หน่วยที่๑-๓

"แม้นเจ้าคร้ามเคราะห์กาจ จงอย่ายาตรยุทธนา เอาพัสตราสตรี สวมอินทรีย์สร่างเคราะห์" จากบทร้อยกรองข้างต้นควรอ่านด้วยน้ำเสียงลักษณะใด

• น้ำเสียงหนักแน่น แต่ไม่ห้วน

• น้ำเสียงต่ำ เน้นบ้าง สะบัดเสียงบ้าง

• น้ำเสียงเบาลง สั่นเครือและจังหวะช้ากว่าปกติ

• น้ำเสียงหนักแน่น เน้นเสียงดังกว่าเดิม กระชับ สั้น ห้วน

ข้อใดกล่าวไม่ถูกต้องเกี่ยวกับการอ่านโคลง

• โคลงสองสุภาพ อ่านด้วยเสียงระดับเดียวกันทั้งบท

• โคลงดั้น อ่านโดยไม่ต้องแบ่งจังหวะในวรรคสุดท้าย

• โคลงสามสุภาพ อ่านด้วยเสียงที่ต่อเนื่องกันจนจบทั้งบท

• โคลงสี่สุภาพ ในวรรคแรกของบาทที่ ๓ จะอ่านเสียงสูงกว่าทุกวรรค

• การอ่านโคลงสามารถอ่านได้ ๓ ทำนองคือทำนองธรรมดา ทำนองเสนาะ และทำนองสุภาพ

ลิลิตตะเลงพ่าย มีทำนองการแต่งคล้ายกับวรรณคดีเรื่องใดมากที่สุด

• ยวนพ่ายโคลงดั้น

• สรรพสิทธิ์คำฉันท์

• มหาเวสสันดรชาดก

• บทละครเรื่องอิเหนา

• กฤษณาสอนน้องคำฉันท์

ข้อใดเป็นผลงานพระนิพนธ์ในสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรสทุกเรื่อง

• ลิลิตพระลอ - สามัคคีเภทคำฉันท์

• สรรพสิทธิ์คำฉันท์ - กาพย์พระไชยสุริยา

• สมุทรโฆษคำฉันท์ - พระปฐมสมโพธิกถา

• อิลราชคำฉันท์ - กฤษณาสอนน้องคำฉันท์

การแต่งโดยให้คำสุดท้ายของบทประพันธ์บทต้น ส่งสัมผัสมายังคำที่ ๑ หรือคำที่ ๒ หรือคำที่ ๓ ของบทต่อไป เชื่อมกันอย่างนี้ตลอดทั้งเรื่อง เรียกว่าอะไร

• การเล่นคำ

• การเข้าลิลิต

• การเล่นสัมผัสใน

• การแต่งบันเทิงคดี

"แม้นเจ้าคร้ามเคราะห์กาจ จงอย่ายาตรยุทธนา เอาพัสตราสตรี สวมอินทรีย์สร่างเคราะห์" จากบทร้อยกรองข้างต้นเป็นคำกล่าวของใคร

• พระเจ้านันทบุเรง

• พระมหาอุปราชา

• สมเด็จพระนเรศวร

• พระเอกาทศรถ

ข้อใดไม่ปรากฏในคำสอน ๘ ประการ

• จงพ่อย่ายินยล แต่ตื้น

• หนึ่งรู้บำเหน็จให้ ขุนพล อันสมรรถมือผจญ จืดเสี้ยน

• เอาใจทหารหาญ เริงรื่น อยู่นา

• จงเจริญชเยศด้วย เดชะ

ข้อใดปรากฏการใช้คำอัพภาส

• สาดปืนไฟยะแย้ง แผลงเป็นพิษยะยุ่ง

• บ้างตนขาดหัวหวิ้น บ้างขาดิ้นแขนเด็ด

• แล้ว ธ สั่งพวกขุนพล

• ส่ำและสารแสนยา ขวาซ้ายแซงข้างหลัง

การพาณิชย์เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ภาษาต่างประเทศในข้อใดเข้ามาปะปนในภาษาไทย

• ภาษาจีน

• ภาษาเขมร

• ภาษาตะวันตก

• ภาษาบาลี

ภาษาไทยถิ่นใดไม่ปรากฏการออกเสียงพยัญชนะควบกล้ำ

• ถิ่นใต้

• ถิ่นกลาง

• ถิ่นอีสาน

• ถิ่นเหนือ

• ทุกถิ่น