Знакі прыпынку пры аднародных членах сказа

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Справа вольха кіне цень, злева - лозы _ ці асіны.

• Камяні рассартавалі па памерах, па колеры _ ды пачалі ўзводзіць сцены Лоскага замка-крэпасці.

• Добрае _ ласкавае сонца выклікала да жыцця малую хвойку.

• Анатоль нешта хацеў сказаць _ аднак стрымаўся.

• Давер'е заслужыць не лёгка _ не проста, і не хутка.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Дзень павекі разамкне _ ды агледзіць наваколле.

• Зорны сіні плашч адзеў на плечы і спакойна на сады ідзе беларускі _ добры вечар.

• Крытэрыі маральнаці галоўныя і ў грамадстве - і ў пісьменніцкім асяроддзі.

• Ні парастак бярозкі _ ні цаглінка самі ў горад не прыйшлі.

• Берасцянкі, дразды, зелянушкі _ ўсё гэта нашы звычайныя птушкі.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Ружовыя водсветы дрыжалі на мёрзлай зямлі, на імшыстым куп'і _ ды на сіняй вадзе.

• На ганку стаяў чалавек, высокі _ маладжавы з твару.

• Усё павінна быць для дзяцей _ і сонца да самага позняга вечара, і шчырая ласка праз круглыя суткі.

• Зямлёй _ і травой, і кустамі з табою мы некалі станем.

• То вальсуюць _ то імклівую лявоніху танцуюць аблокі.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Часта трапляліся баравікі _ і бабкі _ і лісічкі.

• Вясна заўсёды прыгожая _ як у вёсцы, так і ў горадзе.

• Тут нельга было ні проста прайсці _ ні праехаць.

• Дзеці рассыпаліся па лесе _ і агаласілі яго сваімі крыкамі.

• Раман, аглушаны такою навіною, доўга стаяў ні жывы _ ні мёртвы.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Гарэзлівы вецер то лісце з дрэў страсе _ то сцежку падмяце.

• Поле, дрэвы, хаты _ ўсё было ахутана асеннім змрокам.

• Белыя хусцінкі чаек мільгаюць над грабянямі сініх _ азёрных хваль.

• Чытанне ўголас не толькі выпрацоўвае правільнае вымаўленне _ але і развівае памяць.

• У вавёрчыных схованках заўсёды знойдуцца грыбы ці арэхі.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Праз акно закацілася ў печ нашу сонца _ і просіцца адтуль, нават матчыны рукі цалуе.

• Быў Яська майстар як да сярпа _ так і да кнігі.

• Вішні, слівы, яблыні і грушы _ ўсе гэтыя дрэвы раслі ў нашым садку.

• Колькі прыволля _ і хараства, і дабрыні на прасторах тваіх, Беларусь!

• Шустрыя _ з пісклявым галаском восы ўвесь дзень завіхаліся, пераляталі з кветкі на кветку.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Трэба няспынна ісці _ ды ісці, несці скарбы ў жыццё, каб іх мець у жыцці.

• Не толькі радасць і духмяны мёд прыносілі пчолы _ але і шмат клопатаў.

• Восенню дождж пахне бульбоўнікам _ і яблыкамі, і пераспелымі слівамі.

• За густой заслонай дажджу не было відаць ні сасонніку _ ні дубоў каля рэчкі.

• Легла ўсё да сэрца блізка _ колас важкі і тугі, і ўсмешка, і калыска, і асеннія стагі.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Маўчаць асеннія лясы _ і луг, і поле, ды толькі нашы галасы чуваць у школе.

• Сонечная, іскрыстая _ ў пушыстым снезе дарога ўсё глыбей і глыбей вяла Андрэя ў лес.

• У пачатку лістапада вымытая ад пылу _ ды бруду прырода заззяла нейкай сарамлівай, сцішанай прыгажосцю.

• Дажджу прасіла ўсё пад небам _ бары, патрэсканая глеба і абмялелая рака.

• То чаруе _ то варожыць шаўкавістая трава.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Сонца апякала аратага _ і зямлю, і травы.

• Крот не толькі жыве зімою, але і робіць наканаваную лёсам нялёгкую _ земляную работу.

• Слова бярэ паэт са святла бяроз, звону лёну_ ды расы каля хаты.

• Блакітная сукенка, блакітныя вочы, ласкавы позірк_ усё гэта называлася некалі шчасцем.

• То разбяжыцца_ то пухам засцелецца_ то заспявае мяцеліца.

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропуску трэба паставіць коску

• Дзяцінства_ ды юнацтва найбольш грунтоўна фарміруюць асобу чалавека.

• Стройныя_ зялёныя бярозкі расплялі танюсенькія коскі.

• Я люблю легенд дасціпны сказ і народ свой, кемлівы _ і здольны.

• Дзеці вераць шчыра чалавеку_ і дрэву, і зверу.

• То выблісне маланка на міг адзіны_ то зыркне, хоць пагляд хавай.