Stereotyp jest uproszczonym schematem poznawczym, a dyskryminacja – działaniem.

Stereotyp zawsze prowadzi do dyskryminacji.

Dyskryminacja pojawia się dopiero wtedy, gdy przekonania wpływają na decyzje lub zachowania.

Stereotyp dotyczy tego, co myślimy, a dyskryminacja tego, jak traktujemy innych.

Jawne, gorsze traktowanie osoby ze względu na cechę chronioną.

Zasada wyglądająca na neutralną, która w praktyce szkodzi określonej grupie osób.

Wrogie komentarze i treści publiczne dotyczące grupy społecznej.

Brak porozumienia między pracownikami wynikający z różnicy zdań.

Celowe przerywanie wypowiedzi określonej osoby na forum.

Dotykanie ramienia i sugerowanie „ułatwień” w zamian za przysługę.

Merytoryczna krytyka wykonanej pracy.

Traktowanie pracownika gorzej, bo jego partner jest osobą transpłciową.

Wymaganie od kandydata specjalistycznych uprawnień koniecznych do pracy.

Wykluczanie osoby z Ukrainy z zebrań, „żeby najpierw się wdrożyła”.

Mówienie, że młoda pracowniczka powinna „robić więcej, bo ma jeszcze tyle energii”.

Organizowanie zebrań zawsze o 18:00, choć wiele osób ma obowiązki opiekuńcze.

Jednorazowy incydent agresji.

Długotrwałość i powtarzalność działań.

Konflikt między pracownikami o równym statusie.

Krytyka dotycząca jakości pracy.

Izolowanie pracownika od zespołu.

Ośmieszanie lub rozpowszechnianie plotek.

Racjonalne delegowanie zadań.

Przydzielanie bezsensownych, poniżających obowiązków.

Wyłącznie przełożony lub przełożona.

Wyłącznie współpracownik lub współpracowniczka.

Tylko osoba spoza organizacji

Każda osoba w miejscu pracy – przełożony, współpracowniczka lub podwładny.

Obniżenie samooceny.

Zaburzenia zdrowia psychicznego i fizycznego.

Wzrost efektywności pracy.

Zwiększona absencja.

Wyłącznie reagowanie na zgłoszone przypadki.

Tylko prowadzenie szkoleń okresowych.

Zapewnienie bezpiecznych warunków pracy i przeciwdziałanie mobbingowi.

Przenoszenie osoby, która zgłasza mobbing, na inne stanowisko.