ประเทศเมียนมาร์

Presentation

•

History, Social Studies

•

University

•

Hard

1st_prmt 1st_prmt

Used 13+ times

FREE Resource

93 Slides • 10 Questions

ประเทศเมียนมาร์

Myanmar မြန်မာ

คำถาม

มีทั้งหมด 10 ข้อ

มาในแต่ละช่วงของเนื้อหา

คนที่ได้คะแนนรวมมากที่สุด

อันดับ 1 และ อันดับ 2

จะได้รับของรางวัล

ของรางวัล

สำหรับอันดับ 1 และ 2

อันดับ 1 จะได้เลือกของรางวัล

ว่าจะเอา A หรือ B

อันดับ 2 จะได้อีกรางวัลหนึ่งไป

ข้อมูลทั่วไป

พม่า หรือ เมียนมาร์ มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์ เป็นรัฐเอกราชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดกับอินเดีย บังกลาเทศ จีน ลาว และไทย หนึ่งในสามของพรมแดนพม่าที่มีความยาว 1,930 กิโลเมตรเป็นแนวชายฝั่งตามอ่าวเบงกอลและทะเลอันดามัน มีพื้นที่ 676,578 ตารางกิโลเมตร พม่าเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 40 ของโลก และใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พม่ามีประชากรราว 54 ล้านคน มีเมืองหลวงคือ กรุงเนย์ปิดอว์ และนครใหญ่สุดคือ ย่างกุ้ง

ธงชาติ

ตราแผ่นดิน

จำนวนประชากร 53,582,855 คน มีชาติพันธุ์พม่า 68%

ไทใหญ่ 10% กะเหรี่ยง 7% ยะไข่ 3.5% จีน 3% มอญ 2%

กะชีน 1.5% อินเดีย 2% ชีน 1% คะยา 0.8% เชื้อชาติอื่น ๆ 5%

มีประชากรที่นับถือศาสนาพุทธ 87.9% ศาสนาคริสต์ 6.2%

ศาสนาอิสลาม 4.3% พื้นบ้าน 0.8% ศาสนาฮินดู 0.5%

อื่น ๆ 0.2% และไม่นับถือศาสนา 0.1%

ลำดับการนำเสนอ

ประวัติศาสตร์การเมือง

โครงสร้างการเมืองการปกครอง

การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน

ปัญหาเฉพาะทางการเมือง

ประวัติศาสตร์การเมือง

แบ่งออกได้เป็น 3 สมัย ได้แก่

สมัยโบราณ

สมัยอาณานิคมอังกฤษ

สมัยเอกราช

สมัยโบราณ

ประวัติศาสตร์ของพม่านั้นมีความยาวนานและซับซ้อน มีประชาชนหลายเผ่าพันธุ์เคยอาศัยอยู่ในดินแดนแห่งนี้ เผ่าพันธุ์เก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏได้แก่ชาวมอญ ชาวปยู

ต่อมาราวพุทธศตวรรษที่ 13 ชาวพม่าได้อพยพลงมาจากบริเวณพรมแดนระหว่างจีนและทิเบต เข้าสู่ที่ราบลุ่มแม่น้ำอิรวดี และได้กลายเป็นชนเผ่าส่วนใหญ่ที่ปกครองประเทศในเวลาต่อมา

ชาวปยูเข้ามาอาศัยอยู่ในดินแดนประเทศพม่าตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 4 และได้สถาปนานครรัฐขึ้นหลายแห่ง เช่น พินนาคา มองกะโม้ ศรีเกษตร

