สภาพปัจจุบัน -> การก่อตั้ง -> บุคคลสำคัญ -> แนวโน้มในอนาคต

การก่อตั้ง -> เหตุการณ์สำคัญในอดีต -> สภาพปัจจุบัน -> แนวโน้มในอนาคต

บุคคลสำคัญ -> สภาพปัจจุบัน -> การก่อตั้ง -> ปัญหาที่พบ

แนวโน้มในอนาคต -> สภาพปัจจุบัน -> เหตุการณ์สำคัญ -> การก่อตั้ง

ขาดความสมบูรณ์ของเนื้อหา

การจัดลำดับหัวข้อสับสน

หัวข้อ 1.3 ไม่เป็นเอกภาพกับหัวข้อหลัก

ใช้ภาษาไม่เป็นทางการ

โครงร่างแบบเหตุผล (Cause and Effect)

โครงร่างแบบเปรียบเทียบความเหมือนและความต่าง (Comparison and Contrast)

โครงร่างแบบลำดับขั้นตอน (Process)

โครงร่างแบบพรรณนา (Descriptive)

ช่วยให้เห็นประเด็นใจความสำคัญที่ชัดเจนและตรวจสอบความต่อเนื่องได้ดีกว่า

เขียนได้รวดเร็วกว่าและประหยัดเวลา

เหมาะสำหรับรายงานที่มีเนื้อหาน้อย

สามารถปรับเปลี่ยนหัวข้อได้ง่ายกว่า

บทที่ 1 บทนำ

บทที่ 2 เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง

บทที่ 3 วิธีการดำเนินงาน

บทที่ 4 ผลการศึกษาค้นคว้า

โรคซาร์ส (SARS)

โรคเมอร์ส (MERS)

โรคไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่

โรคเบาหวาน (Diabetes)

บรรณานุกรม

สรุปผลการศึกษา

กิตติกรรมประกาศ

คำนำ

ความยาวของโครงร่าง

ความสวยงามของการจัดรูปแบบ

จำนวนหัวข้อย่อยที่มีมากที่สุด

ความสอดคล้องสัมพันธ์กันของหัวข้อและลำดับเนื้อหา

ตัดหัวข้อนั้นทิ้งทันที

แต่งข้อมูลขึ้นเองให้ครบถ้วน

ค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติมจากแหล่งอื่น

เปลี่ยนหัวข้อรายงานใหม่

จากการศึกษาพบว่า ปริมาณฝุ่น PM 2.5 มีแนวโน้มสูงขึ้นในช่วงฤดูหนาว

ผู้เขียนคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นในสังคมไทย

ปัญหานี้แก้ยังไงก็ไม่หาย เป็นปัญหาโลกแตกจริงๆ

รัฐบาลควรจัดงบประมาณมาช่วยตรงนี้เยอะๆ หน่อย

วัตถุประสงค์

ขอบเขตของการศึกษา

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ

ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา

ผิดรูปแบบการจัดหน้ากระดาษ

เนื้อหาไม่น่าเชื่อถือ

ผิดจริยธรรมทางวิชาการ

ทำให้รายงานมีความยาวน้อยลง

เขียนขอบคุณผู้ที่มีส่วนช่วยเหลือในการทำโครงงาน

สรุปสาระสำคัญของทั้ง 5 บท อย่างย่อ ให้ผู้อ่านเข้าใจภาพรวมทั้งหมด

อธิบายรายละเอียดของทฤษฎีทั้งหมดที่ใช้

คัดลอกบทนำและบทสรุปมาต่อกัน

บรรณานุกรม / ท้ายเล่ม

การอ้างอิงในเนื้อหา / บทที่ 2

ภาคผนวก / ท้ายเล่ม

กิตติกรรมประกาศ / หน้าส่วนนำ

แก้ไขสมมติฐานให้ตรงกับผลการศึกษา

บิดเบือนผลการศึกษาให้ตรงกับสมมติฐาน

ตัดส่วนสมมติฐานทิ้งไปเลย

นำเสนอผลตามจริงและอภิปรายสาเหตุที่ผลไม่เป็นไปตามสมมติฐาน

บทที่ 4 เสนอข้อมูลดิบหรือผลวิเคราะห์ตามจริง / บทที่ 5 สรุปใจความสำคัญและข้อเสนอแนะ

บทที่ 4 เขียนเป็นความเรียง / บทที่ 5 เขียนเป็นตาราง

บทที่ 4 เป็นความคิดเห็นส่วนตัว / บทที่ 5 เป็นข้อเท็จจริง

บทที่ 4 ไม่ต้องมีอ้างอิง / บทที่ 5 ต้องมีอ้างอิง

(2565, สมชาย ใจดี)

(สมชาย ใจดี, 2565)

[สมชาย ใจดี: 2565]

สมชาย ใจดี (2565) กล่าวว่า...

