ละครที่ถือเป็นต้นแบบของละครรำทุกชนิด คือ ละครอะไร

นาฏยศัพท์ คือ ศัพท์ที่ใช้เกี่ยวกับท่ารำ การยกแขนให้ได้ส่วนยกสูง ตั้งข้อมือ ฝ่ามือเหยียดตรงทั้งสี่นิ้ว นิ้วหัวแม่มืองอเข้าหาฝ่ามือเล็กน้อย หักข้อมือเข้าหาลำแขน หมายถึงข้อใด

ภาษาทางนาฏศิลป์ใช้เรียกการแสดงท่าทางในการพูดของตัวละครว่าอย่างไร

การละครและการฟ้อนรำของไทยที่ปรากฏอยู่จนทุกวันนี้ ได้แบบแผนมาจากชนชาติใด

การละครที่ใช้ผู้แสดงเป็นชายล้วน และมีตัวแสดงเพียง 3 ตัว คือละครในข้อใด

การละครของไทยที่แสดงท่าทางเหมือนอย่างสามัญชนและเปลี่ยนฉากไปตามท้องเรื่อง คือละครในข้อใด

ต้นกำเนิดของการแสดงละคร มาจากอะไร

การแสดงของภาคใต้ คือข้อใด

บั้งไฟ คือการละเล่นพื้นเมืองของภาคใด

ลำตัด คือการแสดงพื้นเมืองของภาคใด

ฟ้อนเล็บ คือการแสดงพื้นเมืองของภาคใด

การแสดงของภาคอีสาน คือข้อใด

ก่อนจะมีการแสดงละคร ผู้แสดงจะต้องกระทำสิ่งใดก่อน

“เถิดเทิง หรือ เทิ่งบอง” เรียกตามเสียงกลองที่ได้ยินิ ใช้ประกอบการรำพื้นเมืองของไทยภาคใด

บทบาทของตัวละครบนเวที ที่ปรากฎต่อผู้ชมในด้านต่างๆ เช่น สีหน้า ท่าทาง จังหวะ การเคลื่อนไหวคืออะไร

บทพูดร้องที่ดี จะต้องเป็นอย่างไร

ควรใช้ภาษาพูดในข้อใดเมื่อแสดงละคร

ผู้วางนโยบายหลักการแสดง รับผิดชอบทางด้านการเงิน งานธุรการและประชาสัมพัน์ คือใคร

ศึกษาบทละครเป็นอย่างดี คัดเลือกผู้แสดง กำหนดแผนการฝึกซ้อม และการแสดง และรับผิดชอบงานทุกด้านที่เกี่ยวกับการแสดงละคร คือหน้าที่ของใคร

ข้อใดมิใช่คุณสมบัติที่ดีของผู้กำกับการแสดง

ผู้มีหน้าที่เป็นผู้ประสานงาน ควบคุมบท ในระหว่างการฝึกซ้อมและการแสดงคือใคร

ผู้ที่สวมบทบาทของตัวละคร ในการถ่ายทอดเรื่องราว ความรู้สึกนึกคิดในบทละครไปสู่ผู้ชม คือใคร

หัวหน้าควบคุมการออกแบบทุกด้านคือ ข้อใด

คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของผู้ออกแบบเครื่องแต่งกายตัวละคร คือข้อใด

การทำพิธี “แห่ข้าวเม่า” มีการฟ้อนรำถวายพระธาตุ ผู้หญิงแต่งตัวแบบพื้นเมืองใส่เล็บมือยาว ผู้ชายเล่นดนตรี คือการแสดงในข้อใด

ข้อใดไม่ใช่คุณสมบัติของผู้ออกแบบแต่งหน้าตัวละคร

มีความรู้ทางด้านทฤษฎีสีและแสงเป็นอย่างดี คือคุณสมบัติของใคร

ศิลปะการรำวง ที่เรียกว่า “รำวงมาตรฐาน” นั้น เพลงในข้อใดที่ ไม่ใช่ เพลงประกอบท่ารำวงดังกล่าว

การแสดง การเต้น หรือการรำ ที่มีจังหวะค่อนข้างเร็ว และมีลีลาท่าเต้นกลมกลืนไปกับดนตรีพื้นเมือง เพลงที่ใช้ประกอบการเต้น ไม่นิยมใส่เนื้อร้อง คือข้อใด