โวหารภาพพจน์

พิษโอษฐ์ดั่งหนึ่งจะแย้มสรวล พิศนวลดั่งสีมณีฉาย

พิศปรางดั่งปรางทองพราย พิศกรรณคล้ายกลีบบุษบง

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• อติพจน์

• สัทพจน์

ณ สายัณห์ตะวันยิ่งย้อย แน่นเร่งเท้าหน่อยทะยอนเหยียบหนา

ตะเเล้กแต๊กจะแหลกแล้วจ้า กระด้งรีบมาเถอะรับข้าวไป

• สัทพจน์

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• นามนัย

คณาเนื้อนวลก็ครวญเครือขับ ระริกแคนรับสลับเสียงใส

กระเดื่องตำข้าวก็กราวเสียงไกล สนุกน้ำใจสมัยสายัณห์

• บุคคลวัติ

• นามนัย

• คำอัพภาส

• อุปลักษณ์

ต้นไม้แต่งตัว อยู่ในม่านมัวของหมอกคราม

บ้่งลอกเปลือกอยู่ปลามปลาม บ้างแปรกิ่งประกอบกัน

• อุปมา

• บุคลวัติ

• อติพจน์

• สัทพจน์

ระฆังดังวังเวง โหง่งหง่างเหง่งเก่งก่างดัง

• อุปมา

• อติพจน์

• นามนัย

• สัทพจน์

น้ำเงินคือเงินยวง ขาวพรายช่วงสีสำอาง

• ปฏิพากย์

• สัทพจน์

• อุปมา

• อุปลักษณ์

คิดคะนึงถึงนงราม ผิวเหลืองกว่าจำปาทอง

• อติพจน์

• อุปมา

• ปฏิพากย์

• บุคคลวัต

เรไรจักจั่นสนั่นเสียง เพราะเพียวดนตรีปี่ไฉน

• อุปลักษณ์

• อุปมา

• สัทพจน์

• บุคคลวัต