เบะตะโน่ และฮะลี่น

ปยู

ชาวมอญได้สถาปนาอาณาจักรสุธรรมวดี อันเป็นอาณาจักรแห่งแรกขึ้นในราว

พุทธศตวรรษที่ 2 ณ บริเวณเมืองสะเทิม

โดยได้เข้าครอบครองและมีอิทธิพลในดินแดนตอนใต้ของพม่า

มอญ

ชาวพม่าเป็นชนเผ่าจากทางตอนเหนือที่ค่อย ๆ อพยพแทรกซึมเข้ามาสั่งสมอิทธิพลในดินแดนประเทศพม่าทีละน้อย กระทั่งปีพุทธศักราช 1392 จึงมีหลักฐานถึงอาณาจักรอันทรงอำนาจซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เมือง "พุกาม" (Pagan) โดยได้เข้ามาแทนที่ภาวะสุญญากาศทางอำนาจภายหลังจากการเสื่อมสลายไปของอาณาจักรชาวปยู

อาณาจักรพุกาม (พ.ศ. 1392–1840)

อาณาจักรของชาวพุกามแต่แรกนั้นมิได้เติบโตขึ้นอย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน กระทั่งในรัชสมัยของพระเจ้าอโนรธา (พ.ศ. 1587–1620) พระองค์สามารถรวบรวมแผ่นดินพม่าให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันสำเร็จ และเมื่อพระองค์ทรงตีเมือง

ท่าตอนของชาวมอญได้ในปีพุทธศักราช 1600 อาณาจักรพุกามจึงกลายเป็นอาณาจักรที่เข้มแข็งที่สุดในดินแดนพม่า

อาณาจักรพุกาม (พ.ศ. 1392–1840)

อำนาจของอาณาจักรพุกามค่อย ๆ เสื่อมลง ด้วยเหตุผลหลักสองประการ ส่วนหนึ่งจากการถูกเข้าครอบงำของคณะสงฆ์ผู้มีอำนาจ และอีกส่วนหนึ่งจากการรุกรานของจักรวรรดิมองโกลที่เข้ามาทางตอนเหนือ

ราชวงศ์พุกามสิ้นสุดลงเมื่อมองโกลสามารถเข้าครอบครอง

ดินแดนของอาณาจักรพุกามได้ทั้งหมด และได้แต่งตั้งรัฐบาลหุ่นขึ้นบริหารดินแดนพม่าในปีพุทธศักราช 1832

อาณาจักรพุกาม (พ.ศ. 1392–1840)

หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรพุกาม พม่าได้แตกแยกออกจากกัน ราชวงศ์อังวะซึ่งได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากอาณาจักรพุกามได้ถูกสถาปนาขึ้นที่เมือง

อังวะในปีพุทธศักราช 1907 ศิลปะและวรรณกรรมของพุกามได้ถูกฟื้นฟูจนยุคนี้กลายเป็นยุคทองแห่งวรรณกรรมของพม่า

อาณาจักรอังวะ (พ.ศ. 1907–2098)

และหงสาวดี (พ.ศ. 1830–2094)

สำหรับดินแดนทางใต้ ชาวมอญได้สถาปนาอาณาจักรของพวกตนขึ้นใหม่อีกครั้งที่หงสาวดี โดยมะกะโทหรือ

พระเจ้าฟ้ารั่ว เป็นจุดเริ่มต้นยุคทองของมอญ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนานิกายเถรวาทและศูนย์กลางทางการค้าขนาดใหญ่ในเวลาต่อมา

อาณาจักรอังวะ (พ.ศ. 1907–2098)

และหงสาวดี (พ.ศ. 1830–2094)

คำถาม

ข้อที่ 1/10

Multiple Choice

ดินแดนทางใต้ ที่ชาวมอญได้สถาปนาอาณาจักรของพวกตนขึ้นใหม่อีกครั้ง

คือ อาณาจักรใด

อาณาจักรอังวะ

อาณาจักรหงสาวดี

อาณาจักรพุกาม

อาณาจักรศรีเกษตร

พระเจ้าเมงจีโย ได้รวบรวมชาวพม่าที่หลงเหลืออยู่อย่างกระจัดกระจาย โดยสถาปนาเมืองตองอูขึ้นเป็นราชธานี เมืองตองอูเข้มแข็งขึ้นมาในรัชสมัยของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ พระโอรสของพระองค์ (พ.ศ. 2074–2093) และได้แผ่อาณาเขตของอาณาจักรขยายไปรอบด้าน เช่น แปร พะสิม อังวะ ยะไข่ และที่สำคัญที่สุดคือ หงสาวดี อันเป็นอาณาจักรเดิมของชาวมอญ ยุคสมัยของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ได้ครอบคลุมอาณาจักรพม่าทั้งตอนบนและตอนล่างลุ่มน้ำอิระวดี และได้ย้ายเมืองหลวงจากตองอูมายังหงสาวดี

