ตัวผกผันการบวก แผ่นงานสำหรับ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

เชื่อมโยงตัวเลขแต่ละตัวกับภาพสะท้อนของมันที่อยู่ตรงข้ามศูนย์บนเส้นจำนวน หลังจากที่นักเรียนระบุคู่ตัวเลข เช่น 7 และ -7 แล้ว ให้พวกเขาพิสูจน์ความสัมพันธ์ด้วย 7 + (-7) = 0 บริบทที่เกี่ยวข้องกับการได้มาและการขาดทุนที่เท่ากันสามารถทำให้สัญลักษณ์เหล่านั้นเข้าใจง่ายขึ้น

ใช้ลำดับขั้นตอน: ระบุคู่จำนวนตรงข้าม หาตำแหน่งของจำนวนตรงข้ามบนเส้นจำนวน เติมสมการที่ขาดตัวผกผัน และแก้โจทย์ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสุทธิแบบง่ายๆ รวมถึงคำถามกระตุ้นความคิดสักสองสามข้อที่ให้นักเรียนอธิบายว่าทำไมศูนย์จึงเป็นตัวผกผันการบวกของตัวเอง

นักเรียนอาจเลือก −1 เป็นตัวผกผันของจำนวนบวกทุกจำนวน สับสนระหว่าง “ตรงข้าม” กับการลบ หรือบอกว่าศูนย์ไม่มีตัวผกผัน ความสมมาตรบนเส้นจำนวนและการแทนค่าลงในสมการ n + (−n) = 0 เป็นวิธีที่รวดเร็วในการวินิจฉัยและแก้ไขข้อผิดพลาดเหล่านี้

ใช้คำถามที่เลือกไว้สำหรับการฝึกฝนเรื่องเส้นจำนวนแบบมีผู้แนะนำ จากนั้นให้มอบหมายส่วนที่เหลือให้ทำด้วยตนเอง แบบฝึกหัดมีทั้งในรูปแบบ PDF ที่สามารถพิมพ์ได้และรูปแบบดิจิทัล เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมการสอนและความต้องการของนักเรียนที่แตกต่างกัน ครูสามารถจัดทำแบบทดสอบออนไลน์หรือพิมพ์แบบฝึกหัดลงบนกระดาษได้ แบบฝึกหัดทุกชุดมีเฉลยคำตอบครบถ้วน และแอป Wayground for Teachers สามารถสแกนแบบฝึกหัดที่ส่งมาเพื่อตรวจให้คะแนนได้

หลักสูตร Common Core ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เน้นการคูณ การหาร เศษส่วน และการดำเนินการกับจำนวนบวก มากกว่าการดำเนินการกับจำนวนลบอย่างเป็นทางการ ส่วนการหาตัวผกผันการบวกสามารถใช้เป็นส่วนเสริมได้ โดยต่อยอดจากความเข้าใจเรื่องศูนย์และตำแหน่งบนเส้นจำนวน จากนั้นจึงเตรียมความพร้อมให้นักเรียนสามารถตีความจำนวนบวกและจำนวนลบในระดับชั้นที่สูงขึ้นได้

โดยทั่วไป นักเรียนจะเริ่มเรียนรู้เรื่องตัวผกผันการบวกอย่างเป็นทางการหลังจากที่เรียนเรื่องจำนวนลบในหลักสูตร ซึ่งมักจะเป็นระดับชั้นมัธยมต้น นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ยังสามารถสำรวจแนวคิดนี้ได้อย่างประสบความสำเร็จผ่านความสมมาตรบนเส้นจำนวน จำนวนเต็มขนาดเล็ก และตัวอย่างง่ายๆ เกี่ยวกับการได้และการสูญเสีย

จัดเตรียมเส้นจำนวนที่มีป้ายกำกับและค่าจำนวนที่น้อยกว่าสำหรับนักเรียนที่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม และนำแบบจำลองออกสำหรับนักเรียนที่พร้อมที่จะใช้เหตุผลเชิงสัญลักษณ์ Wayground ยังรองรับการเพิ่มเวลาและลดตัวเลือกคำตอบสำหรับนักเรียนแต่ละคนโดยไม่เปลี่ยนแปลงประสบการณ์สำหรับนักเรียนคนอื่นๆ ในชั้นเรียน