จตุสดมภ์

สมุหกลาโหมและสมุหนายก

ผู้รั้ง

สมุหเทศาภิบาล

การทำสงครามแผ่ขยายราชอาณาจักร

การควบคุมขุนนางและราษฎรไว้ได้อย่างใกล้ชิด

การสร้างสัมพันธ์ฉันท์เครือญาติกับประเทศเพื่อนบ้าน

การส่งเสริมพระราชประเพณีและพิธีการทางศาสนา

พราหมณ์- ฮินดู

พุทธศาสนาเถรวาท

พุทธศาสนามหายาน

อิสลาม

ทรงเป็นเทวราชาและธรรมราชาควบคู่กัน

ทรงเป็นเทวราชา

ทรงเป็นธรรมราชา

ทรงเป็นสมมติเทพ

พระมหากษัตริย์

ประชาชน

พระบรมวงศานุวงศ์

ขุนนาง

ได้รับแนวคิดจากอาณาจักรเพื่อนบ้าน

บ้านเมืองกว้างใหญ่ดูแลไม่ทั่วถึง

ขุนนางมีอำนาจมากเกินไป

เมืองราชธานีไม่เข้มแข็ง

ยกเลิกเมืองหน้าด่าน

แต่งตั้งสมุหนายกและสมุหกลาโหม

จัดลำดับความสำคัญเมืองชั้นนอก

แต่งตั้งสมุหเทศาภิบาล

ฐานะของกษัตริย์

ประเทศราช

เมืองชั้นใน

เมืองชั้นนอก

ป้องกันการแย่งชิงอำนาจ

ให้อิสระในการปกครองตนเองของราษฎร

สร้างความเข้มแข็งในอาณาจักร

ลดอำนาจของขุนนางและเชื้อพระวงศ์

ผู้รั้ง

จตุสดมภ์

ยกกระบัตร

สมุหเทศาภิบาล

สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง

สมเด็จพระนารายณ์มหาราช

สมเด็จพระเพทราชา

กฎมณเฑียรบาล

ความเป็นเทวราชา

หลักธรรมทางศาสนา

อำนาจของรัฐอื่น

ผู้ว่าราชการจังหวัด

ปลัดจังหวัด

รัฐมนตรี

อธิบดี

ระบบศักดินา

ฐานะของพระมหากษัตริย์

การจัดระเบียบการปกครองส่วนกลาง

การจัดระเบียบการปกครองส่วนภูมิภาค