(1) PODSTAWY RACHUNKU PRAWDOPODOBIEŃSTWA

Permutację bez powtórzeń ze zbioru n-elementowego można interpretować jako:

• n-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wyrazy ciągu muszą być różne;

• n-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wyrazy ciągu niekoniecznie muszą być różne;

• m-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, gdzie m < n;

• zbiór zawierający m elementów tego zbioru, przy czym elementy nie mogą się powtarzać.

Permutację z powtórzeniami ze zbioru n-elementowego można interpretować jako:

• n-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wszystkie wyrazy ciągu są różne;

• n-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wyrazy ciągu niekoniecznie muszą być różne;

• m-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym m < n;

• zbiór zawierający m elementów tego zbioru, przy czym elementy mogą się powtarzać.

Wariację bez powtórzeń ze zbioru n-elementowego można interpretować jako:

• k-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wszystkie wyrazy ciągu są różne;

• k-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wyrazy ciągu niekoniecznie muszą być różne;

• zbiór zawierający k elementów tego zbioru, przy czym elementy nie mogą się powtarzać;

• zbiór zawierający k elementów tego zbioru, przy czym elementy mogą się powtarzać.

Wariację z powtórzeniami ze zbioru n-elementowego można interpretować jako:

• k-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wszystkie wyrazy ciągu są różne;

• k-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wyrazy ciągu niekoniecznie muszą być różne;

• zbiór zawierający k elementów tego zbioru, przy czym elementy nie mogą się powtarzać

• zbiór zawierający k elementów tego zbioru, przy czym elementy mogą się powtarzać.

Kombinację bez powtórzeń ze zbioru n-elementowego można interpretować jako:

• k-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wszystkie wyrazy ciągu są różne;

• k-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wyrazy ciągu niekoniecznie muszą być różne;

• zbiór zawierający k elementów tego zbioru, przy czym elementy nie mogą się powtarzać;

• zbiór zawierający k elementów tego zbioru, przy czym elementy mogą się powtarzać.

Kombinację z powtórzeniami ze zbioru n-elementowego można interpretować jako:

• k-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wszystkie wyrazy ciągu są różne;

• k-wyrazowy ciąg, którego wyrazami są elementy tego zbioru, przy czym wyrazy ciągu niekoniecznie muszą być różne;

• zbiór zawierający k elementów tego zbioru, przy czym elementy nie mogą się powtarzać;

• zbiór zawierający k elementów tego zbioru, przy czym elementy mogą się powtarzać.

Permutacje bez powtórzeń ze zbioru n-elementowego można interpretować jako:

• n-elementowe próbki pobrane z n-elementowej populacji, przy czym pobieranie elementów odbywa się bez zwracania i istotny jest porządek elementów w próbce;

• n-elementowe próbki pobrane z n-elementowej populacji, przy czym pobieranie elementów odbywa się ze zwracaniem i kolejność elementów w próbce odgrywa rolę;

• nieuporządkowane n-elementowe próbki pobierane bez zwracania z n-elementowej populacji, różniące się składem elementów, ale nie różniące się porządkiem;

• n-elementowe próbki pobierane ze zwracaniem z n-elementowej populacji, przy czym kolejność w próbce nie jest ważna.

Wariacje bez powtórzeń z n elementów po k można interpretować jako:

• k-elementowe próbki pobrane z n-elementowej populacji, przy czym pobieranie odbywa się bez zwracania i istotny jest porządek elementów w próbce;

• k-elementowe próbki pobrane z n-elementowej populacji, przy czym pobieranie odbywa się ze zwracaniem i kolejność elementów odgrywa rolę;

• nieuporządkowane k-elementowe próbki pobierane bez zwracania z n-elementowej populacji, różniące się składem elementów, ale nie różniące się porządkiem;

• k-elementowe próbki pobierane ze zwracaniem z n-elementowej populacji, przy czym kolejność w próbce nie jest ważna.

Wariacje z powtórzeniami z n elementów po k można interpretować jako:

• k-elementowe próbki pobrane z n-elementowej populacji, przy czym pobieranie odbywa się bez zwracania i istotny jest porządek elementów w próbce;

• k-elementowe próbki pobrane z n-elementowej populacji, przy czym pobieranie elementów odbywa się ze zwracaniem i kolejność elementów odgrywa rolę;

• nieuporządkowane k-elementowe próbki pobierane bez zwracania z n-elementowej populacji, różniące się składem elementów, ale nie różniące się porządkiem;

• k-elementowe próbki pobierane ze zwracaniem z n-elementowej populacji, przy czym kolejność w próbce nie jest ważna.

Kombinacje bez powtórzeń z n elementów po k można interpretować jako:

• k-elementowe próbki pobrane z n-elementowej populacji, przy czym pobieranie odbywa się bez zwracania i istotny jest porządek elementów w próbce;

• k-elementowe próbki pobrane z n-elementowej populacji, przy czym pobieranie odbywa się ze zwracaniem i kolejność elementów odgrywa rolę;

• nieuporządkowane k-elementowe próbki pobierane bez zwracania z k-elementowej populacji, różniące się składem elementów, ale nie różniące się porządkiem;

• k-elementowe próbki pobierane ze zwracaniem z n-elementowej populacji, przy czym kolejność w próbce nie jest ważna.