Search Header Logo
Prezentacja bez tytułu

Prezentacja bez tytułu

Assessment

Presentation

Fun

6th Grade

Hard

Created by

Roksana Kowalewicz

Used 4+ times

FREE Resource

16 Slides • 9 Questions

1

​Dylematy społeczne

By Roksana Kowalewicz

2

Leon – skater, który zniknął

Leon jest waszym kolegą z równoległej klasy. Od dwóch tygodni prawie nie pojawia się na skateparku. W szkole chodzi z opuszczoną głową, unika znajomych. Na pytania odpowiada wymijająco, a na koniec mówi tylko:
„Muszę lecieć, naprawdę bardzo się spieszę, pogadamy później.”

Zastanawiacie się, jak zareagować.

3

Multiple Select

Jak zareagujecie?

1

A1

2

A2

3

A3

4

A4

4

Jeśli wybrałeś opcję A1:

Po kolejnych dniach Leon pojawia się jeszcze rzadziej. W końcu ktoś z młodszych kolegów z skate parku mówi, że widział, jak Leon wyrzucił deskę do śmietnika.
Wasza grupa w końcu traci z nim kontakt – zdarza wam się mijać kolegę na korytarzu, ale nie rozmawiacie już ze sobą, nie wiecie, co się dzieje.
Jest wam trochę smutno z tego powodu, ale z czasem zapominacie o sytuacji i żyjecie dalej...

5

Jeśli wybrałeś opcję A2:

Podczas przerwy podchodzicie do Leona i mówicie spokojnie:
„Hej, dawno cię nie było na skateparku. Wszystko okej? Nie chcemy naciskać, po prostu pytamy.”

Leon wzdycha, patrzy w bok i mówi:
„Mam kilka spraw… nie wiem, jak o tym gadać.”

Nie mówi nic więcej, ale po raz pierwszy nie ucina tematu.
Następnego dnia sam podchodzi i pyta:
„Jesteście dzisiaj na skateparku?”

Odpowiadacie, że tak i po szkole spotykacie się tam. W końcu kolega sam zaczyna temat o tym, że jego rodzice się rozwodzą i miał dość udawania przy kolegach, że nic się nie dzieje dlatego wolał unikać spotkań.

6

Jeśli wybrałeś opcję A3:

Mówicie mu:
„Jeśli chcesz, możemy pogadać albo pomóc. Nie musisz z tym zostać sam.”

Leon wyraźnie się napina, ale po chwili spuszcza głowę:
„Po prostu dużo się dzieje…moi rodzice się rozwodzą, nie mogę się na niczym skupić, deska nie sprawia mi przyjemności. Skatepark mnie stresował, bo udawałem przed wami, że wszystko okej.”

To dla niego trudne, ale pierwszy raz mówi coś konkretnego.
Możecie ustalić, że na razie spotykacie się w mniejszym gronie, bez presji.
Leon wraca powoli do aktywności.

7

Jeśli wybrałeś opcję A4:

Idziecie do wychowawcy i mówicie, że martwicie się o Leona — że zmienił zachowanie, izoluje się. Wychowawca po rozmowie z Leonem zgłasza sytuację do pań z gabinetu 27.

Pedagog zaprasza go na rozmowę.
Leon jest na początku wkurzony i mówi:
„Po co w ogóle komuś gadaliście?!”

Ale po kilku dniach przychodzi do was i mówi:
„No… może w sumie dobrze, bo byłem w dołku. Teraz chodzę na regularne spotkania z Panią Patrycją i czuję się lepiej.

8

Sara, presja

Sara była waszą dobrą koleżanką, ostatnio zaczęła zachowywać się inaczej.
Wygląda na wyczerpaną, wydaje się jakby zarywała nocki, podczas kartkówek i sprawdzianów wygląda na bardzo zestresowaną. Na każdej przerwie powtarza materiał, nie bierze udziału w aktywnościach grupowych tak jak wcześniej. Kiedy jest zapraszana do zabawy odpowiada: "Nie teraz, muszę to powtórzyć."
Pewnego dnia na klasówce oddaje pustą kartkę i mówi:
„Nie dam rady. Nie dzisiaj.”
Ta sytuacja zszokowała całą klasę.

