โวหาร ภาพพจน์

ข้อใดต่อไปนี้ไม่ใช่แนวทางในการอ่านแปลความ

• ใช้โอหารที่เข้าใจง่าย

• อ่านอย่างละเอียดเพื่อจับใจความ

• รักษาอารมณ์ น้ำเสียง บรรยากาศของเรื่องไว้

• ลำดับเรื่องตามความชอบของผู้แต่ง

ข้อใดคือลักษณะของโวหาร

• การใช้ภาษาเพื่อสร้างภาพในใจผู้อ่านหรือผู้ฟัง โดยใช้คำหรือกลุ่มคำที่สื่อความหมายได้ลึกซึ้งและเห็นภาพชัดเจนกว่าการใช้ภาษาตรงไปตรงมา

• ถ้อยคำที่ใช้ในการสื่อสารที่เรียบเรียงเป็นอย่างดี มีวิธีการ มีชั้นเชิง และมีศิลปะ เพื่อสื่อให้ผู้รับสารสามารถเข้าใจสารได้อย่างแจ่มแจ้ง ชัดเจนและลึกซึ้ง รับสารได้ตามวัตถุประสงค์ของผู้ส่งสาร

• ถ้อยคำมุ่งให้ความชัดเจนโดยการยกตัวอย่างหรือเรื่องราวประกอบการอธิบาย เพื่อสนับสนุนข้อคิดเห็นต่างๆ ให้หนักแน่น มีความสมเหตุสมผลยิ่งขึ้น

• ถ้อยความที่ทำให้ความคิดเรื่องใดเรื่องหนึ่งกระจ่างชัดเจนขึ้น มักใช้ในงานเขียนทางวิชาการ และตำรับตำราต่างๆ โดยมีจุดประสงค์คือการนำประเด็นที่สงสัยมาอธิบายให้เข้าใจจนแจ่มแจ้ง

ข้อใดคือลักษณะของบรรยายโวหาร

• เป็นโวหารที่ใช้บอกกล่าว เล่าเรื่อง อธิบาย หรือบรรยายเรื่องราว เหตุการณ์ ตลอดจนความรู้ต่างๆ อย่างละเอียด เป็นการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ต่อเนื่องกัน โดยชี้ให้เห็นถึงสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์

• เป็นโวหารที่ทำให้ความคิดเรื่องใดเรื่องหนึ่งกระจ่างชัดเจนขึ้น มักใช้ในงานเขียนทางวิชาการ และตำรับตำราต่างๆ โดยมีจุดประสงค์คือการนำประเด็นที่สงสัยมาอธิบายให้เข้าใจจนแจ่มแจ้ง

• เป็นโวหารที่ใช้กล่าวถึงเรื่องราว สถานที่ บุคคล สิ่งของ หรืออารมณ์อย่างละเอียด โดยสอดแทรกอารมณ์และความรู้สึกลงไปในเนื้อหา ด้วยการใช้ภาษาที่ก่อให้เกิดจินตนาการ

• เป็นโวหารที่มุ่งให้ความชัดเจนโดยการยกตัวอย่างหรือเรื่องราวประกอบการอธิบาย เพื่อสนับสนุนข้อคิดเห็นต่างๆ ให้หนักแน่น มีความสมเหตุสมผลยิ่งขึ้น

ข้อใดกล่าวลักษณะของพรรณนาโหาร

• เป็นโวหารที่มุ่งให้ความชัดเจนโดยการยกตัวอย่างหรือเรื่องราวประกอบการอธิบาย เพื่อสนับสนุนข้อคิดเห็นต่างๆ ให้หนักแน่น มีความสมเหตุสมผลยิ่งขึ้น

• เป็นโวหารที่มุ่งโน้มน้าวใจให้เกิดความรู้สึกคล้อยตามหรือเชื่อฟัง เป็นการกล่าวในเชิงสั่งสอน อบรม ชี้แนะ หรือชักจูงใจโดยยกเหตุผล ยกตัวอย่าง ยกหลักฐาน ข้อมูล ข้อเท็จจริง สุภาษิต ตลอดจนคติธรรมต่างๆ

• ป็นโวหารที่ใช้กล่าวถึงเรื่องราว สถานที่ บุคคล สิ่งของ หรืออารมณ์อย่างละเอียด โดยสอดแทรกอารมณ์และความรู้สึกลงไปในเนื้อหา ด้วยการใช้ภาษาที่ก่อให้เกิดจินตนาการ

• เป็นโวหารที่ใช้การเปรียบเทียบเพื่อให้ผู้รับสารเข้าใจความหมาย หรือเห็นภาพได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ใช้โวหารประเภทนี้เมื่อไม่อาจใช้การบรรยายหรืออธิบายเรื่องราวตรงๆ ได้

