Сказы з аднароднымі членамі

Адзначце прыметы, уласцівыя аднародным членам сказа:

• адказваюць на адно і тое ж пытанне;

  
  

• удакладняюць, канкрэтызуюць сэнс папярэдніх слоў;

• адносяцца да аднаго і таго ж слова;

• выконваюць аднолькавую сінтаксічную функцыю (з’яўляюцца аднолькавымі членамі сказа);

• можна паставіць пытанне ад аднаго слова да другога.

Адзначце сказы, у якіх выдзеленыя словы з’яўляюцца аднароднымі членамі:

• Белая заслона снегу закрывала будынкі і двары (Я. Колас).

• Навокал усё гуло, трэслася, выла, скуголіла… (Я. Колас).

• Ні канца ні краю не відаць пустыні (Я. Брыль).

• А журавель махаў і махаў аслабелымі крыламі, пяўся наперад сваёй доўгай выгінастай шыяй, але дагнаць чародку не мог (В. Быкаў).

• Навокал сцішана, стоена радавалася цеплыні і сонцу поле (Я. Сіпакоў).

Адзначце сказы з двума радамі аднародных членаў:

• З тае восені можна было і спяваць, і размаўляць, і вучыцца на роднай мове (Я. Пархута).

• І неба, і зямля зліліся ў суцэльным віхры снежнага пылу і цемрадзі (Я. Колас).

• У гэтым крыку былі і крыўда, і расчараванне, і надзея, і горкі папрок да нас, дарослых і разумных людзей (Я. Маўр).

• Сустрэліся хваінка з ялінкаю, абняліся (А. Кулакоўскі).

• Нічога не кажа бацька, маўчыць, упарта, сцята маўчыць… (Б. Сачанка).

Адзначце сказы, у якіх азначэнні з’яўляюцца аднароднымі:

• Яна яшчэ доўга глядзіць на сумны пагорак, гразкую дарогу і бачыць над гэтай мясцінай той цёмны майскі адвячорак… (В. Быкаў).

• Быў цёплы чэрвеньскі дзень (М. Плотнікаў).

• Можа, маці нагадаўся яе басаногі хлопчык Віця, віхрасты, рухавы і настойлівы? (М. Плотнікаў).

• Байцы паўзлі па снежным полі і раптам у вячэрняй цішыні пачулі слабы чалавечы голас (У. Ліпскі).

• А ў душы ўжо шырыліся, грымелі тугой пяшчотныя, дарагія ўспаміны з таго далёкага, што стала ўжо мінулым (В. Быкаў).

Адзначце сказы, у якіх ёсць аднародныя выказнікі:

• Данік не сцярпеў, наважыўся быў устаць і расказаць, як усё было (А. Савіцкі).

• Зарава пажару калыхалася над ракою, над лесам, запальваючы крывавай чырванню рэдкія хмурынкі ў небе (М. Лынькоў).

• Жыццё неяк памеркла адразу, стала шэрым, панурым (М.Лынькоў).

• Нас вабілі прыгоды, небяспечныя, але цікавыя падарожжы ў незнаёмыя краіны, пошукі скарбаў, сутычкі з ворагамі, пагоні, подзвігі, высакародныя пачуцці, пазнанне свету, што быў далёка ад нас

  (Г. Далідовіч).

• Навокал непранікальная заслона снегу, дзе ўсё мітусілася, рухалася, хадзіла ходырам, бы ў нейкім тлумным дзікім танцы (Я. Колас).

Адзначце сказы, у якіх на месцы пропускаў патрэбна паставіць коску:

• Сын жа кінуўся да дзвярэй, з усяе сілы націснуў на клямку рукамі, выскачыў на двор__ і ўжо там моцна заплакаў (М. Стральцоў).

• Пах напаўняў хату__ расплываўся па двары__ падбадзёрваў__абуджаў радасць (Ю. Грыбаў).

• Сякера гупала нячаста__ рытмічна (Ф. Янкоўскі).

• Праз гадзіну яны ўжо добра адышліся ад таго балота__ ды брылі па пахілым доўгім касагоры (В. Быкаў).

• Ні Міця__ ні я тады нават не здагадваліся, што цікавае ёсць і паблізу нас (Г. Далідовіч).

Адзначце сказы, у якіх патрэбна паставіць двукроп’е:

• Побач з букетам ляжала шмат іншых кветак чырвоныя гваздзікі, ружы, белыя рамонкі (А. Савіцкі).

• На сене валяліся вялікія і маленькія камякі, пер’е, пух усё, што засталося ад нядаўняга гнязда (Я. Сіпакоў).

• Патап Хведаравіч радаваўся сынавай падмозе, вучыў Якуба, як лячыць сосны, дубы, бярозы, яліны (У. Мяжэвіч).

• Падышоў гружаны цягнік жалезныя платформы з гарматамі, некалькі закрытых вагонаў, дзясятак цыстэрнаў (М. Лынькоў).

• На гэтым невялічкім вадаёме вадзілася шмат рыбы серабрыстыя карасікі, уюны, іншая драбяза (М. Аўсіевіч).