jonowych

kowalencyjnych

cząsteczkowych

metalicznych

Chmura elektronów, która swobodnie się porusza.

Silne połączenie między atomami.

Połączenie między wodorem a tlenem.

Siły, które przyciągają cząsteczki wody.

W jej obrębie istnieje gaz elektronowy złożony ze wszystkich elektronów atomów metali

Przez ich ścisłe ułożenie umożliwiona jest swobodna wymiana energii

W jej obrębie istnieje chmura elektronowa złożona z elektronów walencyjnych wszystkich atomów metali

Żadne nie jest prawidłowe

Bardzo silne połączenia wewnątrz cząsteczki.

Słabe siły, które działają między cząsteczkami.

Połączenia, które tworzą metale.

Siły, które sprawiają, że woda wrze.

Tak, są tak samo silne.

Nie, są dużo słabsze.

Czasem są silniejsze, czasem słabsze.

Nie mają nic wspólnego z siłą.

Kiedy są bardzo daleko od siebie.

Kiedy są bardzo blisko siebie.

Kiedy są w różnych miejscach.

Nigdy nie oddziałują.

Zawsze równe ułożenie elektronów.

Chwilowe, nierówne ułożenie elektronów.

Bardzo silne wiązania chemiczne.

Tylko atomy metalu.

powstają między związkami poprzez połączenie wodoru z pierwiastkiem silnie elektroujemnym

powodują spadek gęstości i temperatury wrzenia

powodują wzrost gęstości i temperatury wrzenia

występują między cząsteczkami apolarnymi

Występują tylko w metalach.

Łączą atomy wodoru z silnie elektroujemnymi niemetalami.

Są bardzo słabe i łatwo się rozrywają.

Nie mają wpływu na temperaturę wrzenia wody.

N, O , F

C, O, Cl

N, O, Cl

C, O, F

Bo ma bardzo małą masę.

Dzięki wiązaniom wodorowym.

Ponieważ jest gazem.

Bo ma bardzo wysoką temperaturę wrzenia.

kowalencyjne, jonowe, kowalencyjne spolaryzowane, koordynacyjne, van der Waalsa, wodorowe

Jonowe, kowalencyjne, kowalencyjne spolaryzowane, koordynacyjne, wodorowe, van der Waalsa

Jonowe, kowalencyjne, kowalencyjne spolaryzowane, van der Waalsa, wodorowe, koordynacyjne

Kowalencyjne, kowalencyjne spolaryzowane, jonowe, koordynacyjne, wodorowe, van der Waalsa

siły van der Vaalsa

oddziaływania dipol-dipol

wiązania wodorowe