9

Multiple Select

Jak zareagujecie?

1

A1

2

A2

3

A3

4

A4

10

Jeśli wybrałeś opcję A1:

Sara zaczyna zachowywać się coraz dziwniej.
Pewnego dnia na lekcji polskiego zaczyna płakać po drobnej uwadze nauczyciela. Mówi, że jest do niczego i nic w życiu nie osiągnie.
Innego dnia, kiedy nie potrafi rozwiązać zadania przy tablicy na lekcji matematyki, wybiega z klasy i na odchodne krzyczy "MAM TO W D*PIE, nie będę się już uczyć, po co mi to!!!!!!!11111!!!!!!1111!!!!"

11

Jeśli wybrałeś opcję A2:

Podczas przerwy zagadujecie Sarę:
„Sara, widzimy, że ostatnio dużo pracujesz. Wyglądasz na wykończoną, a dzisiaj oddałaś pusty sprawdzian. Martwimy się. Nie musisz nic tłumaczyć, po prostu pytamy.”

Sara odpowiada:
„Trochę przesadzam, wiem… a na sprawdzianie...miałam pustkę w głowie...”

Nie mówi wiele, ale pierwszy raz przyznaje, że coś się dzieje.
Nazajutrz siada obok was i mówi:
„Możemy pogadać po lekcjach?”
Po lekcjach wybieracie się do Parku Południowego i dziewczyna otwiera się:
"Ehhh...moja mama ostatnio strasznie czepia się moich ocen, mówi, że się lenię, nawet jeśli odpoczywam po lekcjach. Mówi że to 6 klasa i to nie są żarty. Kiedy dostałam ostatnio 3 z geometrii, to tak się na mnie wydarła, że masakra. Dostałam karę na telefon na cały tydzień. Cały czas się mnie pyta czy jest coś zadane, kontroluje mnie podczas odrabiania lekcji, czasami komentuje "to już dawno powinnaś wiedzieć, jesteś w 6 klasie".
Wysłuchujecie koleżankę i razem myślicie nad rozwiązaniem.

12

Jeśli wybrałeś opcję A3:

Mówicie Sarze: „Możemy ci pomóc w odrabianiu lekcji albo po prostu wysłuchać, jeśli chcesz pogadać.”
Sara początkowo wzrusza ramionami, ale po chwili mówi: „Tylko to nie chodzi o głupie zadania, tylko o moją mamę" (tutaj opowiada całą historię z mamą, którą poznajecie w A2). Po wygadaniu się mówi „Fajnie, że mogę się wygadać… Bo sama nie daję rady.”
Wspólnie zastanawiacie się czy nie powiedzieć o zachowaniu mamy Sary wychowawcy klasy. Może mogłaby pogadać z nią i powiedzieć jej o tym jak Sara się czuje przez presję jaką na nią wywiera.
Sara czuje ulgę po tym jak wyrzuciła wszystko z siebie, wie że nie jest sama.

13

Jeśli wybrałeś opcję A4:

Stwierdzacie, że najlepiej będzie zgłosić to wychowawcy, niby ta sytuacja nie wydaje się być poważna, ale jest to całkowicie do Sary niepodobne. Koleżanka wścieka się na was, bo boi się, że p. Ela zadzwoni do jej mamy i powie, że nie napisała sprawdzianu, a to rozzłości ją i będzie awantura. Chyba lepiej by było najpierw przedyskutować to z Sarą...

