Pływanie

Pływanie

Historia pływania sportowego

Umiejętność pływania człowiek wykorzystywał w czasach starożytnych. Pierwszy oficjalny konkurs pływacki zorganizowano w Japonii w 1 wieku p.n.e.^[1] (w 35 r. p.n.e.^[2][3]).

W 1796 powstał klub pływacki Upsala Simsällskap w Uppsali w Szwecji, który wciąż istnieje i szczyci się tytułem najstarszego klubu pływackiego na świecie^[4].

W 1869 powstało w Londynie towarzystwo pływackie i rozegrano pierwsze zawody. Pływanie jest w programie igrzysk olimpijskich od samego początku (pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1896). Do igrzysk olimpijskich w Londynie (1908) olimpijczycy pływali na otwartych akwenach – od tej pory zaczęto organizować zawody na krytych pływalniach

Basen Olimpijski

Basen olimpijski ma wymiary 50 x 25 m i min 2 m głębokości. Zawiera 10 torów pływackich z czego tor 5 i 6 otoczone są żółtą linką i zarezerwowane dla "faworytów" danego wyścigu

Na długich basenach rozgrywa się najważniejsze imprezy pływackie, takie jak: Igrzyska olimpijskie, Mistrzostwa Świata, Mistrzostwa Europy,

Basen na zawody mniejszej rangi

wymiary to 25 x 12,5 m i zawiera 6 torów.

Mistrzostwa krajowe, zawody dzieci i młodzieży.

Po obu stronach basenu, na ścianach, znajdują się tablice elektroniczne podłączone do automatycznej aparatury pomiaru czasu. Ich dotknięcie skutkuje zarejestrowaniem wyniku końcowego lub międzyczasu.

Style pływackie

• styl dowolny

• styl grzbietowy

• styl klasyczny

• styl motylkowy

Styl dowolny (kraul na piersiach)

zawodnik może płynąć dowolnym sposobem. Po przepłynięciu każdej długości pływalni i przy zakończeniu wyścigu, pływak musi dotknąć ściany dowolną częścią ciała.

Część ciała pływaka przez cały czas trwania wyścigu musi „łamać” powierzchnię wody, z takim wyjątkiem, że dozwolone jest całkowite zanurzenie się pływaka w czasie nawrotu i na dystansie nie dłuższym niż 15 metrów po starcie i po każdym nawrocie. Przed tym punktem głowa musi „złamać” powierzchnię wody. Start w stylu dowolnym rozpoczyna się skokiem ze słupka.

Konkurencje (dystanse) stylu dowolnego

• 50m -- 20,91 s

• 100m -- 46,91 s

• 200m -- 1,42 min

• 400m -- 3,40 min

• 800m -- 7,32 min

• 1500m -- 14,31 min

Filmik stylu dowolnego

Styl grzbietowy (kraul na grzbiecie)

Zawodnicy opierają stopy o ścianę końcową pływalni i umieszczają dłonie na uchwytach przymocowanych do słupków startowych.

Na sygnał startu odbijają się od ściany i płyną na plecach przez cały wyścig z wyjątkiem wykonywania nawrotów, kiedy dopuszczalne jest obrócenie się na piersi. Zawodnicy muszą płynąć na powierzchni wody, całkowite zanurzenie ciała po starcie i nawrocie dopuszczalne jest tylko na dystansie nie dłuższym niż 15 metrów.

Konkurencje (dystanse) stylu grzbietowego

• 50m (nie na IO) 22,00 s

• 100m -- 48,88 s

• 200m -- 1,45 min

Filmik stylu grzbietowego

Styl klasyczny (żabka)

W uproszczeniu polega na naśladowaniu ruchów pływającej żaby. Jest to symetryczny styl pływania – prawa i lewa strona ciała wykonują te same ruchy.

Przy pływaniu żabką człowiek, w pozycji wyjściowej, powinien leżeć płasko na brzuchu głową do wody, ręce powinny być wyprostowane w ramieniu i wyciągnięte maksymalnie na wprost, a nogi wyprostowane w kolanie i wyciągnięte maksymalnie do tyłu. Następnie należy wykonać w zsynchronizowanej kolejności następujące ruchy: przy podkurczaniu nóg wykonuje się oburęczny wymach boczny rąk, przy wykopie nóg ręce są prostowane do przodu.

Konkurencje (dystanse) stylu klasycznego

• 50m (nie na IO) -- 25,25s

• 100m -- 55,41 s

• 200m -- 2,00 min

Filmik stylu klasycznego

Styl motylkowy (delfin)

 styl pływacki uważany za najtrudniejszy z czterech podstawowych stylów pływackich. Szybszy od niego jest tylko kraul.

Technika pływania stylem delfin została zaczerpnięta z naturalnego ruchu delfinów w wodzie. Styl motylkowy jest bardzo efektywny, lecz wymaga siły, koordynacji ruchów i umiejętności „falowania” w wodzie. Jest to najtrudniejszy styl pływacki do opanowania.

Charakteryzuje się jednoczesnym ruchem nad wodą obu rąk oraz odbijaniem się obiema nogami. Na jeden ruch ramion przypadają dwa odbicia nogami. Ramiona są przenoszone jednocześnie nad powierzchnią wody do przodu, a następnie równocześnie do tyłu.

Dystanse na jakich rozgrywa się zawody

• 50m (nie IO) -- 21,75 s

• 100m -- 47,78 s

• 200m -- 1,48 min

Filmiki stylu motylkowego

Styl zmienny i sztafety pływackie

Styl zmienny

jest połączeniem czterech stylów pływania podczas jednego wyścigu.

Podczas IO stylem zmiennym pływa się na dystansach:

• 200m

• 400m

Indywidualnie kolejność płynięcia poszczególnymi stylami jest następująca:

• delfin (motylkowy)

• grzbiet

• żaba (klasyczny)

• kraul (dowolny)

Filmik stylu zmiennego

Sztafety pływackie

Kolejność płynięcia

• grzbiet

• żaba

• delfin

• kraul

Sztafeta stylem dowolnym

• 4 x 100m

• 4 x 200m

Filmik sztafety 4 x 100 m dowolnym

Sztafeta stylem zmiennym

4 x 100 m

Filmik sztafety 4 x 100m zmiennym

Najsłynniejsi pływacy

Michael Phelps

Najbardziej utytułowany olimpijczyk w historii nowożytnych igrzysk z dorobkiem 23 złotych medali. Łącznie medali igrzysk olimpijskich ma 28 (23 złotych, 3 srebrne, 2 brązowe). Dzięki swoim osiągnięciom i dominacji jest uważany za najlepszego pływaka w historii tej dyscypliny^[3][4].

Ian Thorpe

 australijski pływak. Wielokrotny mistrz olimpijski, mistrz i rekordzista świata. Czterokrotnie wybierany pływakiem roku na świecie w: 1998, 1999, 2001 i 2002 roku. W 2000 roku został wybrany najlepszym sportowcem roku w Australii.

Otylia Jędrzejczak

Otylia zakończyła karierę z dorobkiem trzech medali olimpijskich (złoto i dwa srebra w 2004 roku w Atenach), siedmiu krążków mistrzostw świata (dwa złote) i dziesięciu mistrzostw Europy (pięć złotych) na długim basenie.

Polscy pływacy

• Otylia Jędrzejczak.

• Rafał Szukała

• Artur Wojdat

• Paweł Korzeniowski

• Radosław Kawęcki

• Konrad Czerniak

• Mateusz Sawrymowicz