อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง (ม.4)

๑. วรรณคดีเรื่อง อิเหนา เข้ามาสู่ประเทศไทยได้อย่างไร

• หมอสอนหนังสือชาวชวานำเข้ามาเผยแพร่

• จากการติดต่อทางการค้ากับพ่อค้าเมืองชวา

• ครั้งเมื่อพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเสด็จไปเยือนเมืองชวา

• เจ้าฟ้ากุณฑลและเจ้าฟ้ามงกุฎได้ทรงฟังนิทาน มาจากนางกำนัลชาวมลายู

๒. ใครเป็นผู้นำวรรณคดีเรื่อง อิเหนา แต่ละฉบับมาแก้ไขทั้งหมด เพื่อให้สอดคล้องกันอย่างลงตัว

• เจ้าพระยาพระคลัง (หน)

• พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

• พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

• สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงพิทักษ์มนตรี

๓. การทำสงครามในศึกกะหมังกุหนิงไม่ได้เกิดจากสาเหตุใด

• การขยายอำนาจ

• การไม่รักษาสัจจะ

• ความรักระหว่างหนุ่มสาว

• ความรักระหว่างพ่อกับลูก

๔. คำขึ้นต้นของละครในข้อใดกล่าวไม่ถูกต้อง

• “บัดนั้น” ใช้กับตัวละครสามัญ

• “เมื่อนั้น” ใช้กับตัวเอกของเรื่อง

• “ครั้นถึง” ใช้กับตัวละครที่เป็นกษัตริย์

• “มาจะกล่าวบทไป” ใช้เมื่อขึ้นตอนหรือเนื้อความใหม่

๕. วรรณคดีเรื่อง อิเหนา ได้สอดแทรกวัฒนธรรมประเพณีของไทยเอาไว้ ยกเว้นข้อใด

• พระราชพิธีโสกันต์

• พระราชพิธีรับแขกเมือง

• พระราชพิธีสมโภชลูกหลวง

• พระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ

๖. คำพูดใดแสดงให้เห็นถึงความรักของพ่อชัดเจนที่สุด

• เอ็นดูนัดดาโศกาลัย แม้มิได้อรทัยจะมรณา

• ผิดก็ทำสงครามดูตามที เคราะห์ดีก็จะได้ดังใฝ่ฝัน

• พี่ดังพฤกษาพนาวัน จะอาสัญเพราะลูกเหมือนกล่าวมา

• ไหนไหนในจะตายวายชีวา ถึงเร็วถึงช้าก็เหมือนกัน

๗. “แม้มิยกพลไกรไปช่วย ถึงเราม้วยก็อย่ามาดูผี

อย่าดูแม้เปลวอัคคี แต่วันนี้ขาดกันจนบรรลัย”

จากบทประพันธ์นี้ แสดงให้เห็นว่า ท้าวกุเรปันมีนิสัยอย่างไร

• อารมณ์ร้าย

• พูดจริงทำจริง

• เข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว

• ยึดเหตุผลของตนเองเป็นหลัก

๘. “พระจะไปดาหาปราบข้าศึก หรือรำลึกถึงคู่ตุนาหงัน”

จากบทประพันธ์นี้ แสดงให้เห็นว่า ผู้พูดมีลักษณะอย่างไร

• หึงหวง

• เศร้าโศก

• เหน็บแนม

• ตัดพ้อต่อว่า

๙. คำประพันธ์ในข้อใด สะท้อนออกมาเป็นข้อคิดได้

• โอ้ว่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต

• แกล้งจะให้เกิดโกลาหล ร้อนรนไปทั่วทุกเส้นหญ้า

• จะชิงนางโฉมยงก็จงได้ ใครมีชัยก็จะสมปรารถนา

• พี่ดังพฤกษาพนาวัน จะอาสัญเพราะลูกเหมือนกล่าวมา

๑๐. บัดนั้น พระโหราราชครูผู้ยิ่งใหญ่

รับรสพจนารถภูวไนย คลี่ตำรับขับไล่ไปมา

เทียบดูดวงชะตาพระทรงยศ กับโอรสถึงฆาตชันษา

ทั้งชั้นโชคโยคยามยาตรา พระเคราะห์ขัดฤกษ์พาสารพัน

จากบทประพันธ์นี้ แสดงให้เห็นถึงความเชื่อในเรื่องใด

• ความเชื่อในพิธีต่ออายุ

• ความเชื่อในพิธีฟันไม้ข่มนาม

• ความเชื่อเรื่องการสะเดาะเคราะห์

• ความเชื่อเรื่องการทำนายโชคชะตา