Present Perfect

Present perfect (never, already, yet, before, ever, just)

​Czasu present perfect używamy do opowiadania o doświadczeniach i wydarzeniach z naszego życia, które mają wpływ na teraźniejszość. W takich sytuacjach nie wspominamy o tym, kiedy dokładnie coś miało miejsce.

​Czas present perfect tworzą czasowniki have ('ve) lub has ('s), oraz past participle (3. forma czasownika

​I/you/we/they 've been to the UK.

She/hwe hasn't been to the UK.

Have you/we/they been to Italy? Yes,they have./No, they haven't.

Has she/he been to the UK? Yes,she has./No, she hasn't

​Present Perfect to jeden z najważniejszych czasów w języku angielskim i jego zrozumienie jest ważnym krokiem w nauce języka. Ponieważ w języku polskim nie mamy odpowiednika Present Perfect, czas ten może sprawić pewne trudności, zwłaszcza że w tłumaczeniach na język polski w niektórych sytuacjach używamy czasu przeszłego, a w innych teraźniejszego.

Present Perfect: III forma czasownika – regularne czasowniki

​W czasie Present Perfect, zarówno w zdaniach oznajmujących, jak i w pytaniach oraz w przeczeniach należy pamiętać o zachowaniu III formy czasownika. W przypadku czasowników regularnych, tworzy się ją tak samo jak w przypadku czasu Past Simple, a więc przez dodanie końcówki „-ed”, np. lived, worked.

​

Present Perfect: czasownik nieregularny

​Nie ma jasnych i jednakowych zasad co do odmiany czasowników nieregularnych, a więc należy nauczyć się ich na pamięć. Najczęściej spotykane czasowniki nieregularne możemy sprawdzić we wpisie – czasowniki nieregularne w języku angielskim.

​

Przykłady czasowników nieregularnych odmienionych w III formie

​

sing – sung – śpiewać

say – said – powiedzieć

meet – met – poznać

​

give – given – dać

understand – understood – zrozumieć

break – broken – złamać

​

Present Perfect: konstrukcja zdania twierdzącego

​Do utworzenia poprawnego zdania w czasie Present Perfect potrzebna jest nam znajomość czasowników nieregularnych w III formie (Past Participle). Konstrukcja zdania oznajmującego wygląda następująco:

​

Osoba + have/has + III forma czasownika + reszta zdania

I have lived in Warsaw for a year now.
He has won the main prize in this contest.

​

I have lived in Warsaw for a year now.

Mieszkam w Warszawie już od roku.

He has won the main prize in this contest.

On zdobył główną nagrodę w tym konkursie.

​Należy również pamiętać o zachowaniu odpowiedniej formy operatora have zależnie od osoby. Podobnie jak w czasie teraźniejszym prostym, have zamienia się w has w przypadku trzeciej osoby w liczbie pojedynczej, a więc po zaimkach he, she, it oraz podmiotach, które je reprezentują (np. dog, mom, Harry, Gina, etc.).

​

Odmiana czasownika to have

I have	We have
You have	You have
He/She/It has	They have