1ประเภท คือ การสื่อสารแบบเห็นหน้า

2ประเภท คือ การสื่อสารแบบวัจนภาษาและอวัจนภาษา

2ประเภท คือ การสื่อสารด้วยเสียงและท่าทาง

ไม่มีข้อใดถูก

ได้รู้จักผู้ที่เรากำลังสื่อสารด้วย

ได้เห็นหน้าตาของผู้ที่เราสื่อสารได้

ได้แสดงท่าทางขณะสื่อสาร

เป็นวิธีการสื่อสารที่มีคุณภาพและเกิดความเข้าใจผิดน้อยที่สุด

แสดงออกถึงลักษณะท่าทางซึ่งอาจมีผลต่อการสื่อสาร

เป็นส่วนหนึ่งของอวัจนภาษาที่เกิดขึ้นในขณะที่ผู้พูดพูดและมีผลต่อการสื่อสาร

แสดงความพริ้วไหวในขณะสื่อสาร

ไม่มีข้อใดถูก

สำรวมอาการ วางตัว

เป็นธรรมชาติ แต่อยู่ในบุคคลิกภาพที่ดี อ่อนน้อม และพร้อมให้บริการ

เป็นธรรมชาติเหมือนอยู่ที่บ้าน

ถูกทุกข้อ

มีน้ำเสียงที่นุ่มนวล สุภาพ สดใส

เขร่งขรึม สุภาพ หนักแน่น

สดใสร่าเริง เหมือนพูดกับคนทั่วไปปกติ

เสียงสูงเวลาต้องการเน้นความสำคัญให้ลูกสนใจฟัง

Re question

Repeating

Rephrasing

Recycle

ถามด้วยทัศนคติที่ดี เป็นคำถามเชิงบวก และชัดเจนตรงประเด็น

คำถามลอยๆ แบบเปิดกว้าง เพื่อได้คำตอบแบบกว้างๆ

คำถามปลายปิด

เป็นไปได้ทุกคำตอบ

เพื่อเป็นช่องทางที่จะได้ตำหนิลูกน้อง หรือ เพื่อนร่วมงาน

เพื่อเป็นการบอกๆถึงผลลัพท์ของการกระทำ ว่าดีหรือไม่ดี และจะต้องปรับปรุงแก้ไขอย่างไร

เพื่อทำให้การสื่อสารสมบูรณ์

เพื่อเป็นการแสดงว่าผู้ให้ Feedback มีความรู้และเต็มไปด้วยประสบการณ์

ข้อ 1. Conditional ตามหลักเหตุผลถึงผลลัพท์ที่ผู้ทำได้ทำออกมา

ข้อ 2. Conditional ตามหลักเหตุผลถึงเนื้องานที่ได้รับ ความถูกต้องและความเหมาะสม

ข้อ 3. Unconditional ตามอารมณ์ โดยขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นผู้ทำ

ข้อ 1 และ ข้อ 2 ถูกต้อง

ฟังและถามไปเรื่อยๆ

ฟังและทำอย่างอื่นไปด้วย หันมาสบตาผู้พูดบ้างเป็นบางจังหวะ

ตั้งใจฟัง สบตา และ มีการตอบรับหรือสอบถามตามสมควร

จ้องตาผู้พูดไม่คลาดสายตา พร้อมสีหน้าที่จริงจัง ซีเรียส

แกล้งพูดผิด

ตะคอกและบังคับให้ฟัง

สบตา ตั้งคำถาม ขอความคิดเห็นจากผู้ฟัง ตามสมควร

สบตา ถามตลอดการสนทนา และตำหนิถ้าผู้ฟังตอบผิดหรือออกนอกประเด็น