ราชวงศ์ตองอู (พ.ศ. 2053–2295)

ในรัชสมัยของพระเจ้าบุเรงนอง ได้แผ่อาณาเขตของอาณาจักรตองอู ให้กว้างขวางยิ่งขึ้นโดยครอบคลุมตั้งแต่ลุ่มน้ำอิระวดี ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ไปจรดถึงลุ่มน้ำโขงในลาว มีเมืองเป็นประเทศราชต่าง ๆ มากมาย เช่น เชียงใหม่ ฉาน อยุธยา ล้านช้าง กัมพุช เป็นต้น จนได้การขนานพระนามว่าเป็น "พระเจ้าชนะสิบทิศ"

ราชวงศ์ตองอู (พ.ศ. 2053–2295)

แต่ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าบุเรงนอง ศูนย์กลางอำนาจของอาณาจักรถูกสั่นคลอน เนื่องจากการปกครองอย่างแข็งกร้าวของพระเจ้านันทบุเรง พระราชโอรสของพระองค์ เมืองที่เคยขึ้นเป็นประเทศราชต่าง ๆ ได้ประกาศอิสรภาพ ทำสงครามรบพุ่งกันตลอดมา เช่น แปร อังวะ อยุธยา เป็นต้น ในที่สุดเมืองทั้งหลายเหล่านี้ก็แตกแยกกระจัดกระจายออกไป

ราชวงศ์ตองอู (พ.ศ. 2053–2295)

พระเจ้าบุเรงนอง

(พ.ศ. 2094-2124)

เมื่อต้องเผชิญกับการก่อกบฏจากเมืองขึ้นหลายแห่ง กษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอูจำเป็นต้องถอนตัวจากการครอบครองดินแดนทางตอนใต้ โดยย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่เมืองอังวะ พระเจ้าอะเนาะเพะลูน พระนัดดาของพระเจ้าบุเรงนอง สามารถรวบรวมแผ่นดินพม่าให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอีกครั้งในพุทธศักราช 2156 แต่ท้ายที่สุด หงสาวดี ที่ได้รับการสนับสนุนจากฝรั่งเศสซึ่งตั้งมั่นอยู่ในอินเดีย ก็ได้ทำการประกาศเอกราชจากอังวะ จากนั้นอาณาจักรของชาวพม่าก็ค่อย ๆ อ่อนแอลงและล่มสลายไปในปีพุทธศักราช 2295 จากการรุกรานของชาวมอญ

ราชวงศ์ตองอู (พ.ศ. 2053–2295)

ได้รับการสถาปนาขึ้นและสร้างความเข้มแข็งจนถึงขีดสุดได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว พระเจ้าอลองพญาซึ่งเป็นผู้นำที่ได้รับความนิยมจากชาวพม่า ได้ขับไล่ชาวมอญที่เข้ามาครอบครองดินแดนของชาวพม่าได้ในปี 2296 จากนั้นก็สามารถเข้ายึดครองอาณาจักรมอญทางใต้ได้ในปี 2302

ราชวงศ์อลองพญา (พ.ศ. 2295–2428)

พระเจ้าอลองพญา

(พ.ศ. 2295-2303)