ข้อใดกล่าวถึงลักษณะของสาธกโวหาร

• เป็นโวหารที่มุ่งให้ความชัดเจนโดยการยกตัวอย่างหรือเรื่องราวประกอบการอธิบาย เพื่อสนับสนุนข้อคิดเห็นต่างๆ ให้หนักแน่น มีความสมเหตุสมผลยิ่งขึ้น

• เป็นโวหารที่มุ่งโน้มน้าวใจให้เกิดความรู้สึกคล้อยตามหรือเชื่อฟัง เป็นการกล่าวในเชิงสั่งสอน อบรม ชี้แนะ หรือชักจูงใจโดยยกเหตุผล

• เป็นโวหารที่ทำให้ความคิดเรื่องใดเรื่องหนึ่งกระจ่างชัดเจนขึ้น มักใช้ในงานเขียนทางวิชาการ และตำรับตำราต่างๆ โดยมีจุดประสงค์คือการนำประเด็นที่สงสัยมาอธิบายให้เข้าใจจนแจ่มแจ้ง

• เป็นโวหารที่ใช้บอกกล่าว เล่าเรื่อง อธิบาย หรือบรรยายเรื่องราว เหตุการณ์ ตลอดจนความรู้ต่างๆ อย่างละเอียด เป็นการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ต่อเนื่องกัน

ข้อใดคือลักษณะของ ภาพพจน์ ประเภท อุปมา

• การกล่าวเกินจริงเพื่อเน้นความรู้สึกหรือสร้างความประทับใจ

• การสมมติให้สิ่งไม่มีชีวิตหรือสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ มีกิริยาอาการหรือความรู้สึกเหมือนมนุษย์

• การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งว่าเหมือนหรือคล้ายกับอีกสิ่งหนึ่ง โดยมีคำเชื่อม เช่น "เหมือน", "ดั่ง", "ประหนึ่ง"

• การใช้คำหรือสิ่งหนึ่งแทนอีกสิ่งหนึ่งที่มีความหมายลึกซึ้งและเป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไป

ข้อใดคือลักษณะของภาพพจน์ประเภท อุปลักษณ์

• การสมมติให้สิ่งไม่มีชีวิตหรือสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ มีกิริยาอาการหรือความรู้สึกเหมือนมนุษย์

• การใช้คำหรือวลีที่เกี่ยวข้องหรือมีความสัมพันธ์กับสิ่งหนึ่งแทนสิ่งนั้น

• การใช้คำหรือสิ่งหนึ่งแทนอีกสิ่งหนึ่งที่มีความหมายลึกซึ้งและเป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไป

• การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งเป็นอีกสิ่งหนึ่งโดยตรง โดยไม่ต้องมีคำเชื่อม เช่น "เป็น", "คือ"

ข้อใดต่อไปนี้กล่าวถึงลักษณะภาพพจน์ ประเภท สัญลักษณ์

• การใช้คำหรือสิ่งหนึ่งแทนอีกสิ่งหนึ่งที่มีความหมายลึกซึ้งและเป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไป

• การใช้ถ้อยคำที่มีความหมายตรงกันข้ามหรือขัดแย้งกัน เพื่อให้เกิดความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น 

• การใช้คำหรือวลีที่เกี่ยวข้องหรือมีความสัมพันธ์กับสิ่งหนึ่งแทนสิ่งนั้น

• การสมมติให้สิ่งไม่มีชีวิตหรือสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ มีกิริยาอาการหรือความรู้สึกเหมือนมนุษย์

ข้อใดกล่าวถึงลักษณะของภาพพจน์ ประเภท ปฏิพากย์

• การใช้คำหรือสิ่งหนึ่งแทนอีกสิ่งหนึ่งที่มีความหมายลึกซึ้งและเป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไป

• การใช้ถ้อยคำที่มีความหมายตรงกันข้ามหรือขัดแย้งกัน เพื่อให้เกิดความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น 

• การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งว่าเหมือนหรือคล้ายกับอีกสิ่งหนึ่ง โดยมีคำเชื่อม

• การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งเป็นอีกสิ่งหนึ่งโดยตรง โดยไม่ต้องมีคำเชื่อม เช่น "เป็น", "คือ"

ข้อใดต่อไปนี้กล่าวถึงลักษณะของภาพพจน์ ประเภท สัทพจน์

• การกล่าวเกินจริงเพื่อเน้นความรู้สึกหรือสร้างความประทับใจ

• การสมมติให้สิ่งไม่มีชีวิตหรือสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ มีกิริยาอาการหรือความรู้สึกเหมือนมนุษย์

• การใช้คำเลียนเสียงธรรมชาติหรือเสียงที่เกิดจากการกระทำ

• การใช้ถ้อยคำที่มีความหมายตรงกันข้ามหรือขัดแย้งกัน เพื่อให้เกิดความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น