pomoc psych1

Osoba wspomagana żywi przekonanie o własnej odpowiedzialności za problem i jego rozwiązanie

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Inni nie mają wpływu na problemy jednostki, ani nie mogą jej pomóc. Mogą ją jednak rozliczać.

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Osoba wspomagana uznana jest za całkowicie zdolną do samodzielnego rozwiązania problemu. Wspomagany niechętnie zgłasza się z problemem po pomoc.

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Wina za nieskuteczność działań spada na wspomaganego.

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Pomoc psychologiczna: zachęcanie do podejmowania decyzji o zmianie, dostarczanie fachowych informacji, przypominanie o własnej odpowiedzialności. Pomagający pełni rolę doradcy.

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Zaleta: silna motywacja własna do zmiany (np. zachowań prozdrowotnych)

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Zagrożenie: przy błędnej atrybucji odpowiedzialności – skazanie na samotną walkę z problemem i trudnościami.

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Człowiek nie jest odpowiedzialny za swoje problemy. Cierpi z powodu „pokrzywdzenia przez los” (np. uwarunkowania genetyczne, środowiskowe).

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Osoba wspomagana przypisuje sobie (i innym) wysoką odpowiedzialność za rozwiązanie problemu. Jest zmotywowana do pracy nad zmianą, ale uważa też, że zasługuje na szczególny szacunek.

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny

Pomoc psychologiczna: wsparcie emocjonalne, podtrzymywanie motywacji do działania

• Model moralny

• Model oświatowy

• Model kompensacyjny

• Model medyczny