คำถาม

ข้อที่ 2/10

Multiple Choice

กษัตริย์ที่รวบรวมชาวพม่าที่หลงเหลืออยู่อย่างกระจัดกระจาย

และสถาปนาเมืองตองอูขึ้นเป็นราชธานี คือ กษัตริย์องค์ใด

พระเจ้าอลองพญา

พระเจ้าบุเรงนอง

พระเจ้าเมงจีโย

พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้

สมัยอาณานิคมอังกฤษ

ในช่วงเดือนมกราคมของปี 2366 พม่าซึ่งอยู่ในรัชสมัยของพระเจ้าจักกายแมง

(พ.ศ. 2362–2383) ขุนนางชื่อมหาพันธุละ นำทัพเข้ารุกรานแคว้นมณีปุระและอัสสัมได้สำเร็จ ทำให้พม่าต้องเผชิญหน้าโดยตรงกับอังกฤษที่ครอบครองอินเดียอยู่ในขณะนั้น

สืบเนื่องจากการพยายามขยายอำนาจของอังกฤษ กองทัพอังกฤษได้เข้าทำสงครามกับพม่าในปี 2367 โดยอังกฤษเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ ฝ่ายพม่าจำต้องทำสนธิสัญญารานตะโบกับอังกฤษ ทำให้พม่าต้องสูญเสียดินแดนอัสสัม มณีปุระ ยะไข่ และตะนาวศรีไป

อังกฤษจึงเริ่มต้นตักตวงทรัพยากรต่าง ๆ ของพม่านับแต่นั้นเพื่อเป็นหลักประกันสำหรับวัตถุดิบที่จะป้อนสู่สิงคโปร์ สร้างความแค้นเคืองให้กับทางพม่าเป็นอย่างมาก กษัตริย์องค์ต่อมาจึงทรงยกเลิกสนธิสัญญารานตะโบ และทำการโจมตีผลประโยชน์ของฝ่ายอังกฤษทั้งต่อบุคคลและเรือ เป็นต้นเหตุให้เกิดสงครามระหว่างพม่าและอังกฤษครั้งที่สอง

สงครามพม่า–อังกฤษครั้งที่หนึ่ง (พ.ศ. 2367–2369)

สงครามจบลงโดยชัยชนะเป็นของอังกฤษอีกครั้ง หลังสิ้นสุดสงครามครั้งนี้อังกฤษได้ผนวกดินแดนทางใต้เข้าไว้กับตน โดยเรียกดินแดนดังกล่าวใหม่ว่าพม่าตอนล่าง สงครามครั้งนี้ก่อให้เกิดการปฏิวัติครั้งใหญ่ในพม่า เริ่มต้นด้วยการเข้ายึดอำนาจโดยพระเจ้ามินดง (พ.ศ. 2396–2421) จากพระเจ้าพุกามแมง (พ.ศ. 2389–2396) ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่าง

พระชนนี พระเจ้ามินดงพยายามพัฒนาประเทศพม่าเพื่อต่อต้านการรุกรานของอังกฤษ พระองค์ได้สถาปนามัณฑะเลย์ ซึ่งยากต่อการรุกรานจากภายนอกขึ้นเป็นเมืองหลวง

แห่งใหม่ แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะหยุดยั้งการรุกรานจากอังกฤษได้

สงครามพม่า–อังกฤษครั้งที่สอง (พ.ศ. 2395)

รัชสมัยต่อมา พระเจ้าธีบอ (พ.ศ. 2421–2428) ซึ่งเป็นพระโอรสของพระเจ้ามินดง ทรงมีบารมีไม่พอที่จะควบคุมอาณาจักรได้ จึงทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นไปทั่วในบริเวณชายแดน ในที่สุดพระองค์ได้ตัดสินพระทัยยกเลิกสนธิสัญญากับอังกฤษที่พระเจ้ามินดงได้ทรงกระทำไว้ และได้ประกาศสงครามกับอังกฤษเป็นครั้งที่สามในปี 2428 ผลของสงครามครั้งนี้ทำให้อังกฤษสามารถเข้าครอบครองดินแดนประเทศพม่าส่วนที่เหลือเอาไว้ได้ทั้งหมด ทำให้

