การเขียนย่อความ

ก.การนำประโยคสำคัญมาเขียนเรียงกัน

ข.การจับใจความสำคัญของเรื่องแล้วเขียนด้วยสำนวนของผู้ย่อเอง

ค.การแต่งเรื่องด้วยสำนวนของเจ้าของความเดิม

ง. ถูกทุกข้อ

ก.บันทึกใจความสำคัญ

ข.อ่านเรื่องอย่างคร่าวๆ

ค.อ่านเรื่องอย่างละเอียด

ง.เขียนขึ้นต้นตามรูปแบบ

ก. ค้นคว้าหาความรู้

ข. กำหนดหัวข้อที่จะเขียน

ค. กำหนดหัวข้อย่อยจากข้อมูล

ง.เขียนรายละเอียดคร่าว ๆ ของแต่ละหัวข้อ

ก.ใจความ

ข.พลความ

ค. ข้อคิดเห็น

ง. ข้อความแสดงอารมณ์

ก. ย่อหน้าเดียว

ข. เท่าจำนวนย่อหน้าของเนื้อเรื่องเดิม

ค. สามย่อหน้า คือ คำนำ เนื้อเรื่อง สรุป

ง. สองย่อหน้า คือ ย่อหน้าคำนำ และย่อหน้าเนื้อความซึ่งมักย่อเหลือเพียงย่อหน้าเดียว

ก.เขียนคำนำตามแบบ

ข. คงราชาศัพท์ไว้

ค.คงสรรพนามเดิมไว้

ง. ใช้ภาษาของผู้ย่อ

ก. ตัดคำราชาศัพท์ทิ้งไป

ข. เปลี่ยนสำนวนเป็นของผู้ย่อ

ค. ย่อหน้าทุกครั้งที่ขึ้นตอนใหม่

ง. เปลี่ยนคำราชาศัพท์เป็นคำสามัญ

ก. อ่านวิเคราะห์ไปพร้อมกับเขียนย่อไป

ข. ตีความแต่ละย่อหน้าแล้วนำมาเขียนเรียงลำดับด้วยสำนวนของตนเอง

น

ค. อ่านจับใจความสำคัญแล้วจึงเรียบเรียงเป็นข้อความด้วยสำนวนตนเอง

ง. ขีดเส้นใต้ข้อความที่เป็นใจความสำคัญแล้วนำมาเรียบเรียงเขียนให้ต่อเนื่องกั

ก.การเขียนคำตอบข้อสอบ

ข.การตีความบทร้อยกรอง

ค.การบันทึกรายงานการประชุม

ง.การย่อความรู้จากหนังสือเรียน

ก. สรรพนามบุรุษที่ ๑

ข. สรรพนามบุรุษที่ ๒

ค. สรรพนามบุรุษที่ ๓

ง. สรรพนามบุรุษที่ ๑ และ ๒