ข้อสอบมัธยมศึกษษปีที่ 5

๑. ข้อใดไม่ใช่ ภาพพจน์

• ก. จะเอาแต่ยูงยางในป่าพระหิมพานต์มาต่างฉัตรเงินและฉัตรทอง

• ข. ยกเศียรพระมัทรีขึ้นใส่ตักวักเอาวารีมาโสรจสรงลงที่อุระพระมัทรี

• ค. ทั้งจักจั่นพรรณลองไนเรไรร่องอยู่หริ่งๆ ระเรื่อยโรยโหยสําเนียงดั่งเสียงสังคีตขับประโคมไพร

• ง. เสด็จด่วนๆ ดะดุ่มเดินเมิลมุ่งละเมาะไม่มองหมอบ แต่ย่างเหยียบเกรียบกรอบก็เหลียวหลัง

๒. คําประพันธ์ในข้อใดมีจุดมุ่งหมายในการแนะนําสั่งสอน

• ก. ห้ามเพลิงไว้อย่าให้มีควัน

• ข. ห้ามสุริยะแสงจันทร์ ส่องไซร้

• ค. ห้ามอายุให้หัน คืนเล่า

• ง. ห้ามดั่งนี้ไว้ได้จึ่งห้ามนินทา

ข้อใดสะท้อนแนวคิดจากคำกล่าวที่ว่า “วรรณคดีเป็นกระจกเงาสะท้อนสภาพสังคมและวัฒนธรรม” ได้ถูกต้องที่สุด

• ก. ผู้ประพันธ์สะท้อนเฉพาะความดีงามในสมัยที่แต่งบทประพันธ์

• ข. ผู้ประพันธ์จะแทรกแนวคิด คติสอนใจ และปรัชญาชีวิตไว้ในวรรณคดี

• ค. ผู้อ่านวรรณคดีต้องเข้าใจว่าเรื่องที่อ่านไม่สามารถเกิดขึ้นได้ในชีวิตจริง

• ง. ผู้อ่านควรเน้นในการทำความเข้าใจคุณค่าทางวรรณศิลป์จากบทประพันธ์เท่านั้น

4. “...ด้วยข้าพระพุทธเจ้ากลับมาเวลาค่า ทั้งนี้เพราะเป็นกระลีขึ้นในไพรวัน พฤกษาทุกสิ่ง

สารพันก็แปรปรวนทุกประการ ทั้งพื้นป่าพระหิมพานต์ก็ผัดผันหวั่นไหวอยู่วิงเวียนเปลี่ยนเป็น

พยับมืดไม่เห็นหน ข้าพระบาทนี่ร้อนรนไม่หยุดหย่อนแต่สักอย่าง แต่เดินมาก็บังเกิดประหลาด

ลางขึ้นในกลางพนาลี พบพญาราชสีห์สองเสือทั้งสามสัตว์สกัดหน้าไม่มาได้ ต่อสิ้นแสงอโณทัย

จึ่งได้คลาเคลื่อน ใช่จะเป็นเหมือนพระองค์ดารินั้นก็หามิได้ พระพุทธเจ้าข้า...”

(มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี: เจ้าพระยาพระคลัง (หน))

จากบทประพันธ์เป็นโวหารประเภทใด

• ก. พรรณนาโวหาร

•  ข. เทศนาโวหาร

• ค. สาธกโวหาร

• ง. อุปมาโวหาร

5. “ความรักเหมือนโรคา  บันดาลตาให้มืดมน”

คําประพันธ์ข้างต้นใช้โวหารประเภทใด

• ก. พรรณนาโวหาร

• ข. เทศนาโวหาร

• ค. สาธกโวหาร

• ง. อุปมาโวหาร

“ครืนครืนใช่ ฟ้าร้อง เรียมครวญหึ่งหึ่งใช่ลมหวน พี่ไห้”

คำประพันธ์ข้างต้นมีความโดดเด่นทางวรรณศิลป์ด้านใดมากที่สุด

• ก. การเล่นคำ

• ข. การเล่นคําซ้ำ

• ค. การเล่นเสียงวรรณยุกต์

• ง. การใช้คําเลียนเสียงธรรมชาติ

๗.       สัตภัณฑ์บรรพตทั้งหลาย      อ่อนเอียงเพียงปลาย

    ประน้อมประนมชมชัย

(บทพากย์เอราวัณ: พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย)

จากบทประพันธ์ใช้โวหารภาพพจน์ประเภทใด

• ก. อุปมา

• ข. อุปลักษณ์

• ค. ปฏิพากย์

• ง. บุคคลวัต

๘. ข้อความใดใช้พรรณนาในโอกาสที่แตกต่างจากข้อความอื่น

• ก. จะเอาแต่เสียงจักจั่นและเรไรอันร่ำร้องนั่นหรือมาต่าง แตรสังข์และพิณพาทย์

• ข. แสงพระจันทร์ดั้นส่องต้องน้ำค้างที่ขังให้ไหลลงหยดย้อย เหมือนหนึ่งน้ำพลอยพร้อยๆ อยู่พรายๆ

• ค. รัศมีพระจันทรก็มัวหมองเหมือนหนึ่งจะโศกเศร้าแสนวิปโยคเมื่อยามปัจจุสมัย ทั้งรัศมีพระสุริโยทัย

  ส่องอยู่รางๆ ขึ้นเรืองฟ้า

• ง. เสียงเนื้อนกนี่ร่ำร้องสำราญรังเรียกคู่คูขยับขันทั้งจักจั่นพรรณลองไนเรไรร้องอยู่หริ่งๆ ระเรื่อยโรยโหย สำเนียงดั่งเสียงสังคีตขับประโคมไพร

๙. เรื่อง มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี แต่งด้วยคำประพันธ์ชนิดใด

• ก. ร่ายยาว          

• ข. ร่ายสุภาพ

• ค. กลอนเทศน์

• ง. กลอนเปล่า

๑๐. มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี มีความดีเด่นในด้านใด

• ก. เนื้อหา

• ข. รูปแบบคำประพันธ์

• ค. การใช้ภาษาภาพพจน์

• ง. การใช้ถ้อยคำให้เกิดความรู้สึกสะเทือนอารมณ์