พระเจ้าธีบอถูกบังคับให้สละราชสมบัติและเนรเทศไปอยู่ที่อินเดีย ทรงเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของพม่าและเป็นการสิ้นสุดระบอบกษัตริย์ในพม่าที่มีมายาวนาน

สงครามพม่า–อังกฤษครั้งที่สาม (พ.ศ. 2428)

อังกฤษเริ่มปกครองพม่าในฐานะมณฑลหนึ่งของบริติชอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2429 โดยมี

เมืองหลวงที่ย่างกุ้ง มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างรัฐบาล ราชวงศ์ถูกล้มเลิก พระเจ้าธีบอ

ลี้ภัยไปอินเดีย มีการแยกการเมืองและศาสนาออกจากกัน ซึ่งแต่เดิม พระสงฆ์จะขึ้นกับการสนับสนุนจากราชวงศ์ และราชวงศ์จะรับรองสถานะทางกฎหมายของพุทธศาสนา ทำให้องค์กรทางศาสนาเข้ามาเกี่ยวข้องกับการเมืองระดับชาติ นอกจากนั้น อังกฤษยังเข้ามาจัดการศึกษาในระบบโรงเรียนที่ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา โดยจัดตั้งโรงเรียนที่สอนเป็นภาษาอังกฤษและภาษาพม่า

พม่าภายใต้การปกครองของอังกฤษ (พ.ศ. 2429-2491)

จนในปี พ.ศ. 2480 อังกฤษได้แยกมณฑลพม่าออกจากบริติชอินเดีย และตั้งเป็นหน่วยการปกครองที่มีสภาเป็นของตนเอง

ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จักรวรรดิญี่ปุ่นได้แผ่ขยายเข้ามาในพม่าเป็นเวลาสั้น ๆเมื่อ พ.ศ. 2485 จนมีการก่อตั้งรัฐพม่าใน พ.ศ. 2486

หลังจากญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่ 2 กองทหารอังกฤษได้กลับเข้าไปในพม่าเพื่อสถาปนาการปกครองระบอบอาณานิคมอีกครั้งใน พ.ศ. 2488

พม่าภายใต้การปกครองของอังกฤษ (พ.ศ. 2429-2491)

คำถาม

ข้อที่ 3/10

Multiple Choice

สงครามพม่า–อังกฤษครั้งที่หนึ่ง ซึ่งอังกฤษเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ ฝ่ายพม่าจำต้องทำ

สนธิสัญญารานตะโบกับอังกฤษ ทำให้พม่าต้องสูญเสียดินแดนต่อไปนี้ ยกเว้นข้อใด

ยะไข่

อัสสัม

ตะนาวศรี

มัณฑะเลย์

สมัยเอกราช

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงที่ดินแดนพม่าถูกญี่ปุ่นยึดครอง กลุ่มชาตินิยมเพื่อสนับสนุนให้พม่าเป็นเอกราชจากอังกฤษนำโดย นายอู อองซาน ช่วงแรกเริ่มได้ให้การสนับสนุนญี่ปุ่น แต่เมื่อทางกลุ่มเห็นว่าญี่ปุ่นไม่มีความจริงใจในการให้เอกราชแก่พม่า จึงได้เปลี่ยนท่าทีมาต่อต้านญี่ปุ่นแทนภายใต้ชื่อ "สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์" หรือ AFPFL

เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่ 2 อังกฤษกลับมาปกครองพม่าอีกครั้ง

อู อองซานและ AFPFL ได้เริ่มเคลื่อนไหวอย่างสันติเพื่อเรียกร้องเอกราช จนทางรัฐบาลอังกฤษยอมมอบเอกราชให้แก่พม่า และเริ่มกระบวนการร่างรัฐธรรมนูญในปี 2490

