KD2 KELASXI_01

Wacanen pethikan novel ing ngisor iki kanthi premati, banjur wangsulana pitakonan

Tas sekolah dak buwang, simak dak tubruk, dak ruket kenceng. Mripatku panas kembeng-kembeng, lambeku nggembor: “Aku dosa Mak! Aku ora nesu! Tenan, aku ora nesu! Lawang iku mau nutup dhewe, ora dak banting Maaak! Aku ... aku njaluk ngapura Maaak!” Simak ora semaur, alon-alon rambutku diarasi, dielus-elus. Rada sauntara kahanan kaya ngono iku. Atiku angles, tansaya krasa sepira abote tanggung jawabe wong tuwa tumrap anak lan kulawarga. Abot, abot tenan.

Perangan utawa unsur-unsur kang katon banget ana ing pethikan novel ing ndhuwur yaiku....

• alur

• tema

• latar wektu

• latar swasana

• latar panggonan

Wacanen pethikan novel ing ngisor iki kanthi premati, banjur wangsulana pitakonan

Isih Ana Pengarep-arep

Larjo ngadeg sangisore wit kepuh, ngiyub saka panase srengenge kang kaya ngobong-obonga kulit. Tangan kiwane nyekel wesi lancip piranti kanggo kekoreh uwuh, sawetara ing pundhake semampir bagor kang wernane wis lethek. Sikile nganggo sepatu rombeng sing wis ora nggenah wujude, saderma kanggo njaga supaya ora kecocog beling utawa barang-barang landhep liyane. Caping ing sirahe uga wis katon amoh dipangan umur.

Larjo nyawang tumpukan uwuh ing kadohan. Dheweke apal banget papan kuwi, sebab saben dinane dheweke tansah lelumban ana tengahe uwuh-uwuh mau. Sawetara kancane,katon ibut ngoreh-oreh tumpukan uwuh ing TPA (Tempat Pembuangan Akhir) kuwi. Larjo isih durung mingset saka papane.

“Kowe ora kerja dina iki, Jo?” Larjo noleh. Kang Salim wis ana ing sandhinge.

“Sedhilit maneh, Kang,” wangsulane Larjo.

“Kowe kok katon sedhih dina iki, Jo ana apa?”

Larjo mangsuli dheweke unjal ambegan landhung. Mripate nyawang kadohan. Dheweke kelingan emboke kang lumah-lumah ana ngomah merga lara.

“Simbok lara, Kang,” swarane Larjo lirih.

“Wis kogawa nyang Puskesmas?”

“Durung, Kang. Aku ora duwe dhuwit. Tabunganku wis kadhung kanggo mbayar biaya ujian.”

Latar panggonan kang ana ing crita ndhuwur yaiku....

• pasar

• bak uwuh

• mburi omah

• ngisor wit kepuh

• TPA (Tempat Pembuangan Akhir)

Wacanen pethikan novel ing ngisor iki kanthi premati, banjur wangsulana pitakonan

Isih Ana Pengarep-arep

Larjo ngadeg sangisore wit kepuh, ngiyub saka panase srengenge kang kaya ngobong-obonga kulit. Tangan kiwane nyekel wesi lancip piranti kanggo kekoreh uwuh, sawetara ing pundhake semampir bagor kang wernane wis lethek. Sikile nganggo sepatu rombeng sing wis ora nggenah wujude, saderma kanggo njaga supaya ora kecocog beling utawa barang-barang landhep liyane. Caping ing sirahe uga wis katon amoh dipangan umur.

Larjo nyawang tumpukan uwuh ing kadohan. Dheweke apal banget papan kuwi, sebab saben dinane dheweke tansah lelumban ana tengahe uwuh-uwuh mau. Sawetara kancane,katon ibut ngoreh-oreh tumpukan uwuh ing TPA (Tempat Pembuangan Akhir) kuwi. Larjo isih durung mingset saka papane.

“Kowe ora kerja dina iki, Jo?” Larjo noleh. Kang Salim wis ana ing sandhinge.

