Kłamstwo

Kłamstwo

rodzaje, powody, jak przyznać się do kłamstwa

Postrzeganie kłamstwa dawniej i dziś

W starożytności kłamstwa nie oceniano z moralnego punktu widzenia. Traktowano je raczej jako sposób radzenia sobie w życiu. Sofokles stawał w jego obronie, mawiając, że nie można nim gardzić, jeśli może kogoś ocalić.

Postrzeganie kłamstwa dawniej i dziś

Innego zdania był Augustyn Aureliusz, uczony żyjący na przełomie IV i V wieku. Uważał on bowiem, że kłamstwo oddala nas od Boga i jest z natury złe.

Postrzeganie kłamstwa dawniej i dziś

Podczas I wojny fałszywe informacje w prasie i radiu stały się sposobem na zmylenie przeciwnika. Stefan Dietzsch, współczesny filozof niemiecki, uważa, że dziś kłamstwo jest oznaką społecznej inteligencji. Bez niego trudno byłoby nam funkcjonować.

Kłamstwo potocznie

utożsamia się z nieprawdą, fałszem, konfabulacją. W rzeczywistości istnieje niewielki procent patologicznych kłamców, czyli mitomanów. Jak się jednak okazuje, współcześni ludzie są skłonni uznawać kłamstwa za nieodzowny element naturalnej komunikacji.

Jak często kłamiemy?

Oszukiwanie konwersacyjne stało się nie tylko powszechne, co nawet akceptowane społecznie. Szacuje się, że ponad 60% wszystkich rozmów ma charakter kłamliwy, a tygodniowo człowiek kłamie przeciętnie ponad 13 razy. Istnieją oczywiście różne formy kłamstwa, a ludzie usprawiedliwiają się, że kłamstwo kłamstwu nie jest równe.

Formy kłamania:

• ukrywanie–zatajanie prawdziwej informacji

• fałszowanie–przekazywanie fałszu, sfabrykowanych danych jako prawdziwego faktu

• fałszywa atrybucja–przyznanie się do przeżywania określonej emocji, ale fałszywe nazwanie jej przyczyny

• fałszywa prawdomówność–ujawnienie prawdy, ale z taką przesadą lub tak humorystycznie, że okłamywany nie poznaje prawdy i zostaje zmylony

• półprawda–ujawnienie niecałej prawdy, by odciągnąć uwagę ofiary od tego, co nadal jest ukrywane

• podstęp błędnego wnioskowania–mówienie prawdy, ale w taki sposób, że wynika z niej coś przeciwnego niż zostało powiedziane

Ćwiczenie

uzupełnij dymki

Dlaczego kłamiemy?

• lęk przed stratą

• pragnienie zysku

Dlaczego kłamiemy?

• Kłamiemy przede wszystkim o sobie samych. Często w formie obrony bądź podwyższenia samooceny

• Kłamiemy też dlatego, że chcemy uniknąć konfliktu.

• Kłamiemy, dostosowując się do zasad grzeczności i pragnąc zachować dobrą minę do złej gry.

Dlaczego kłamiemy?

• Kłamiemy, chcąc ochronić własną twarz.

• Kłamiemy z niedojrzałości, bo boimy się konsekwencji własnych zachowań.

• Kłamiemy z pobudek materialistycznych, jesteśmy żądni władzy, uznania, autorytetu.

Dlaczego kłamiemy?

• Kłamiemy, żeby uzyskać cenne dla nas informacje.

• Kłamiemy, by manipulować innymi poprzez wywoływanie w nich poczucia winy lub wywoływać inne emocje (np. strach, lęk, dysonans poznawczy) w celu sprawowania kontroli nad ich zachowaniem.

• Kłamiemy, bo nie potrafimy zachować się asertywnie

Dlaczego "kłamstwo ma krótkie nogi"?

burza mózgów

Czy człowiek może się obejść bez kłamstwa?

- Życie w absolutnej prawdzie byłoby życiem bez lęku -odpowiada Bartłomiej Stolarczyk. -To piękne, ale niestety utopijne... Pogódźmy się więc z tym, że nikt z nas nie jest wolny od drobnych kłamstewek, a przynajmniej "koloryzowania faktów".

Czy człowiek może się obejść bez kłamstwa?

I jeżeli nie krzywdzi to innych, nie powinno być oceniane. Ale pamiętajmy, że o tym, czy kłamstwo jest szkodliwe, zawsze przesądza odbiorca naszych komunikatów.