14

Mila (Emilia), nowa dziewczyna w klasie:

Mila przyszła do klasy w połowie roku. Na początku była bardzo otwarta, dużo się śmiała, chętnie uczestniczyła w zajęciach grupowych i była ciekawa nowych rzeczy.
Ostatnio jednak coś się zmieniło:

Wygląda na przygnębioną i zamkniętą w sobie. Spędza przerwy sama w ławce, nie je śniadania, odmawia przekąsek, kiedy ktoś ją nimi częstuje, a jej oczy często są czerwone. Na lekcjach jest rozkojarzona, ospała i nie bierze udziału w aktywnościach grupowych tak jak wcześniej. Niektórzy zauważyli też, że Mila czasem spędza przerwy samotnie w bibliotece.

15

Multiple Select

Jak zareagujecie?

1

A1

2

A2

3

A3

4

A4

16

Jeśli wybrałeś opcję A1:

Mila nadal spędza przerwy sama i unika kontaktu z klasą. Wydaje się coraz bardziej przygnębiona, unika wyjść grupowych a nawet wycieczek. Wydaje się być coraz chudsza, a na lekcjach w-f ćwiczy ponad siły. Brak reakcji powoduje, że problem narasta, a stres i poczucie izolacji u Mili zwiększają się.

17

Jeśli wybrałeś opcję A2:

  • Podchodzicie do Mili i mówicie spokojnie:
    „Widzimy, że coś się dzieje, nie musisz nic mówić, po prostu chcemy powiedzieć, że jesteśmy obok.”

  • Mila odpowiada krótko:
    „Naprawdę, nic się nie dzieje…ja...ja...po prostu potrzebuję trochę zrzucić kilogramów.”

18

Jeśli wybrałeś opcję A3:

Mówicie: "Hej! Widzimy, że coś się dzieje i nie jesteś taka sama jak wcześniej! Nic nie jesz w szkole, wyglądasz na zmęczoną, a przerwy przesiadujesz sama w bibliotece, co się dzieje? Możemy cię wysłuchać i ci pomóc, tylko musisz nam na to pozwolić!"
Mila początkowo się waha, ale po chwili mówi:
„Chłopcy w klasie… czasem mówią, że jestem tu niepotrzebna, wyzywają mnie od grubasów. Czuję się z tym źle, więc postanowiłam wziąć się za siebie i zrzucić parę kilo, ale chyba wymknęło się to spod kontroli. Dodatkowo moi rodzice kłócą się, i tata często spędza czas poza domem. Nie chcę nikomu przeszkadzać tym, że jestem taka przygnębiona, więc wolę siedzieć sama. Czasem idę do biblioteki, bo potrzebuję po prostu chwili spokoju…”
Po wygadaniu Mila dziękuje wam za rozmowę i wysłuchanie. Wspólnie myślicie nad tym co można zrobić w tej sytuacji.

19

Jeśli wybrałeś opcję A4:

Zgłaszacie sytuację do gabinetu nr 27: Mila unika kontaktu i wydaje się przygnębiona, nie je w szkole itd.

Pedagog/psycholog rozmawia z Milą indywidualnie.
Pedagog/psycholog ustala wsparcie: rozmowę z nauczycielami, obserwację klasy, ewentualną rozmowę z rodzicami, wskazanie sposobów reagowania na dokuczanie.

20

Open Ended

Jak czułaś/czułeś się, kiedy czytałaś/czytałeś te historie?

21

Open Ended

Jakie emocje mogły odczuwać dzieci w poszczególnych momentach historii?

22

Open Ended

Czy zdarzało Ci się w prawdziwym życiu zauważyć kogoś w podobnej sytuacji? Jak zareagowałaś/zareagowałeś?

23

Open Ended

Jakie sygnały ostrzegawcze zauważyliście w historiach, które sugerowały, że ktoś potrzebuje wsparcia?

24

Open Ended

Jakie są różnice między wsparciem rówieśniczym a pomocą dorosłego? Kiedy warto wybrać które?

25

Poll

Czy podobały się wam zajęcia?

Tak

Nie

Trochę

Boże, masakra co ta pani wymyśla :D

​Dylematy społeczne

By Roksana Kowalewicz

Show answer

Auto Play

Slide 1 / 25

SLIDE