“Sedhilit maneh, Kang,” wangsulane Larjo.

“Kowe kok katon sedhih dina iki, Jo ana apa?”

Larjo mangsuli dheweke unjal ambegan landhung. Mripate nyawang kadohan. Dheweke kelingan emboke kang lumah-lumah ana ngomah merga lara.

“Simbok lara, Kang,” swarane Larjo lirih.

“Wis kogawa nyang Puskesmas?”

“Durung, Kang. Aku ora duwe dhuwit. Tabunganku wis kadhung kanggo mbayar biaya ujian.”

Pegawean kang dilakoni paraga utama ing ndhuwur yaiku....

• tukang sayur

• nelayan

• pemulung

• pengemis

• tani

Wacanen pethikan novel ing ngisor iki kanthi premati, banjur wangsulana pitakonan

Isih Ana Pengarep-arep

Larjo ngadeg sangisore wit kepuh, ngiyub saka panase srengenge kang kaya ngobong-obonga kulit. Tangan kiwane nyekel wesi lancip piranti kanggo kekoreh uwuh, sawetara ing pundhake semampir bagor kang wernane wis lethek. Sikile nganggo sepatu rombeng sing wis ora nggenah wujude, saderma kanggo njaga supaya ora kecocog beling utawa barang-barang landhep liyane. Caping ing sirahe uga wis katon amoh dipangan umur.

Larjo nyawang tumpukan uwuh ing kadohan. Dheweke apal banget papan kuwi, sebab saben dinane dheweke tansah lelumban ana tengahe uwuh-uwuh mau. Sawetara kancane,katon ibut ngoreh-oreh tumpukan uwuh ing TPA (Tempat Pembuangan Akhir) kuwi. Larjo isih durung mingset saka papane.

“Kowe ora kerja dina iki, Jo?” Larjo noleh. Kang Salim wis ana ing sandhinge.

“Sedhilit maneh, Kang,” wangsulane Larjo.

“Kowe kok katon sedhih dina iki, Jo ana apa?”

Larjo mangsuli dheweke unjal ambegan landhung. Mripate nyawang kadohan. Dheweke kelingan emboke kang lumah-lumah ana ngomah merga lara.

“Simbok lara, Kang,” swarane Larjo lirih.

“Wis kogawa nyang Puskesmas?”

“Durung, Kang. Aku ora duwe dhuwit. Tabunganku wis kadhung kanggo mbayar biaya ujian.”

“Tangan kiwane nyekel wesi lancip piranti kanggo kekoreh uwuh, sawetara ing pundhake semampir bagor kang wernane wis lethek”.Bagor yaiku....

• jarit

• kandhi

• tenggok

• cepon

• andhuk

Wacanen pethikan novel ing ngisor iki kanthi premati, banjur wangsulana pitakonan

Haryadi bali krubutan sarung maneh karo ngakep dhengkul. Hawane adhem banget sajake bedhidhing ketiga dawa wis miwiti. Yen ning desa-desa wit randhu lan wit pelem wis karuk. Langit ing sisih wetan wis katon bangsumilakipun. Haryadi nuli menyang kran ledheng saperlu wudhlu. Sanadyan bocah glandhangan Haryadi ora ninggalake ibadahe marang Gusti Kang Akarya Jagad. Sajroning dzikir ing Mushala Stasiun, katon ngegla ing wewayangane Haryadi. Dheweke ninggalake nem dina wingi. Patang sasi kepungkur bapake Haryadi di-PHK saka Perusahaane. Ibune sing maune ngomah wae saiki nganti kerja dadi asah-asah ing warung. Umpamane bapake Haryadi ora di-PHK, saiki Haryadi bisa milih SMA sanadyan ora SMA favorit. Kedereng pengin biyantu ngentheng-ngenthengi sanggane bapa-biyunge, Haryadi nekad menyang kutha golek gawean. Ujare kandha yen ing kutha iku gampang golek gawean. Nanging endi kantor sing mbutuhake tenaga sing mung tamat SMP. Paling banter mung kerja ing pabrik utawa bengkel. Nanging Haryadi durung duwe keprigelan apa-apa. Semono uga pabrik-pabrik, kabeh wis ora nampa karyawan anyar. Saiki Haryadi kudu trima dadi kuli panggul ing stasiun Tawang. Haryadi dadi bocah ratanan. Manggone Haryadi, ya kandhang langit kemul mega awor bangsane tukang-tukang becak, kuli-kuli panggul lan glandhangan liyane.