การเรียกร้องเอกราช

นายกรัฐมนตรีอังกฤษเคลมอนท์ แอตลี

และนายอู อองซาน

อู อองซานเห็นว่าพม่าควรมีเอกภาพหลังเอกราช จึงมีการเจรจาลงนามในสนธิสัญญาเวียงปางหลวงกับชนกลุ่มน้อย เพื่อลดปัญหาความตึงเครียดกับชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ ในประเทศ

อู อองซาน ผู้ได้ชื่อว่าเป็น “บิดาแห่งเอกราชพม่า” ได้ถูกลอบสังหารเมื่อวันที่

19 กรกฎาคม 2490 พร้อมสมาชิกในคณะรัฐมนตรีพม่าบางคน ทำให้นายอูนุเป็นผู้นำแทน แต่ในที่สุดพม่าก็ได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2491

การเรียกร้องเอกราช

เมื่อพม่าได้รับเอกราชแล้ว มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สหภาพพม่า โดยมี เจ้าส่วยแต้ก เป็นประธานาธิบดี

คนแรก และ มี อูนุ เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรก โดยพม่าไม่ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของ เครือจักรภพแห่งชาติ เหมือนกับประเทศอดีตอาณานิคมของสหราชอาณาจักรส่วนใหญ่ รัฐสภาซึ่งเป็นระบบสองสภาถูกจัดตั้งขึ้น และมีการเลือกตั้งระบบหลายพรรคเกิดขึ้น

สหภาพพม่า (พ.ศ. 2491–2505)

อูนุ

ใน พ.ศ. 2501 ประเทศพม่าประสบความล้มเหลวในการฟื้นฟูเศรษฐกิจ นอกจากนั้น สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ยังแตกแยกออกเป็นสองส่วน กลุ่มหนึ่งนำโดยอู นุ และติน อีกกลุ่มนำโดยบะส่วย และจอเย่ง ปัญหากับชนกลุ่มน้อยที่ต้องการแยกตัวเป็นเอกราช ปัญหาเหล่านี้ทำให้รัฐสภาไม่มีเสถียรภาพ รัฐบาลของอูนุไม่อาจรักษาเสถียรภาพของรัฐบาลไว้ได้ จึงต้องร้องขอกองทัพภายใต้การนำของนายพล

เน วินให้เข้ามาเป็นรัฐบาลรักษาการ 2 ปี

สหภาพพม่า (พ.ศ. 2491–2505)

รัฐบาลของเน วินประสบความสำเร็จในการทำให้สถานการณ์มั่นคงและเกิดการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2503 ซึ่งพรรคสหภาพของอูนุได้เสียงข้างมาก แต่เสถียรภาพไม่ได้เกิดขึ้นนาน เมื่อขบวนการสหพันธ์ฉานนำโดยเจ้าส่วยใต้ เจ้าฟ้าเมืองยองห้วยที่เป็นประธานาธิบดีคนแรกของพม่า ต้องการสิทธิตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2490 ที่ขอแยกตัวออกไปได้เมื่อรวมตัวเป็นสหภาพครบสิบปี

สหภาพพม่า (พ.ศ. 2491–2505)

พม่าภายใต้ระบอบเผด็จการทหาร

ในที่สุด เน วินได้ก่อรัฐประหารในวัที่ 2 มีนาคม 2505 อูนุ และอีกหลายคนถูกจับกุม เจ้าส่วยใต้ถูกยิงเสียชีวิต

ภายหลังจากการรัฐประหาร พม่าถูกปกครองภายใต้ระบอบเผด็จการทหาร นำโดยคณะปฏิวัติของเน วิน สังคมทั้งหมดถูกควบคุมและอยู่ภายใต้อำนาจรัฐ ผ่านรูปแบบสังคมนิยม ซึ่งดัดแปลงมาจากแนวคิดของสหภาพโซเวียต และ การวางแผนจากส่วนกลาง

เน วิน

สาธารณรัฐสังคมนิยม (พ.ศ. 2517-2531)

