ขุนช้างถวายฎีกา

"รูปอ้ายช้างชั่วช้าตาบ้องแบว

ไม่เห็นแววที่ว่ามันจะรัก

ใครจะเอาเป็นผัวเขากลัวอาย

หัวหูดูเหมือนควายที่ตกปลัก" คำประพันธ์นี้มีรสวรรณคดีตรงกับข้อใด

• ภยานกรส

• หาสยรส

• รุทธรส

• อัพภูตรส

ข้อใดเป็นวิธีที่ขุนช้างใช้ถวายฎีกา

• ไปเข้าเฝ้าที่ท้องพระโรง

• ลักลอบไปในห้องพระบรรทม

• ฝากขุนนางผู้ใหญ่ไปถวาย

• ว่ายน้ำลอยคอถวายฎีกาที่เรือพระที่นั่ง

เมื่อขุนช้างถวายฎีกาต่อสมเด็จพระพันวษา ทำไมต้องถูกเฆี่ยนถึง ๓๐ ที

• ขุนช้างชอบฟ้องร้องเรื่องไร้สาระ

• ขุนช้างไม่รู้จักกาลเทศะความเหมาะสม

• ขุนช้างสร้างความรำคาญในการเสด็จประพาส

• ขุนช้างละเมิดกฎหมายในการรักษาความปลอดภัยแก่พระมหากษัตริย์

"มันเกิดเหตุทั้งนี้ก็เพราะหญิง

จึงหึงหวงช่วงชิงยุ่งยิ่งอยู่

จำจะตัดรากใหญ่ให้หล่นพรู

ให้ลูกดอกดกอยู่แต่กิ่งเดียว

อีวันทองตัวมันเหมือนรากแก้ว

ถ้าตัดโคนขาดแล้วก็ใบเหี่ยว

ใครจะควรสู่สมอยู่กลมเกลียว

ให้เด็ดเดี่ยวรู้กันแต่วันนี้"

ข้อใด "ไม่ปรากฏในบทประพันธ์นี้

• โวหารอุปมา

• โวหารอุปลักษณ์

• สัมผัสพยัญชนะ

• โวหารอติพจน์

“ขุนช้างเห็นข้าไม่มาใกล้ ขัดใจลุกขึ้นทั้งแก้ผ้า

แหงนเถ่อเป้อปังยืนจังกา ย่างท้าวก้าวมาไมรู้ตัว”

"แหงนเถ่อ" หมายถึงข้อใด

• มองดู

• นิ่งเฉย

• ค้างอยู่

• เดินด้วยอาการไว

ข้อใดไม่มีภาพสะท้อนทางวัฒนธรรม

• ถ้ารักน้องป้องปิดให้มิดอาย ฉันกลับกลายแล้วหม่อมจงฟาดฟัน

• พระจันทรจรแจ่มกระจ่างดี พระพายพัดมาลีตรลบไป

• ไปเพ็ดทูลเสียให้ทูลกระหม่อมแจ้ง น้องจะแต่งบายศรีไว้เชิญขวัญ

• หญิงเดียวชายครองเป็นสองมิตร ถ้ามิปลิดเสียให้เปลื้องไม่ตามใจ

"พลางเรียกหาข้าไทอยู่ว้าวุ่น

อีอุ่นอีอิ่มอีฉิมอีสอน

อีมีอีมาอีสาคร

นิ่งนอนไยหวามาหากู" จากคำประพันธ์นี้ขุนช้างเรียกหาข้าทาสกี่คน

• ๖ คน

• ๗ คน

• ๘ คน

• ๙ คน

ข้อใดมีน้ำเสียงเชิงตัดพ้อ

• มีธุระสิ่งไรในใจเจ้า พ่อจงเล่าแก่แม่แล้วกลับบ้าน

• เมื่อพ่อเจ้ากลับมาแต่เชียงใหม่ ไม่เพ็ดทูลสิ่งไรแต่สักอย่าง

• เล่าความบอกผัวด้วยกลัวภัย ประหลาดใจน้องฝันพรั่นอุรา

• มาอยู่ไยกับอ้ายหินชาติ แสนอุบาทว์ใจจิตริษยา

ข้อใดใช้โวหารต่างจากข้ออื่น

• ดังทองคำทำเลี่ยมปากกะลา

• ชนะความงามหน้าดังเทียนชัย

• ทีนี้หน้าจะดำเป็นน้ำหมึก

• เหมือนแมลงวันว่อนเคล้าที่เน่าชั่ว

"พร้อมญาติขาดอยู่แต่มารดา

นึกนึกตรึกตราละห้อยหวน

โอ้ว่าแม่วันทองช่างหมองนวล

ไม่สมควรเคียงคู่กับขุนช้าง

เออนี่เนื้อเคราะห์กรรมนำมาผิด

น่าอายมิตรหมองใจไม่หายหมาง

ฝ่ายพ่อมีบุญเป็นขุนนาง

แต่แม่ไปแนบข้างคนจัญไร"

จากคำประพันธ์นี้ ข้อใดไม่ใช่ความรู้สึกของพลายงาม

• ขัดใจ

• เศร้าใจด้วยความคิดถึง

• อาย

• น้อยใจ