NEW
Font size
Worksheetsวรรณกรรมและการอ่านเชิงสุนทรียะ
Total questions: 10
Worksheet time: 5mins
ข้อใดอธิบายรากศัพท์คำว่า “วรรณกรรม” ได้ถูกต้องที่สุด
วรรณ=สีสัน กรรม=ความงาม
วรรณ=หนังสือ/งานประพันธ์ กรรม=การกระทำเชิงศิลปะ (การเขียน/แต่ง)
วรรณ=ภาษา กรรม=กฎเกณฑ์
วรรณ=ทำนอง กรรม=จังหวะ
วรรณกรรมจัดอยู่ในหมวดศิลปะใด
ศิลปะประยุกต์ (Applied Arts)
ศิลปกรรมอุตสาหกรรม
วิจิตรศิลป์/ศิลบริสุทธิ์ (Fine/Pure Arts)
ศิลปะสาธารณะ
เป้าหมายหลักของ “การอ่านเชิงสุนทรียะ” คือข้อใด
เพื่อรวบรวมข้อเท็จจริงใช้ทำรายงาน
เพื่อฝึกทักษะวิชาชีพโดยตรง
เพื่อประสบการณ์ทางอารมณ์/สุนทรียภาพ (Aesthetic Experience) “จบในตัว”
เพื่อพิสูจน์ถูก-ผิดเชิงตรรกะ
ความรู้ที่เกิดจาก “การอ่านเชิงวิชาการ” ตามเอกสาร เรียกว่าอะไร
Tacit Knowledge
Intellectual Knowledge
Embodied Knowledge
Practical Wisdom
ข้อใดสอดคล้องกับ “Psychical Distance” ในการอ่านเชิงสุนทรียะ
เอาตนเองเข้าไปเป็นตัวละครเพื่อใช้เหตุผลส่วนตัวตัดสิน
เว้นระยะทางใจจากเนื้อเรื่อง เปิดรับประสบการณ์ใหม่ ไม่รีบตัดสิน
ยึดข้อเท็จจริงภายนอกเป็นเกณฑ์หลัก
อ่านเฉพาะถ้อยคำ ไม่เกี่ยวกับความรู้สึก
หลัก “Anti-Realistic” เน้นอะไร
ตัดสินค่าด้วยข้อมูลเชิงประจักษ์เพียงอย่างเดียว
ปฏิเสธจินตนาการทั้งหมด
ไม่ผูกคุณค่ากับความจริงเชิงข้อเท็จจริง เปิดรับโลกสมมติ/เหนือความคาดหมาย
เน้นอรรถประโยชน์ทางอาชีพ
“Sensual (Sensory) Exploration” หมายถึง
อ่านเร็วเพื่อจับใจความเท่านั้น
เปิดรับอารมณ์และจินตนาการระหว่างอ่าน ให้ผัสสะทำงาน
แยกอารมณ์ออกจากการอ่านทั้งหมด
ตรวจรูปแบบฉันทลักษณ์อย่างเดียว
ข้อใด “เป็นบันเทิงคดี (Fiction)” ตามการแบ่งร้อยแก้ว
สารคดีท่องเที่ยว
ความเรียงเชิงวิชาการ
นวนิยาย
อนุทิน/จดหมายเหตุ
บทร้อยกรองที่ “ไม่มีโครงเรื่อง เน้นอารมณ์ส่วนตัว” เช่น นิราศ จัดเป็น
Narrative
Descriptive/Lyrical
Dramatic
Didactic
จับคู่ “ทฤษฎีสุนทรียศาสตร์” กับคำอธิบายใดถูกต้อง
Subjectivism — คุณค่าอยู่ในรูปแบบฉันทลักษณ์แน่นอนตายตัว
Objectivism — คุณค่าเกิดจากผู้อ่านล้วน ๆ
Relativism — คุณค่าอยู่ทั้งในตัวบท และศักยภาพสร้างประสบการณ์แก่ผู้อ่าน
Pragmatism — คุณค่าขึ้นกับประโยชน์ใช้สอยทางเศรษฐกิจ