รัฐธรรมนูญใหม่แห่ง สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า ได้ถูกประกาศใช้ปี 2517 ในช่วงเวลานั้นพม่าถูกปกครองโดยระบบพรรคการเมืองเดียว คือ พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า นำโดยเน วิน และ อดีตนายทหารหลายนาย จนกระทั่งถึงปี 2531 ซึ่งนับว่าในขณะนั้น พม่าได้กลายเป็นหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดในโลก

คำถาม

ข้อที่ 4/10

Multiple Choice

นายกรัฐมนตรีคนแรกของพม่า คือใคร

อู อองซาน

เน วิน

บะส่วย

อูนุ

การก่อการกำเริบ 8888

เน วินปกครองพม่ามาเป็นเวลายาวนาน จนประเทศเลวร้ายลงอย่างมาก นักศึกษาพม่าได้มีบทบาท ในการนำทั้งพระสงฆ์ ประชาชนลุกขึ้นมาประท้วงต่อต้านระบบทหารของนายพล

เน วิน และเรียกร้องให้พม่าเปลี่ยนแปลงสู่ประชาธิปไตย

การลุกฮือประท้วงเริ่มขึ้นตั้งแต่ปลายปี 2530 จากนักศึกษาในมหาวิทยาลัย สู่ประชาชนในเมือง และชาวนาในชนบท

การก่อการกำเริบ 8888

ในช่วงกลางเดือนมีนาคม 2531 มีการประท้วงเกิดขึ้นหลายแห่ง และมีการสลายฝูงชนด้วยแก๊สน้ำตา มีการยิงนักศึกษาเสียชีวิต ทำให้ผู้ประท้วงโกรธแค้นและมีการปลุกระดมในมหาวิทยาลัย นักศึกษาที่ไม่เคยเข้าร่วมมาก่อนได้มาร่วมด้วย

การประท้วงได้กระจายไปเกิดขึ้นในอีกหลายเมืองในพม่า เช่น พะโค มัณฑะเลย์ ทวาย ตองอู ชิตตเว และมยิตจีนา เป็นต้น ทำให้นายพลเน วินต้องลาออกจากตำแหน่งประธานพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า พร้อมกับประธานาธิบดีซ่านยุ ในเดือนกรกฏาคม 2531

การก่อการกำเริบ 8888

27 กรกฎาคม 2531 นายพลเส่งลวิน ที่มีชื่อเสียงในการปราบปรามนักศึกษาและประชาชนขึ้นมาเป็นประธานาธิบดี เส่งลวินสั่งยิงนักศึกษาประชาชนอีกราว 3,000 คน

ในวันที่ 8 สิงหาคม 2531 (ตรงกับ ค.ศ.1988) การประท้วงอย่างหนักเกิดขึ้นทั้งพม่ารวมทั้งชนกลุ่มน้อย ชาวพุทธและมุสลิม นักศึกษา คนงาน เยาวชน ล้วนออกมาประท้วง มีการนัดหยุดงาน ชาวนาที่ไม่พอใจรัฐบาลได้ไปประท้วงที่ย่างกุ้ง จึงเรียกเหตุการณ์นี้ว่า "การก่อกำเริบ 8888"

การก่อการกำเริบ 8888

หลังจากนั้นไม่นาน รัฐบาลได้มีคำสั่งให้สลายฝูงชนด้วยอาวุธ

ในวันที่ 10 สิงหาคม ทหารได้บุกเข้าไปในโรงพยาบาลย่างกุ้ง ฆ่าหมอและพยาบาลที่รักษาผู้บาดเจ็บจากการประท้วง

ต่อมาในวันที่ 12 สิงหาคม 2531 นายพลเส่งลวินประกาศลาออกจากตำแหน่ง หลังจากเป็นประธานาธิบดี 16 วันเท่านั้น

ต่อจากนั้นหม่องหม่อง นักกฎหมายในสายของเน วิน ถูกเสนอขึ้นมาเป็นประธานาธิบดี แต่ก็ยังมีการประท้วงรุนแรงและต่อเนื่อง

