มหาเวสสัดรชาดก กัณฑ์มัทรี

มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทใด

• ร่ายสุภาพ

• ร่ายยาว

• โคลงสี่สุภาพ

• กลอนสุภาพ

”จึ่งตรัสว่าโอ้โอ๋เวลาปานฉะนี้เอ่ยจะมิดึกดื่น จวนจะสิ้นคืนค่อนรุ่งไปเสียแล้วหรือกระไรไม่รู้เลย พระพายรำเพยพัดมารี่เรื่อยอยู่เฉื่อยฉิว อกแม่นี้ให้อ่อนหิวสุดละห้อย ทั้งดาวเดือนก็เคลื่อนคล้อยลงลับไม้ สุดที่แม่จะติดตามจ้าไปในยามนี้

ฝูงลิงค่างบ่างชนะที่นอนหลับ ก็กลิ้งกลับเกือกตัวอยู่ยั้วเยี้ย ทั้งนกหกก็งัวเงียเหงาเงียบทุกรวงรัง แต่แม่เที่ยวเซซังเสาะแสวงทุกแห่งห้องหิมเวศทั่วประเทศทุกราวป่า สุดสายนัยนาที่แม่จะตามไปเล็งแล สุดโสตแล้วที่แม่จะซับทราบฟังสำเนียง สุดสุรเสียงที่แม่จะร่ำเรียกพิไรร้อง สุดฝีเท้าที่แม่จะเยื้องย่องยกย่างลงเหยียบดิน ก็สุดสิ้นสุดปัญญาสุดหาสุดค้นเห็นสุดคิด จะได้พานพบประสบรอยพระลูกน้อยแต่สักนิดไม่มีเลย จึ่งตรัสว่าเจ้าดวงมณฑาทองทั้งคู่ของแม่เอ๋ย หรือว่าเจ้าทิ้งขว้างวางจิตไปเกิดอื่น เหมือนแม่ฝันเมื่อคืนนี้แล้วแล...” บทประพันธ์ที่เป็นตัวเอน มีความโดดเด่นด้านวรรณศิลป์ในข้อใด

• การเล่นเสียง

• การเล่นคำ

• ภาพพจน์

• รสวรรณคดี

การที่พระเวสสันดรต่อว่าพระนางมัทรีว่ามัวแต่เทียวเพลินทำให้กลับมาช้า แสดงถึงคุณลักษณะของพระเวสสันดรในข้อใด

• เจ้าอารมณ์

• มีปฏิภาณไหวพริบ

• ขี้น้อยใจ

• ขี้โมโห