Tema saka pethikan novel ing ndhuwur yaiku....

• sosial

• ekonomi

• kabudayan

• pagesangan

• padamelan

Wacanen pethikan novel ing ngisor iki kanthi premati, banjur wangsulana pitakonan

Haryadi bali krubutan sarung maneh karo ngakep dhengkul. Hawane adhem banget sajake bedhidhing ketiga dawa wis miwiti. Yen ning desa-desa wit randhu lan wit pelem wis karuk. Langit ing sisih wetan wis katon bangsumilakipun. Haryadi nuli menyang kran ledheng saperlu wudhlu. Sanadyan bocah glandhangan Haryadi ora ninggalake ibadahe marang Gusti Kang Akarya Jagad. Sajroning dzikir ing Mushala Stasiun, katon ngegla ing wewayangane Haryadi. Dheweke ninggalake nem dina wingi. Patang sasi kepungkur bapake Haryadi di-PHK saka Perusahaane. Ibune sing maune ngomah wae saiki nganti kerja dadi asah-asah ing warung. Umpamane bapake Haryadi ora di-PHK, saiki Haryadi bisa milih SMA sanadyan ora SMA favorit. Kedereng pengin biyantu ngentheng-ngenthengi sanggane bapa-biyunge, Haryadi nekad menyang kutha golek gawean. Ujare kandha yen ing kutha iku gampang golek gawean. Nanging endi kantor sing mbutuhake tenaga sing mung tamat SMP. Paling banter mung kerja ing pabrik utawa bengkel. Nanging Haryadi durung duwe keprigelan apa-apa. Semono uga pabrik-pabrik, kabeh wis ora nampa karyawan anyar. Saiki Haryadi kudu trima dadi kuli panggul ing stasiun Tawang. Haryadi dadi bocah ratanan. Manggone Haryadi, ya kandhang langit kemul mega awor bangsane tukang-tukang becak, kuli-kuli panggul lan glandhangan liyane.

“Langit ing sisih wetan wis katon bangsumilakipun”. Pratelan kasebut mratandhani wayah....

• esuk

• awan

• wengi

• sore

• mendhung

Wacanen pethikan novel ing ngisor iki kanthi premati, banjur wangsulana pitakonan

Haryadi bali krubutan sarung maneh karo ngakep dhengkul. Hawane adhem banget sajake bedhidhing ketiga dawa wis miwiti. Yen ning desa-desa wit randhu lan wit pelem wis karuk. Langit ing sisih wetan wis katon bangsumilakipun. Haryadi nuli menyang kran ledheng saperlu wudhlu. Sanadyan bocah glandhangan Haryadi ora ninggalake ibadahe marang Gusti Kang Akarya Jagad. Sajroning dzikir ing Mushala Stasiun, katon ngegla ing wewayangane Haryadi. Dheweke ninggalake nem dina wingi. Patang sasi kepungkur bapake Haryadi di-PHK saka Perusahaane. Ibune sing maune ngomah wae saiki nganti kerja dadi asah-asah ing warung. Umpamane bapake Haryadi ora di-PHK, saiki Haryadi bisa milih SMA sanadyan ora SMA favorit. Kedereng pengin biyantu ngentheng-ngenthengi sanggane bapa-biyunge, Haryadi nekad menyang kutha golek gawean. Ujare kandha yen ing kutha iku gampang golek gawean. Nanging endi kantor sing mbutuhake tenaga sing mung tamat SMP. Paling banter mung kerja ing pabrik utawa bengkel. Nanging Haryadi durung duwe keprigelan apa-apa. Semono uga pabrik-pabrik, kabeh wis ora nampa karyawan anyar. Saiki Haryadi kudu trima dadi kuli panggul ing stasiun Tawang. Haryadi dadi bocah ratanan. Manggone Haryadi, ya kandhang langit kemul mega awor bangsane tukang-tukang becak, kuli-kuli panggul lan glandhangan liyane.