บทนำ

วิธีการดำเนินงาน

ผลการศึกษา

การอภิปรายผล

บทที่ 3

บรรณานุกรม

ภาคผนวก

บทคัดย่อ

ช่วยให้รายงานมีความหนามากขึ้น

ช่วยให้การค้นคว้าไม่กว้างเกินไปและปฏิบัติงานได้จริงตามเวลาที่กำหนด

ช่วยให้ประหยัดงบประมาณในการทำรูปเล่ม

ช่วยให้ไม่ต้องเขียนบรรณานุกรมเยอะ

บทความจากวารสารวิชาการ

เว็บไซต์ของหน่วยงานราชการ (.go.th)

ความคิดเห็นท้ายข่าวในโซเชียลมีเดีย

วิทยานิพนธ์จากฐานข้อมูลมหาวิทยาลัย

เน้นเนื้อหาสำคัญในบทที่ 2 และ 4 ให้ครอบคลุม ตัดส่วนขยายความที่ฟุ่มเฟือยออก

เขียนบทนำให้ยาวที่สุดเพื่อให้ครบจำนวนคำ

คัดลอกเนื้อหาจากหนังสือมาใส่ให้มากที่สุด

ใช้รูปภาพแทนข้อความจำนวนมาก

เสนอแนะในสิ่งที่ตนเองทำไม่ได้

เสนอแนะให้ผู้อื่นมาช่วยทำงานแทน

เสนอแนะให้ยกเลิกการทำโครงงานเรื่องนี้

เสนอแนะประเด็นที่ควรศึกษาต่อ หรือแนวทางปรับปรุงจากข้อจำกัดที่พบ

การคัดลอก (Copying)

การสรุปความ (Summarizing)

การแปลความ (Translating)

การสังเคราะห์และเรียบเรียง (Synthesis and Paraphrasing)

แผนภูมิวงกลม (Pie Chart)

ไทม์ไลน์ (Timeline) หรือ Infographic

ตารางแสดงตัวเลข

ภาพถ่ายสิ่งประดิษฐ์วางเรียงกันโดยไม่ระบุปี

สบตาผู้ฟังอย่างทั่วถึง

ยืนตัวตรงและใช้ภาษามือประกอบ

อ่านตามข้อความบนสไลด์ทุกตัวอักษร

แต่งกายสุภาพเรียบร้อย

ข้อความบรรยายยาวๆ

แผนที่ความคิด (Mind Map)

แผนภูมิองค์กร (Organization Chart)

กราฟแท่ง (Bar Chart)

10 สไลด์, 20 นาที, ฟอนต์ขนาด 30

10 นาที, 20 สไลด์, ฟอนต์ขนาด 30

10 คนฟัง, 20 นาที, 30 หน้า

10 หัวข้อ, 20 ภาพ, 30 นาที

แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินคำถาม

ตอบมั่วๆ ไปก่อนเพื่อรักษาหน้า

กล่าวขอบคุณ ยอมรับว่าไม่มีข้อมูลจุดนี้ และขอไปค้นคว้ามาตอบภายหลัง

โยนคำถามให้เพื่อนในกลุ่มตอบแทนทันที

ทักษะการพูดเสียงดัง

ทักษะการทำงานเป็นทีมและการส่งต่อประเด็น

ทักษะการทำสไลด์สวยงาม

ทักษะการแต่งกายเหมือนกัน

ภาพนิ่งขาวดำ

วีดิทัศน์หรือ แอนิเมชันสาธิตขั้นตอน

แผ่นพับแจกผู้ฟัง

กระดานไวท์บอร์ด

ข้อใดคือการ "วิเคราะห์ผู้ฟัง" ก่อนการเตรียมสื่อนำเสนอ (วิเคราะห์)

ไม่สนใจผู้ฟัง เน้นสิ่งที่เราอยากพูด

ลือกใช้สื่อที่ราคาแพงที่สุด

พิจารณาว่าผู้ฟังเป็นใคร มีพื้นความรู้แค่ไหน เพื่อเลือกใช้ภาษาและสื่อที่เหมาะสม

ผู้ฟังจะเข้าใจเนื้อหาได้ละเอียดขึ้น

ช่วยให้ประหยัดจำนวนสไลด์

ผู้นำเสนอจะดูมีความรู้มาก

ผู้ฟังจะเบื่อหน่ายและมัวแต่อ่านหนังสือแทนที่จะฟังผู้นำเสนอ

เปิดเผยข้อมูลใหม่ที่ไม่เคยพูดมาก่อน

ขอโทษผู้ฟังที่เตรียมตัวมาไม่ดี

สรุปประเด็นสำคัญอีกครั้ง (Recap) และฝากข้อคิดหรือสิ่งที่น่าจดจำ (Call to Action)

จบด้วยการบอกว่า "จบแล้วครับ" แล้วเดินลงเวทีทันที

ช่วยเชื่อมโยงข้อมูลยากๆ ให้เป็นเรื่องราวที่น่าติดตามและจำง่าย

ทำให้การนำเสนอกลายเป็นนิทานหลอกเด็ก

ทำให้ข้อมูลวิชาการมีความน่าเชื่อถือน้อยลง

ใช้เวลาเล่าเรื่องนานเกินไป

การท่องจำบทพูดให้ได้ทุกคำ

การจับเวลาและซ้อมเสมือนจริงเพื่อตรวจสอบความพร้อมของเนื้อหาและอุปกรณ์

การเลือกเสื้อผ้าที่จะใส่

การทำสไลด์ให้เสร็จก่อนเวลา 5 นาที

การสบตา (มองที่เลนส์กล้องแทนหน้าจอ) และคุณภาพของเสียง/อินเทอร์เน็ต

ต้องตะโกนเสียงดังกว่าปกติ

ไม่ต้องเตรียมสื่อประกอบก็ได้

สามารถอ่านบทได้เต็มที่เพราะไม่มีใครเห็น

ทำได้ง่ายกว่า

สามารถแปลงข้อมูลที่ซับซ้อนให้เข้าใจได้ง่ายด้วยภาพและสัญลักษณ์

บรรจุข้อมูลได้มากกว่า

ไม่ต้องมีการอ้างอิงข้อมูล

หน้าตาดี

การมีน้ำเสียงทุ้มนุ่มลึก

การแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนม

ความมั่นใจและความเชื่อมั่นในสิ่งที่พูด