ขิม

 ระนาดเอก

จะเข้

ตะโพน

ซอด้วง

ขิม

ตะโพน

ระนาดเอก

แบ่งตามการแสดง

แบ่งตามความเร็ว

แบ่งตามจังหวะ

แบ่งตามประเภทเครื่องดนตรี

โปงลาง

ฆ้องวง

ระนาดทุ้ม

กรับ

8 ประโยค

9 ประโยค

10 ประโยค

11 ประโยค

ดำเนินทำนอง

ประกอบจังหวะ    

 เครื่องหนัง

เครื่องตี

ฟา ซอล ลา ที

ที ซอล ฟา ลา

ฟา ลา ที ซอล

ฟา ซอล ที ลา

ความช้าเร็วของบทเพลง

ความสูงต่ำของเสียงเพลง

ความเข้ากันของเสียง

ความไพเราะของบทเพลง

น้ำเสียง ระดับเสียงและจังหวะการร้องเพลง

เพลงที่ร้องต้องมีจังหวะเร็วสนุกสนาน

การแต่งกายต้องสวยงาม

จังหวะและท่าทางปนะกอบเพลง

จังหวะช้า แผ่วเบา เศร้าสร้อย        

จังหวะปานกลาง หนักแน่น ฮึกเหิม

จังหวะเร็ว ตึกคัก สนุกสนาน

จังหวะเร็วมาก ทำนองวิ่งขึ้นลงตลอดเวลา

ดนตรีพื้นบ้านส่วนมากมีเนื้อหาที่นำมาจากวิถีชีวิต

พิธีกรรม และความเป็นอยู่ท้องถิ่น

ดนตรีพื้นบ้านนำเครื่องดนตรีที่มาจากวัฒนธรรมอื่นมาใช้

ดนตรีพื้นบ้านหรือดนตรีในท้องถิ่นเป็นหลักสำคัญในการสร้างวัฒนธรรม

ถึงแม้จะมีวัฒนธรรมที่หลากหลายแต่ดนตรีพื้นบ้านมีเพียงแบบเดียวเท่านั้น

เครื่องดีด

เครื่องสี

เครื่องตี

เครื่องเป่า

ขลุ่ยเพียงออ - ฟลุต

กลองยาว - คาฮอง

จะเข้ - เมโลเดี้ยน

ซึง - กีตาร์

ภาคใต้       

ตะวันออกเฉียงเหนือ

ภาคเหนือ  

ภาคกลาง

ฉิ่ง

ซออู้

ระนาด

ฆ้องวงเล็ก

เข้าร่วมกิจกรรมและชมการแสดง

ค้นคว้า วิจัย พัฒนาการแสดง

รำแก้บนตามสถานที่ต่างๆ

เผยแพร่จัดแสดงในชุมชม

เพิ่มบรรยากาศในการแสดง

เพิ่มความสมจริงของเนื้อเรื่อง

เพิ่มอรรถรสให้ผู้ชม

ถูกทุกข้อ

จังหวะเร็ว

จังหวะปานกลาง

จังหวะเร็วมาก

จังหวะช้า

อิ๋ว เลือกร้องเพลงตามใจเพื่อน ทั้งๆที่ตนเองไม่ชอบ

อุ๋ม เลือกร้องเพลงที่ตนชอบ และถนัด คุ้นเคยกับบทเพลง

โอ๋ เลือกร้องเพลงที่โด่งดังเป็นที่รู้จัก แม้ตัวเองจะจำเนื้อเพลงไม่ได้

เอ๋ เลือกร้องเพลงที่มีระดับเสียงที่สูงจนตนเองต้องตะเบ็งเวลาร้อง