Tak, lęk napadowy może wystąpić bez wyraźnej przyczyny.

Tak, lęk napadowy występuje tylko w sytuacjach stresowych.

Nie, lęk napadowy zawsze ma wyraźną przyczynę.

Nie, lęk napadowy jest zawsze związany z traumą.

Niedobór snu

Zaburzenia hormonalne

Czynniki genetyczne, stres, zaburzenia chemiczne w mózgu, czynniki środowiskowe i psychologiczne.

Czynniki dietetyczne

Zaburzenia snu

Najczęstsze objawy fizyczne podczas ataku paniki to: przyspieszone bicie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie, pocenie się, ból w klatce piersiowej.

Zwiększone łaknienie

Ból głowy

Strach przed utratą kontroli, przerażenie, derealizacja, depersonalizacja.

Zwiększona pewność siebie

Chroniczne zmęczenie

Euforia i radość

Antydepresanty trójpierścieniowe

Benzodiazepiny i SSRI

Leki przeciwpsychotyczne

Beta-blokery

Nie, skuteczniejsze są leki przeciwlękowe.

Tak, terapia poznawczo-behawioralna jest skuteczna w leczeniu lęku napadowego.

Nie, terapia poznawczo-behawioralna nie ma wpływu na lęk napadowy.

Tak, ale tylko w przypadku dzieci.

Poprawa pamięci

Zwiększenie energii

Brak jakichkolwiek skutków ubocznych

Senność, zawroty głowy, suchość w ustach, problemy z pamięcią, uzależnienie.

Nie, lęk napadowy można leczyć tylko lekami.

Leczenie lęku napadowego wymaga hospitalizacji.

Lęk napadowy nie można leczyć w ogóle.

Tak, lęk napadowy można leczyć bez leków.

Picie kawy

Intensywne ćwiczenia siłowe

Szybkie bieganie

Medytacja, głębokie oddychanie, joga, aromaterapia, progresywna relaksacja mięśni.

Lęk napadowy jest zawsze spowodowany konkretnym wydarzeniem.

Lęk napadowy występuje tylko u dzieci.

Lęk napadowy jest mniej intensywny niż lęk społeczny.

Lęk napadowy różni się od innych zaburzeń lękowych głównie nagłymi atakami lęku, które występują bez wyraźnych wyzwalaczy.

Lęk napadowy nie wpływa na jakość życia.

Osoby z lękiem napadowym nie mają szans na poprawę.

Długoterminowe perspektywy są zazwyczaj pozytywne, z możliwością znacznej poprawy.

Długoterminowe perspektywy są zawsze negatywne.