Նշված պնդումներիից որո՞նք են սխալ․

1․ Տնտեսական գործունեությունը սպառման համար անհրաժեշտ բարիքների արտադրություն է, որի գոյությունը պայմանավորված է մարդու աշծատանքային գործունեությամբ։

2․ Արտադրության գործոնները այն բոլոր ռեսուրսներն են, որոնց օգտագործմամաբ մարդն արտադրության գործընթացում ստեղծում է բարիքներ։

4․ Վարկը արտադրության համար անհրաժեշտ ռեսուրս է, նյութերը, էլեկտրաէներգիան, սարքավորումները, մեքենաները, մեխանիզմները, կառույցները, գիտատեխնիկական նվաճումները։

5․ Արտադրության գործոններն են աշխատուժը, կապիտալը, բնական ռեսուրսները, ձեռներեցությունը։

6․ Ռեսուրսը արտադրական նշանակության նյութական և ոչ նյութական միջոց է, որն օգտագործվում է անհրաժեշտ սպառման բարիքներ արտադրելու համար։

7․ Ավելցուկը պահանջարկի քանակի այն մասն է, որը գերազանցում է առաջարկի քանակին։

(a)  

Նշված պնդումներից որո՞նք են սխալ․

1․ <<Շուկա>> եզրույթը վերաբերում է արտադրողների այն խմբին, որը հետաքրքրված է տվյալ ապրանքով և այդ ապրանքը գնելու միջոցներ ունի։

2․ Խառը տնտեսությունը շուկայական և պլանային տնտեսությունների համադրությունն է, որտեղ մասնավոր հատվածը կատարում է իր որոշումները, իսկ պետությունը կարողանում է միջամտել։

3․ Մարքեթինգ եզրույթը ծագել է <<market>> բառից, որն անգլերեն նշանակում է շուկայական հարաբերություն , իսկ մարքեթինգ նշանակում է գործել շուկայում։

4․ Շուկայի տեսակներից են կատարյալ մրցակցությունը, մենատիրությունը և օլիգոպոլիան։

5․ Առաջարկը ապրանքների և ծառայությունների այն քանակն է, որն արտադրողը պատրաստ է և կարող է վաճառել տարբեր գների պարագայում կոնկրետ ժամանակահատվածում։

6․ Այլընտրանքի ծախսն այն ապրանքի կամ ծառայության գինն է, ինչը զիջում եք, երկրորդ ցանկալի տարբերակը ձեռք բերելու համար։

7․ Շուկան կարող է լինել տեղական, ազգային և միջազգային։

(a)  

Նշված պնդումներից որո՞նք են ճիշտ․

1․ Պահանջարկը ապրանքների և ծառայությունների այն քանակն է , որը գնորդները կարող են և ցանկանում են ձեռք բերել տվյալ գնով ու տվյալ ժամանակահատվածում։

2․ Մենատիրական մրցակցության շուկաներն առաջարկում են նմանատիպ, բայց ոչ համարժեք ապրանքներ ու ծառայություններ, շուկայում կա մեկ արտադրող և վաճառող, չունի ուղղակի մրցակիցներ և վերահսկում է տվյալ արտադրանքի շուկայական ամբողջ առաջարկը։

3․ Օլիգոպոլիա հասկացությունը բաղկացած է հունարեն oligos՝ ոչ շատ, մի քանի և poleo՝ վաճառում եմ, բառերից։

4․ Խառը տնտեսությունը տնտեսական համակարգ է, որտեղ ռեսուրսների կառավարումը, տնտեսական որոշումների կայացումը, թե ինչ արտադրվի, ինչպես բաշխվի, սպառվի, ինչ գնով վաճառվի, կատարվում են պետության կողմից։

5․ Մրցակցությունն արտադրողների պայքարն է սպառողների նախապատվությանն արժանանալու համար, արտադրողների և սպառողների յուրահատուկ փոխազդեցությունն է, որում դինամիկ կերպով համակարգվում են նրանց տնտեսական որոշումները և ընտրությունը։

6․ Պահանջարկի օրենքը ապրանքների և ծառայությունների գինն ու առաջարկի քանակը ուղիղ համեմատական են։ Որքան գինը բարձրանում է, այնքան առաջարկի քանակն ավելանում է։

7․ Ռեսուրսները լինում են միայն բնության կողմից տրված ։

(a)  

Նշված պնդումներից որո՞նք են սխալ․

1․ Սպառողական բարիքը իրի օգտակարությունն է, որն իրացվում է միայն սպառման գործընթացում և վերածվում է բարիքի։

