Հովհաննես Թումանյան՝ ՀԵՔԻԱԹՆԵՐ

Ո՞ր նկարում է պատկերված Հովհաննես Թումանյանը

Ո՞ր հեքիաթից է :



— Ետ տարեք, իրեն տվեք, թե չէ՝ աշխարհքովը մին կխայտառակի մեզ էդ անպիտանը․․․

Ո՞ր հեքիաթից է:

Մի մարդ գնաց հեռու երկիր աշխատանք անելու։ Ընկավ մի գյուղ։ Տեսավ այս գյուղի մարդիկ ձեռով են փայտ կոտրատում։

Ո՞ր հեքիաթից է:

Կալվորի մեղքը գալիս է, մի բուռն կուտ է տալի։ Աղվեսը կուտը տանում է հավին, հավը ձու է տալի:

Ո՞ր հեքիաթից է:

― Կա՛ց, աղվե՛ս ախպեր, մի վռազի, մենք էլ ենք գալի, էդպես ընկեր չի՛ լինի,― ծառի գլխից ձայն էր տալիս աքլորը։

Ո՞ր հեքիաթից է:

Ո՞ր հեքիաթից է:

Ո՞ր ստեղծագործությունից է:

Ո՞ր հեքիաթից է:

— Էդ ո՞վ ես դու, չեմ ճանաչում։ Իմ մայրը էդպես չի կանչում։ Նա քաղցր ու բարակ ձայն ունի։ Քո ձայնը կոշտ է ու կոպիտ։

^{Ո՞ր հեքիաթից է:}

Ես մեր ծերերիցն եմ լսել, մեր ծերերը՝ իրենց պապերից, նրանց պապերն էլ՝ իրենց մեծերից, թե մի ժամանակ մի աղքատ հողագործ է լինում, ունենում է մի օրավար հող ու մի լուծ եզը։