การนำเอาผลงานวิจัยที่ผู้อื่นสร้างขึ้นทั้งชิ้นไปใช้ เสมือนว่าเป็นของตน โดยไม่มีการอ้างอิงเจ้าของเดิม หรือทำให้บุคคลอื่นเข้าใจผิดว่าเป็นของตน การกระทำดังกล่าวถือว่าเข้าข่ายการลักลอกความคิดและผลงานการวิจัย (Plagiarism)

เอกสารร่างบทความวิจัยเรื่องใหม่ สามารถมีกรอบแนวคิดการวิจัยเหมือนกับบทความวิชาการของตัวเองที่ถูกตีพิมพ์ไปแล้วได้ แต่ต้องไม่มีเนื้อหาที่เหมือนกันมาก จนเห็นได้ว่าเป็นผลงานชิ้นเดียวกัน ในกรณีนี้ไม่ถือว่าเป็น Self-Plagiarism

หากนำข้อความจากผลงานทางวิชาการที่มีการตีพิมพ์ไปแล้ว มาใช้ในผลงานการวิจัยของตน โดยมีการอ้างอิงแบบเชิงอรรถ (footnote) และใช้เครื่องหมายคำพูด (“…..”) เพื่อเน้นส่วนของข้อความที่นำมาจากแหล่งที่มาอื่นด้วย เป็นวิธีการอ้างอิงที่เพียงพอแล้ว และไม่ถือเป็น Plagiarism

การนำรูป เช่น แผนที่ประเทศไทย มาจากอินเตอร์เน็ต สามารถนำมาใช้ได้เลย โดยไม่มีความจำเป็นต้องตรวจสอบสิทธิ์ของรูป

การนำเนื้อหาที่เป็นที่รู้กันโดยทั่วไป ใส่ในเอกสารร่างบทความวิจัย สามารถทำได้ โดยไม่ต้องระบุแหล่งที่มาของข้อมูล และไม่ถือว่าเข้าข่ายลอกเลียน

การนำรูป กราฟ หรือตาราง บางส่วนของงานวิจัยเดิม ที่ตีพิมพ์ไปแล้วมาใส่ในบทความวิชาการเรื่องใหม่ สามารถกระทำได้ โดยเพียงแต่อ้างอิงถึงงานวิจัยเดิม ไม่จำเป็นต้องแจ้งขออนุญาตบรรณาธิการของวารสารเดิม

การปรับภาพ เช่น ปรับความเข้มของแสง คอนทราสต์ หรือความสมดุลของสี สามารถกระทำได้ก็ต่อเมื่อเป็นการปรับทั้งภาพ ไม่ใช่ปรับเพียงส่วนใดส่วนหนึ่งของภาพ

เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงการถูกกล่าวหาว่ามีการประพฤติผิดจริยธรรมการวิจัย ควรเขียนผลงานวิจัย เขียนผลงานทางวิชาการด้วยความเข้าใจ โดยใช้ภาษาของตนเอง และหากมีความจำเป็นต้องนำองค์ความรู้ของผู้อื่นมาใช้ ควรมีการอ้างอิงแหล่งที่มาอย่างถูกต้อง

การนำเอาเฉพาะแนวคิดของผู้อื่น ไม่ว่าจะทั้งหมดหรือบางส่วนไปใช้ในผลงานวิจัยเสมือนว่าเป็นของตนเอง โดยไม่อ้างอิง เป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ แต่ไม่ถือเป็นการลักลอกความคิดและผลงานการวิจัย