2․Ապրանքի դիֆիցիտը կամ հավասարակշռությոան գինը բնութագրում է այն, որ մարդկանց կարիքներն ու ցանկություններն անսահմանափակ են, սակայն սահմանափակ են դրանց բավարարելու համար անհրաժեշտ ռեսուրսները։

3․ Շուկան ֆիզիկական կամ վիրտուալ տիրույթ է, որտեղ հանդիպում են գնոդներն ու վաճառողները և փոխանակում ապրանքներ, ծառայություններ ու ռեսուրսներ։

4․Հարկը գումարի չափն է, որը պարտադիր վճարվում է պետությանը, իսկ պետությունն այդ գումարն օգտագործում է հանրության կարիքները բավարարելու համար, օրինակ՝ ճանապարհներ է նորոգում, հիվանդանոցներ կառուցում ու սպասարկում, վճարում աշխատավարձ և այլն։

5․ Փոխարինող ապրանքները և ծառայությունները նույն կարիքներն ու ցանկությունները բավարարող այլ ապրանքներ կամ ծառայույթուններ են, որոնք կարող են միմյանց փոխարինել։

6․ Մարքեթինգն համակարգ է, որը նկարագրում է, թե ինչպես ենք մեր ունեցած միջոցներն օգտագործում, որպեսզի բավարարենք մեր բարիքներն ու ցանկությունները։

7․ Պահանջարկի օրենքը ապրանքների և ծառայությունների գինն ու պահանջարկի քանակը հակադարձ համեմատական կապի մեջ են։ Որքան գինը բարձրանում է, այնքան պահանջարկի քանակն ավելանում է։

8․ Մարքեթինգն ընդգրկում է այն գործու­նեությունը, որն ի մի է բերում գնորդներին և վաճառողներին, ընդգրկում է գնում և վա­ճառք, տեղավորում և պահեստավորում, ապրանքի ծրագրում, շուկայի հետազոտում, հաճախորդի սպասարկում, ֆինանսավորում, ապահովագրություն և այլ գործունեու­թյուն:

9․Տնտեսական համակարգերը բաժանվում են երեք հիմնական տեսակների՝ շուկա­յական տնտեսություն, որտեղ որոշումները կայացվում է շուկայում, պլանային տնտե­սություն, երբ տնտեսական որոշումները կայացնում է պետությունը, և խառը տնտեսու­թյուն:

(a)  

Նշված պնդումներից որո՞նք

1․ Տնտեսագի­տությունն այն գիտությունն է, որն ուսումնասիրում է, թե ինչպես են օգտագործվում սակավ ռեսուրսները՝ մարդկանց կարիքներն ու ցանկությունները բավարարելու համար:

2․ Արտադրության մեջ կիրառվող բնա­կան ռեսուրսները են՝ բնական հանածո­ները, անտառները, ջուրը, հողը և այլն:

3․ Արտադրությունն իրականացնելու համար անհրաժեշտ է միջոցներն օգտագործել ամբողջությամբ և ամենաարդյունավետ ձևով: Արտադրական հնարավորությունների սահմանագիծը (կորը) սահմանում է արտադրական գործընթացում արտադրության արդյունավետությունը։

4․ Պլանային կամ խառը տնտեսությունը շուկայական մոտեցման վրա հիմնված տնտեսա­կան համակարգ է, որտեղ ռեսուրսների կառավարումը, տնտեսական որոշումների կայացումը կատարվում են շուկայի կողմից՝ առաջարկի ու պահանջարկի հիման վրա:

5․ Տնտեսական համակարգը արտադրողների և սպառողների միջև կարգավորված փոխհարաբերություններ են, որոնցով կառավարվում են երկրի ռեսուրսները, կայաց­վում են տնտեսական որոշումներ, այս ամենն իրականացվում է ՀՀ Կենտրոնական բանկի կողմից։

6․ Արտադրական հնարավորությունների սահմանագիծը (կորը) բոլոր ռեսուրսները արդյունավետորեն կիրառելու դեպքում 2 ապրանքների կամ ծառայությունների արտադրման հնարավոր քանակներն են։

7․ Պահան­ջարկի կորի վրա ազդող մեկ այլ գործոն է սպառողների քանակը. որքան շատ մարդ ցանկանա գնել այդ ապրանքից կամ ծառայությունից, այդքան պահանջարկի կորը կգնա աջ, սակայն գինը կարող է մնալ անփոփոխ։

(a)