การก่อการกำเริบ 8888

ในวันที่ 26 สิงหาคม อองซาน ซูจีได้ออกมาร่วมกับผู้ประท้วงที่พระเจดีย์ชเวดากองซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นในการกลายเป็นสัญลักษณ์เพื่อการต่อสู้ในพม่า และได้มีการก่อตั้งพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย หรือ พรรค NLD ขึ้นมา

อองซาน ซูจี

การก่อการกำเริบ 8888

ท้ายที่สุดในวันที่ 18 กันยายน 2531 ทหารได้กลับมาปกครองประเทศอีกครั้ง จากการทำรัฐประหารโดย "พลเอกอาวุโส ซอมอง" ได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับ 2517 และจัดตั้งสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ ขึ้นปกครองประเทศ

พลเอกอาวุโส ซอมอง

สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ (พ.ศ. 2531-2553)

คณะรัฐประหารได้มีการจัดตั้ง State Law and Order Restoration Council (SLORC) ภายใต้การนำของนายพลอาวุโสซอมอง โดยคณะรัฐประหารสัญญาว่าจะจัดให้มีการเลือกตั้งภายในปี 2533

อย่างไรก็ตามการเลือกตั้งในวันที่ 27 พฤษภาคม 2533 พรรค NLD ของนางซูจี ชนะการเลือกตั้ง 392 ที่นั่งจาก 492 ที่นั่งในสภา แต่รัฐบาลก็กลับลำโดยไม่รับรองผลการเลือกตั้งจับกุมนักการเมืองฝ่ายตรงข้าม และกักตัวอองซาน ซูจีไว้ในบ้านพัก การกักตัวสิ้นสุดลงประมาณ พ.ศ. 2553

สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ (พ.ศ. 2531-2553)

ในปี 2535 นายพลอาวุโสตาน ฉ่วย ขึ้นครองอำนาจต่อจากนายพลซอมองที่ลาจากการเป็นประธาน SLORC เนื่องจากปัญหาสุขภาพ

ตาน ฉ่วย ได้นำนโยบายใหม่ๆ มาใช้ เช่น การปล่อยตัวนักโทษการเมืองหลายคน มีการจัดประชุมเพื่อร่างรัฐธรรมนูญใหม่ เปิดมหาวิทยาลัยและสถาบันการศึกษาชั้นสูงใหม่ ยกเลิกประกาศกฎอัยการศึก เป็นต้น

นายพลอาวุโสตาน ฉ่วย

สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ (พ.ศ. 2531-2553)

ในช่วงนี้มีการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญของพม่า ได้แก่

ในปี 2532 ทหารได้เปลี่ยนชื่อประเทศจาก พม่า (Burma) เป็น เมียนมาร์ (Myanmar)

ในเดือนมีนาคม 2549 ทหารประกาศย้ายเมืองหลวงจากกรุงย่างกุ้งไปยังเมืองปินมานา (Pyinmana) ที่ต่อมาถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นกรุงเนย์ปิดอว์ (Naypyidaw) ซึ่งอยู่ตอนกลางของประเทศ

การปฏิวัติผ้ากาสาวพัสตร์

ในเดือนสิงหาคม 2550 ถึง กันยายน 2551 เกิดการประท้วงที่นำโดยคณะพระภิกษุสงฆ์ แม่ชี นักศึกษาและประชาชน เรียกว่า "การปฏิวัติผ้ากาสาวพัสตร์" จากความไม่พอใจของประชาชนต่อการประกาศขึ้นราคาน้ำมันเชื้อเพลิงเกือบเท่าตัว และขึ้นราคาก๊าซหุงต้มถึง 5 เท่าอย่างฉับพลัน การประท้วงต่อต้านรัฐบาลเผด็จการครั้งนี้จึงนับว่าเป็นการประท้วงต่อต้านครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่การประท้วงเมื่อปี 2531 ซึ่งมีผู้เสียชีวิตกว่า 3,000 คน ในการใช้กำลังทหารเข้าสลายการประท้วง