บทที่ 1 การส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวม

ข้อใดคือความหมายของ “การส่งเสริมสุขภาพ” ตามนิยามของ WHO ปี 2529 (ค.ศ.1986)

• การจัดสรรงบประมาณด้านการแพทย์ให้เพียงพอต่อความต้องการของประชาชน

• การรณรงค์ให้ประชาชนปฏิบัติตามกฎระเบียบของสาธารณสุขอย่างเคร่งครัด

• การเพิ่มความสามารถให้ประชาชนควบคุมและพัฒนาสุขภาพของตนเอง

• การจัดบริการสาธารณสุขให้ครอบคลุมทุกพื้นที่

การมีสุขภาพดีตามแนวคิดองค์รวม (Holistic Health) ควรประกอบด้วยปัจจัยใดบ้าง

• ร่างกาย จิตใจ สังคม และเศรษฐกิจ

• ร่างกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ

• การไม่มีโรคและมีความมั่งคั่ง

• กาย จิต สังคม จิตวิญญาณ และสิ่งแวดล้อม

เอกสารใดเป็นจุดเริ่มต้นของแนวคิดการส่งเสริมสุขภาพสมัยใหม่

• Millennium Development Goals

• เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)

• กฎบัตรออตตาวา (Ottawa Charter)

• กฎบัตรกรุงเทพฯ (Bangkok Charter)

ข้อใดกล่าวถึง “Health Promotion” ได้ถูกต้องที่สุด

• เป็นการส่งเสริมทางด้านร่างกายให้แข็งแรง ไม่เป็นโรค

• เป็นการป้องกัน ส่งเสริม รักษาและควบคุมโรค

• เป็นกระบวนการเพื่อพัฒนาสุขภาพโดยรวมในมิติต่างๆ

• เป็นงานของบุคลากรสาธารณสุขเท่านั้น

ข้อใดคือกลยุทธ์ “Advocate” ในการส่งเสริมสุขภาพ

• ให้ข้อเสนอแนะเพื่อเปลี่ยนนโยบายสาธารณะ

• สร้างแรงจูงใจให้ประชาชนออกกำลังกาย

• จัดบริการเชิงรุกในระดับปฐมภูมิอย่างครอบคลุม

• ใช้สื่อโฆษณาเพื่อรณรงค์สาธารณะให้ประชาชน

ข้อใดเป็นประโยชน์ของการส่งเสริมสุขภาพ

• ลดการใช้เงินในระบบสาธารณสุข

• เน้นการใช้ยาให้เหมาะสม

• เพิ่มจำนวนแพทย์ในชนบท

• ขยายสถานพยาบาล

เป้าหมายใดของ SDGs เกี่ยวข้องโดยตรงกับ Health Promotion มากที่สุด

• เป้าหมายที่ 2 ขจัดความหิวโหย

• เป้าหมายที่ 3 สุขภาวะที่ดีของประชาชนทุกคน

• เป้าหมายที่ 5 ความเท่าเทียมทางเพศ

• เป้าหมายที่ 13 การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

ปัจจัยใดมีผลต่อสุขภาพของคนมากที่สุดตามงานวิจัยในสหรัฐอเมริกา

• บริการสุขภาพ

• สิ่งแวดล้อม

• กรรมพันธุ์

• พฤติกรรมสุขภาพ

ข้อใดไม่ใช่กลยุทธ์ 5 ด้านของ Ottawa Charter

• สร้างนโยบายสาธารณะที่เอื้อต่อสุขภาพ

• พัฒนาทักษะส่วนบุคคล

• ควบคุมโรคระบาดในประชาชนทุกพื้นที่

• ปรับระบบบริการสุขภาพ

ข้อใดคือ “ขอบเขตของการส่งเสริมสุขภาพ” ที่จัดตามกลุ่มวัย

• เด็กวัยเรียน ผู้สูงอายุ

• โรคเรื้อรังและยาเสพติด

• โรงเรียนและสถานประกอบการ

• ชุมชนและเรือนจำ