Manut wacan ing ndhuwur, Haryadi nganti dadi bocah ratanan amarga....

• bapake Haryadi di PHK

• kabeh mau wis dadi nasibe Haryadi

• Haryadi saka keluarga kang ora duwe

• Haryadi kepengin ngewangi wong tuwane

• ngewangi ibune kang duwe gawean mung asah-asah ing warung

"R.S Ranuasmara nyeritakake marang Sri Endah Wahyuningsih babagan nom-nomanne R. Sukmana lan R.A Tien Tisnowati sing nduweni rasa katresnanan marang siji lan sijine, ananging bapak R.A Tien Tisnowati ora menehi restu marang hubungan R. Sukmana lan R.A Tien Tisnowati"

Petikan novel ing ndhuwur minangka pethikan saka novel kang nduweni irah-irahan ....

• Kumandhanging Katresnan

• Kunarpa tan Bisa Kandha

• Serat Riyanta

• Ngulandara

• Garudha Putih

Ing sawijining dina, eneng bocah jenenge Pipin. Dheweke nduwe 2 sedulur, jenenge Riris lan manik. Bocah telu kae sakben dinone ora iso akur. Mesthi ono wae perkorone. Nanging, nek pas bocah telu mau kerengan, ibune mesthi luwih mbela Pipin. Amarga Pipin kuwi anak kandunge, nanging Riris lan Manik kuwi anak tiri.

Pipin nganakake pesta tanggap warsa cara climen ing omahe, Jalan Suroyo Probolinggo. Lagi ramene pesta, ibune menyang jedhing, njerit, tiba krungkup, ketatap lingire kolah bathuke benjut, semaput. Digotong rame-rame menyang kamare. Banjur seda. Saka kedadean kuwi, para warga melu penasaran amarga prejayane Bu Sulun, ibune Pipin.

Petikan novel ing ndhuwur minangka pethikan saka novel kang nduweni irah-irahan ....

• Kumandhanging Katresnan

• Kunarpa tan Bisa Kandha

• Serat Riyanta

• Ngulandara

• Garudha Putih

Abisuna yaitu salah sawijining pejabat pamrentah kang lagi tugas ana ing dhaerah cedhak Tretes. Abisuna pamit marang bojone arep lunga kaprelu tugas kepara seminggu, ananging malah nggawa wong wadon liya turu ana ing Hotel Argadalu, Tretes. Wong wadon iku jenenge Emi. Wong wadon langganan kang wis biasa dikontrak gawean ngancani turu wong liya. Ananging bojone Abisuna wis kongkon marang Bagus Pamutih supaya ngawat-awati tindak-tanduke Abisuna ana ing Hotel Argadalu. Bagus Pramutih uga dadi sasaran wong sing mrejaya Abisuna amarga pas mati, dheweke lagi nginep neng hotel kono kanthi kaprelu ngawat-awati Abisuna.

Abisuna katemokake mati dikendhat ana ing ngara-ara mburi hotel dening Manik lan Wicaksana, kang padha-padha dadi tamu hotel. Ana ing njero klambine Abisuna ana pesen kang tulisane “Paukumane kanggo wong slingkuh”.

Petikan novel ing ndhuwur minangka pethikan saka novel kang nduweni irah-irahan ....

• Kumandhanging Katresnan

• Kunarpa tan Bisa Kandha

• Serat Riyanta

• Ngulandara

• Garudha Putih