ภาษาไทย ภาค ก2

“ก้อยกุ้งปรุงประทิ่น

วางถึงลิ้นดิ้นแดโดย

รสทิพย์หยิบมาโปรย

ฤาจะเปรียบเทียบทันขวัญ”

เป็นโวหารภาพพจน์ชนิดใด

• อติพจน์

• สัทพจน์

• สัญลักษณ์

• บุคคลวัต

ข้อใดใช้โวหารภาพพจน์ต่างกับข้ออื่น

• ดอกไม้แย้มกลีบยิ้มริมบึงช่างตรึงจิต ลมจุมพิตเท่าไรก็ไม่หมอง
• เห็นกรวดทรายชายทะเลชโลธร ละเอียดอ่อนดังละอองสำลีดี
• เป็นฟองฟุ้งรุ่งเรืองอยู่รางราง กระเด็นพร่างพรายพราวราวกับพลอย
• อันพริกไทยใบผักชีเหมือนสีกา ต้องโรยหน้าเสียสักหน่อยอร่อยใจ

คำตรงกันข้าม อย่าลืมตัวมัวเดินให้เพลินจิต "ระวัง" ปิดปกป้องของสงวน

• ถือดี
• ละเลย
• ลืมตัว
• เย่อหยิ่ง

คำตรงกันข้าม โบราณว่าถ้าเหลือกำลัง "ลาก" ให้ออกปากบอกแขกช่วยแบกหาม

• ดึง
• เข็น
• ยัน
• ดัน

ข้อใดมีความหมายใกล้เคียงกับ จับปลาสองมือ

• นกสองหัว
• ไม่หลักปักเลน
• นกมีหูหนูมีปีก
• เหยียบเรือสองแคม

ข้อใดมีความหมายใกล้เคียงกับ จองหอง

• อวดดี
• ดุดัน
• ยะโส
• เย่อหยิ่ง

ข้อใดมีความหมายใกล้เคียงกับ น้ำมาปลากินมด น้ำลดมดกินปลา

• ทีใครทีมัน
• ได้ทีขี่แพะไล่
• น้ำขึ้นให้รีบตัก
• ขนมผสมน้ำยา

ข้อใดมีความหมายใกล้เคียงกับ ทั้งโรคซ้ำกรรมซัดวิบัติเป็น

• หนีเสือปะจระเข้
• ผีซ้ำด้ำพลอย
• จับให้มั่นคั้นให้ตาย
• ลางเนื้อชอบลางยา

ลักษณนามของ ดอกจัน (เครื่องหมาย)

• อัน
• ตัว
• เครื่อง
• ดอก

ลักษณนามของ ตะเกียง

• ดอก
• ดวง
• อัน
• ตัว