przemianie izobarycznej trzeba dostarczać ciepła nie tylko na zmianę energii wewnętrznej, związaną ze zmianą temperatury, ale i na wykonanie pracy związanej ze zmianą objętości

Moment bezwładności $l$ bryły względem dowolnej osi jest równy sumie momentu bezwładności $l_0$ względem osi równoległej przechodzącej przez środek masy bryły oraz iloczynu masy tej bryły i odległości $a$ obu osi

Moment bezwładności $l$ bryły względem dowolnej osi jest równy sumie momentu bezwładności $l_0$ względem osi równoległej przechodzącej przez środek podstawy bryły oraz iloczynu masy tej bryły $m$ i kwadratu odległości $a$ obu osi

Moment bezwładności $l$ bryły względem dowolnej osi jest równy sumie momentu bezwładności $l_0$ względem osi równoległej przechodzącej przez środek masy bryły oraz iloczynu masy tej bryły $m$ i kwadratu odległości $a$ obu osi

Moment bezwładności $l$ bryły względem dowolnej osi jest równy sumie momentu bezwładności $l_0$ względem osi równoległej przechodzącej przez środek podstawy bryły oraz iloczynu masy tej bryły $m$ i odległości $a$ obu osi

wzrasta wykładniczo wraz ze wzrostem wysokości

maleje wykładniczo wraz ze wzrostem wysokości

wzrasta liniowo wraz ze wzrostem wysokości

maleje eksponencjalnie wraz ze wzrostem wysokości

$0\degree$

$90\degree$

] $180\degree$

$45\degree$

$\Delta V/(\Delta pV)$

$-\Delta V/(\Delta pV)$

$-(\Delta pV)/\Delta V$

] $(\Delta pV)/\Delta V$

zmaleje 2 razy

wzrośnie

nie ulegnie zmianie

wzrośnie 2 razy

Jeśli obserwator oddala się od źródła stacjonarnego, obserwowana częstotliwość jest niższa niż częstotliwość źródła

Gdy źródło oddala się od obserwatora, rejestrowana częstotliwośc jest wyższa niż częstotliwość sygnału wygenerowanego przez źródło

Gdy źródło oddala się od obserwatora, rejestrowana częstotliwość jest niższa niż częstotliwośc sygnału wygenerowanego przez źródło

Jeśli obserwator przesuwa się w kierunku źródła stacjonarnego, obserwowana częstotliwość jest mniejsza niż częstotliwość źródła

Eulera

Lagrangea

Laplacea

Bernouliego

$10^6$ razy większe natężenie fali akustycznej od standardowego poziomu odniesienia

$10^3$ razy większe natężenie od standardowego poziomu odniesienia

] 60 razy większe natężenie fali akustycznej od standardowego poziomu odniesienia

6 razy większe natężenie fali akustycznej od standardowego poziomu odniesienia

Jeżeli na ciało (układ ciał) działają tylko siły zachowawcze wówczas całkowity pęd układu nie zmienia się

Sumaryczny pęd układu przed zderzeniem jest równy wypadkowemu pędowi układu po zderzeniu

Jeżeli układ jest izolowany (nie działają siły zewnętrzne lub ich wypadkowa jest równa zeru) i zamknięty (cząstki nie przybywają i nie ubywają) wówczas całkowity pęd układu nie zmienia się

Jeżeli na ciało (układ ciał) działają tylko siły zachowawcze wówczas całkowity pęd układu przed zderzeniem jest równy całkowitemu pędowi układu po zderzeniu

Jeśli na ciało (układ ciał) działają tylko siły niezachowawcze wówczas energia mechaniczna układu pozostaje stała

W układzie odizolowanym energia kinetyczna jest w całości zamieniana na energię potencjalną

Jeśli na ciało (układ ciał) działają tylko siły zachowawcze wówczas energia mechaniczna układu jest stała

W układach odosobnionych suma energi kinetycznych i potencjalnych wszystkich ciał pozostaje stała bez względu na oddziaływania w nich zachodzące

kierunek i zwrot wektora siły bezwładności jest taki sam jak kierunek i zwrot przyspieszenia układu, które jest źródłem siły bezwłasności

są przykładem oddziaływań słabych

są charakterystyczne dla układów inercjalnych

nie należą do żadnego z 4 oddziaływań fundamentalnych

energia przenoszona przez falę przez jednostkę objętości ośrodka

średnia moc jaka niesie fala przypadającą na jednostkę powierzchni

energia przenoszona przez falę przez jednostkową powierzchnię, prostopadłą do kierunku rozchodzenia się fali

energia przenoszona przez jednostkowy element powierzchni, prostopadłej do kierunku rozchodzenia sie fali, w jednostce czasu

wektor prędkości układu nieinercjalnego zmienia się

w układach nieinercjalnych nie występują siły pozorne

układy nieinercjalne poruszają się z przyśpieszeniem względem układów inercjalnych

układ nieinercjalny to układ odniesienia, który ma niezerowe przyśpieszenie

adiabatyczne rozprężanie, izotermiczne rozprężanie, adiabetyczne sprężanie, izotermiczne sprężanie

izotermiczne rozprężanie, izotermiczne sprężanie, adiabatyczne rozprężanie, adiabetyczne sprężanie

adiabatyczne rozprężanie, izotermiczne rozprężanie, izotermiczne sprężanie, adiabetyczne sprężanie

izotermiczne rozprężanie, adiabatyczne rozprężanie, izotermiczne sprężanie, adiabetyczne sprężanie

Przyspieszenie grawitacyjne zmienia się na skutek oddziaływania innych ciał Układu Słonecznego

Przyspieszenie grawitacyjne zmienia się na powierzchni Ziemi w związku z ruchem obiegowym Ziemi

Przyspieszenie grawitacyjne zmienia się na powierzchni Ziemi w związku niesferycznym elipsoidalnym kształtem Kuli ziemskiej

Przyspieszenie grawitacyjne zmienia się na powierzchni Ziemi w związku niejednorodnoscią gęstości Kuli Ziemskiej

równanie Van der Waalsa

jedno z podstawowych równań hydrodynamiki płynów idealnych

równanie Bernoulliego

równanie ciągłości strugi

przyłożenia siły ciężkości

punkt, w którym oś ciała przecina się z linią pionową przecinającą środek wyporności

przyłożenia siły wyporu

punkt przecięcia osi symetrii ciała pływającego z kierunkiem działania siły wyporu

$J/K$

$kg*m^2/(s^2*K)$

$K*kg*m^2/s^2$

$K*mol/J$