Ku lantaran seni budaya Sunda téh kawilang sempit ambahanana, teu ngurung méh sakabéh aspék kahirupan urang Sunda, dina pangajaran ayeuna mah urang watesanan baé di sabudeureun adat istiadat jeung kasenian Sunda.

Di urang mah moal aya nu bireuk deui kana penca téh. Sok aya ogé anu nyebut ulin, ameng, maénpo, atawa silat. Malah loba ogé anu nyebut penca silat.

Dina penca téh teu ngandung rupa-rupa unsur. Ku urang teu bisa disawang tina jihat olah raga, kasenian, atawa palasipahna.

Penca téh bisa dipaké pikeun miara kaséhatan, lamun dipatalikeun jeung unsur olah raga. Bisa dipaké pintonan anu némbongkeun kaéndahan gerak jeung wirahma, anu ngawengku seni ibing, seni karawitan, jeung seni ngagunakeun pakarang. Lamun disawang tina jihat palasipahna, penca téh gedé mangpaatna pikeun atikan kapribadian, anu ceuk istilah populér kiwari mah ngawangun karakter.

Lamun disawang tina jihat palasipahna, penca téh gedé mangpaatna pikeun atikan kapribadian, anu ceuk istilah populér kiwari mah ngawangun karakter.

Artikel nyaéta karangan basa lancaran anu eusina ngaguar, medar, ngabahas, atawa ngadadarkeun hiji perkara anu ngagunakeun katerangan-katerangan nepi ka bubuk leutikna.

Upama nilik ka dinya, anu kaasup kana budaya atawa kabudayaan Sunda téh ngan saukur basa, kasenian atawa adat caharana wungkul, tapi teu ngurung sagala rupa hal anu aya patalina jeung kahirupan sosial masarakat Sunda, kaasup agama jeung kapercayaanana.

Unggal bangsa atawa sélér bangsa miboga budaya anu mandiri, anu béda jeung bangsa atawa eélér bangsa séjénna. Sanajan aya dina amparan pulo anu sarua, upamana, sélér bangsa Sunda miboga budaya anu béda jeung sélér bangsa Jawa.

Mémang unsur budaya anu panggampangna kaciri bédana téh nyaéta basa, kasenian, jeung adat-istiadatna. Anu matak henteu anéh upama anu medar budaya hiji sélér bangsa, umumna henteu jauh tina perkara basa, kasenian, jeung adat-istiadat kaasup upacara adatna.