Cerita Rakyat

Rawa Pening

Desa Banarawa lagi nganakake pesta desa. Wong-wong ing desa padha masak kanggo

nyiyapake pesta. Kabeh padha njupuk bagian, ora ana kang keri. Wong-wong padha

nyiyapake ubarampe pesta kang minangka wujud rasa syukur marang Gusti kang Akarya

Jagad. Ing tengah-tengahing padha nyambut karya mau, ana bocah kang ala rupane, pesing

lan amis gandane.

Mangerti kahanan kang kaya mangkono, wong-wong padha ora seneng, amarga manut

kapitayane masyarakat, bocah ala iki bakal nekakake memala, ora oleh berkah anggone

pesta. Kagawa rasa ora seneng mau, mula bocah ala rupane ditundhung kanthi kasar. Bocah

mau bisane mung nangis, karo mlaku sempoyongan amarga wis pirang-pirang dina ora

mangan, bocah ala rupa mau lunga lan ngadoh saka wong-wong mau. Kanthi ati kang lara

lan nabet jroning ati amarga tansah digawe kasar lan diina, bocah kang ala rupane mau mlaku

menyang kampung tanpa arah lan jluntrunge. Anggone mlaku ora krasa tekan papan

panggonan arupa gubugan kang sepi kahanane lan adoh saka masyarakat. Gubug mau mung

dienggoni wong tuwa wedok kang wis dadi randha.

Ing gubug mau bocah kang elek rupane dirumat (dipelihara) dening Mbok Randha.

Dheweke diwenehi pangan kanthi lawuh apa anane. Sawise mangan, bocah ala mau crita

marang simbah randha yen dheweke iku Baru Klinthing utawa Jaka Bandhung utawa Jaka

Pening. Simbah mau tresna banget marang Baru Klinthing, malah urip bebarengan sawetara

dina. Bareng wis rumangsa wis rumangsa cukup dibantu dening simbah, Baru Klinting

nerusake mlaku lan marani wong-wong kampung kang wis nglarakake atine. Sadurunge

lunga , Baru Klinthing weling marang simbah yen mengko ana prastawa gedhe simbah

supaya numpak lesung. Ing batin, simbah bingung karo welinge Baru Klinthing mau,

nanging simbah tetep urmat lan ngeling- eling piweling kasebut.

Lakune Baru Klinthing linambaran ati kang goreh lan nggawa sada lanang. Lakune wis

tekan kampung kang dituju. Wong-wong padha ngusir marang Baru Klinthing. Nanging Baru

Klinthing ora gelem lunga, malah nantang marang wong-wong kampung lan ngetokake sada

lanang. Sada lanang kasebut banjur ditancepake ing lemah. Wong-wong dikandani supaya

njabut sada mau, yen bisa njabut sada mau arep diwenehi bebana dening Baru Klinthing.

Krungu tembunge Baru klinthing kang kaya mengkana, Wong-wong pada nyoba njabut sada

mau. Saka sing awake cilik tekan wong sing awake gedhe ora ana kang bisa njabut.

Pungkasaning, sada mau saged dinjabut kaliyan Baru Klinthing lan muncrat banyu.

Lembar kerja siswa 1

AYO GLADHEN

GAWE

SYNOPSIS

AYO GLADHEN

GAWE

SYNOPSIS

Ayo diwaca lan
dirembug kanthi
permati, nuli
garapen tugase!

Muncrate banyu sansaya gedhe. Wong-wong padha bingung lan padha golek papan

panggonan kang luwih dhuwur. Omah, kewan, wit-witan, raja brana, lan wong-wong mau

ora ana tilase, kabeh wong pada sirna amarga piwalese saka tumindhake dewe. Kampung

kang mirip rawa mau, diarani Rawa Pening.

Rawa pening saiki panggonan plancongan ing Kabupaten Semarang, Jawa Tengah.

Rawa iku ambane kurang luwih 2.670 hektar lan mapan ana ing Kecamatan Ambarawa,

Bawen, Tungtang, lan Banyu Biru. Rawa iki mapan ana ing ereng-ereng gunung Merbabu,

Temoloyo, lan Ungaran.

Sumber:http://krisjayadi.blogspot.co.id/2015/01/legenda-rawa-pening-dalam-bahasa-

jawa.html

1.Sawise nindakake pirembugan karo kelompokmu,

coba jlentrehna unsur-unsur intrinsik lan isine teks
crita Rakyat Asal-usul Rawa Pening!

2.Nek wis rampung, saiki gawea synopsise kanthi netepi

ejaan, tanda baca, lan diksi!

AYO GLADHEN

GAWE

SYNOPSIS

Latihan

Ayo digoleki

struktur, isi lan

digawe

synopsise