O oddzielaniu igieł od wideł. Myślenie katastroficzne.

Zbudować arkę czy wystarczy parasol? Oddzielanie igieł od wideł.

Myślenie czarno-białe. Myślenie katastroficzne.

Myślenie katastroficzne

Twoje myśli uciekają w kierunku okropnych tragedii albo totalnej porażki, niezależnie od tego, jak nieprawdopodobna albo wręcz śmieszna byłaby stojąca za tym logika.

Myślenie katastroficzne

Wyobrażasz sobie najgorsze, najbardziej żenujące bolesne czy druzgocące wyjście z każdej najbardziej błahej sytuacji i fiksujesz się na nim.

Myślenie katastroficzne

Twój umysł potrafi rozpędzić się od zera do prędkości nadświetlnej w ciągu ułamka sekundy. Wlecze się od jednego "co by było gdyby..." do drugiego.

Jak działa myślenie "albo-albo", "mój sposób myślenia to jedyny słuszny"?

"Mój nauczyciel napisał uwagę do dyrektorki"-> "Wywalą mnie ze studiów, zanim je w ogóle zacznę, i do końca życia będę musiała znosić upokorzenie."

Skąd ten pomysł?

1. Nauczyciel pisze uwagę do dyrektorki -> 2. Do moich dokumentów zostaje wpisane postępowanie dyscyplinarne ->

3. Dokumenty trafiają na uniwersytet -> 4. Decyzja o przyjęciu na studia zostaje cofnięta -> 5. Muszę tłumaczyć wszystkim dlaczego nie mogę podjęć dalszej nauki -> 6. Ponoszę porażkę i do końca życia jestem przedmiotem drwin. AAA!

Jak tego uniknąć?

1. Zatrzymaj się.

2. Uświadom sobie, że logika, która prowadzi nas od jednego do drugiego kroku, nie zawsze jest prawidłowa.

3. Ani szczególnie rozsądna.

4. Zapytaj sam siebie: "Dlaczego to nie musi się zdarzyć?".

Uwaga w dzienniku a przyjęcie na studia

Dlaczego to nie musi się wydarzyć?

Jak sobie pomóc?

1. Wyrzuć ze swojego rozumowania emocje.

2. Przeanalizuj same fakty.

3. Podejmij działania potrzebne do naprawienia błędu lub uniknięcia pogorszenia sytuacji.

Warto wiedzieć:

Czarno-biały, pełen skrajności sposób myślenia często sprawia, że problemy, jakie napotykamy, wydają nam się DUŻO większe, niż są w rzeczywistości.

Warto wiedzieć:

Potrzeba nam zaledwie ułamka sekundy, żeby z poziomu zaniepokojenia nr 1 przejść na poziom zaniepokojenia nr 100. Nie pomaga to NIKOMU, a już na pewno nie nam samym.

Warto wiedzieć:

Przestań panikować. Oddychaj. Spójrz na kolejne kroki swojego "łańcucha katastrofy" i zadaj sobie pytanie: "Dlaczego to nie musi się zdarzyć?".

Warto wiedzieć:

Podbuduj się, wymyślając kolejne kroki, jakie możesz podjąć, żeby poprawić sytuację.

Pamiętaj

Nie każda kropla deszczu oznacza nawałnicę :)