แบบทดสอบหลังเรียน การพยาบาลบุคคลที่มีปัญหาด้านความจำ🧠

ภาวะเพ้อและภาวะสมองเสื่อม (mild and major neuro cognitive disorder) จัดอยู่ในกลุ่มโรค NCD ตามเกณฑ์วินิจฉัย DSM 5

Delirium การรักษาเน้นหาสาเหตุที่ทำให้เกิดอาการ เช่น ภาวะสารน้ำไม่เพียงพอ อาการ electrolyte imbalances ถอนสุรา สารเสพติด ความผิดปกติของสมอง เมื่อแก้สาเหตุได้อาการจะทุเลา หายไปได้

อาการเพ้อเกิดขึ้นได้บ่อยในช่วงเวลากลางคืน การป้องกันการเกิดอาการควรเปิดไฟให้เตียงผู้ป่วยมีแสงสว่างเพื่อลดอาการสับสนช่วงกลางคืน

การประเมินภาวะเพ้อควรประเมินการรับรู้ วัน เวลา สถานที่ บุคคล(orientation) ทั้งตัวผู้ป่วยและผู้อื่นที่ผู้ป่วยรู้จักแล้ว เนื่องจากผู้ป่วย Delirium จะสับสนในการรับรู้ ความรู้สึกตัวความเข้าใจ อาการเป็นๆหายๆในช่วงวัน หากอาการดีโดยเฉพาะช่วงกลางวันผู้ป่วยสามารถช่วยเหลือตนเองได้ตามปกติ ผู้ป่วยไม่ได้สับสนตลอดเวลา

การวางสิ่งของไว้ที่เดิมที่คุ้นเคยและการจดบันทึกไว้เป็นการเตือนความจำได้

คุณป้ามีภาวะสมองเสื่อมระยะน้อยบกพร่องความจำ หลงลืมเพียงกระตุ้นยังคงทำกิจวัตรได้

แต่ภาวะสมองเสื่อมปานกลางจะรบกวนกิจวัตรประจำวันซึ่งคุณป้ายังไม่มีอาการ

ถูกต้อง การกระตุ้นความจำในผู้ที่มีอาการหลงลืม จำบุคคลไม่ได้ควรใช้ภาพ ช่วยกระตุ้นความทรงจำได้ดีและช่วยสร้างสัมพันธภาพในครอบครัว

ผู้ป่วยสมองเสื่อมที่มีอาการหลงลืมอาจได้รับอาหารและยาไม่เพียงพอจึงควรจัดตารางการทานในเวลาเดิมและภาชนะที่คุ้นเคยเพือช่วยกระตุ้นการทำกิจวัตรให้เป็นประจำทุกวัน

อาการหลงผิดของผู้ป่วยไม่สามารถอธิบายให้เข้าใจด้วยเหตุผล ซ้ำยังมีผลให้ผู้ป่วยไม่ไว้วางใจพยาบาลพยาบาลควรรับฟังและเบี่ยงเบนความสนใจไปเรื่องที่มีประโยชน์กับผู้ป่วยเนื่องจากผู้ป่วยสมองเสื่อมมีความสามารถในการจดจ่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้น้อย (attention)ดังนั้นผู้ป่วยจะลดการหมกมุ่นในความคิดหลงผิดได้เมื่อไปทำกิจกรรมอื่นแทน

การดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อมในการปฏิบัติกิจวัตร ควรประเมินกิจกรรมเป็นส่วนๆ ส่วนใดที่ผู้ป่วยทำได้เองให้ผู้ป่วยปฏิบัติเองเพื่อช่วยส่งเสริมสมรรถภาพผู้ป่วยให้คงอยู่ ในส่วนใดปฏิบัติแล้วบกพร่องให้ผู้ป่วยปฏิบัติและมีผู้กำกับดูแลป้องกันความเสี่ยงที่เกิดขึ้นโดยแบ่งขั้นตอน จัดตารางเวลากิจวัตรมีการยืดหยุ่น ชื่นชมเมื่อผู้ป่วยปฏิบัติได้ด้วยคำพูดที่กระชับเข้าใจง่าย