NEW
Font size
Worksheetsquiz 3
Total questions: 41
Worksheet time: 1hrs 22mins
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40) do nieruchomości inwestycyjnych zaliczyć należy:
Nieruchomości zajmowane przez właściciela.
Nieruchomości oddane w leasing finansowy innej jednostce.
Nieruchomości przeznaczone na sprzedaż w ramach podstawowej działalności operacyjnej jednostki.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40) jednostka udostępniająca nieruchomość innym podmiotom powinna uznać ją za:
Nieruchomość inwestycyjną, jeżeli świadczone przez nią dodatkowe usługi na rzecz tych podmiotów są nieznacznym elementem całego przedsięwzięcia (np. ochrona wynajmowanego biurowca).
Nieruchomość inwestycyjną, jeżeli świadczone przez nią dodatkowe usługi na rzecz tych podmiotu są znaczący elementem całego przedsięwzięcia (np. jednostka posiada hotel i nim zarządza).
Nieruchomość inwestycyjną, niezależnie od tego czy świadczone przez nią dodatkowe usługi na rzecz tych podmiotów są znaczącym lub nieznaczącym elementem całego przedsięwzięcia.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka zależna posiadany przez siebie budynek oddała do odpłatnego użytkowania jednostce dominującej, która wykorzystuje go w ramach podstawowej działalności operacyjnej. Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40) nieruchomość ta powinna zostać:
Wykazana jako nieruchomość inwestycyjna w jednostkowym sprawozdaniu finansowym jednostki zależnej oraz w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym grupy kapitałowej.
Wykazana jako nieruchomość zajmowana przez właściciela w jednostkowym sprawozdaniu finansowym jednostki zależnej oraz w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym grupy kapitałowej.
Wykazana jako nieruchomość inwestycyjna w jednostkowym sprawozdaniu finansowym jednostki zależnej oraz jako nieruchomość zajmowana przez właściciela w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym grupy kapitałowej.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka w posiadanej przez siebie nieruchomości inwestycyjnej dokonuje modernizacji poprzez zastąpienie dwóch starych ścian działowych trzema nowymi ścianami działowymi. Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40):
Koszt nowych ścian działowych powinien zostać odniesiony w koszty okresu.
Koszt nowych ścian działowych powinien zwiększyć wartość bilansową nieruchomości inwestycyjnej a wartość bilansowa starych ścian działowych powinna zostać odniesiona w koszty okresu.
Koszt nowych ścian działowych powinien zwiększyć wartość bilansową nieruchomości inwestycyjnej a wartość bilansowa starych ścian działowych powinna zostać odniesiona na kapitał własny.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40) nieruchomość inwestycyjną posiadaną na własność początkowo wycenia się według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia. Przy czym cena nabycia lub koszt wytworzenia nieruchomości inwestycyjnej powinny uwzględniać:
Koszty rozruchu, jeżeli ich poniesienie nie jest niezbędne w celu doprowadzenia nieruchomości do stanu umożliwiającego jej używanie zgodnie z zamierzeniami kierownictwa.
Początkowe straty operacyjne poniesione zanim nieruchomość osiągnie zaplanowane obłożenie.
Koszty nadmiernych strat w materiałach, robociźnie i innych zasobach zużytych w trakcie budowy i dostosowywania nieruchomości.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 40 (MSR 40):
Zaleca, aby wyceniając wartość godziwą nieruchomości inwestycyjnej jednostka korzystała z wyceny wykwalifikowanego i niezależnego rzeczoznawcy, który ostatnio przeprowadzał wyceny nieruchomości inwestycyjnych o podobnym charakterze i podobnej lokalizacji.
Obliguje, aby wyceniając wartość godziwą nieruchomości inwestycyjnej jednostka korzystała z wyceny wykwalifikowanego i niezależnego rzeczoznawcy, który ostatnio przeprowadzał wyceny nieruchomości inwestycyjnych o podobnym charakterze i podobnej lokalizacji.
Standard nie dokonuje stwierdzenia, w zakresie wykorzystania przy wycenie wykwalifikowanego i niezależnego rzeczoznawcy, który ostatnio przeprowadzał wyceny nieruchomości inwestycyjnych o podobnym charakterze i podobnej lokalizacji.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40) nieruchomość inwestycyjną wytworzoną we własnym zakresie na dzień bilansowy jednostka może wycenić według:
Tylko wartości godziwej.
Tylko modelu opartego na cenie nabycia.
Tylko modelu opartego na koszcie wytworzenia.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40) jeżeli jednostka stwierdziła, że nabytą nieruchomość inwestycyjną można regularnie i wiarygodnie wyceniać w wartości godziwej, to na dzień bilansowy nieruchomość inwestycyjną należy wycenić stosując:
Tylko model wartości godziwej.
Tylko model oparty na cenie nabycia lub koszcie wytworzenia.
Model wartości godziwej lub model oparty na cenie nabycia lub koszcie wytworzenia.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40) w przypadku przeniesienia nieruchomości inwestycyjnej wykazywanej w wartości godziwej do nieruchomości zajmowanych przez właściciela jej wartość początkowa powinna zostać ustalona na poziomie:
Wartości godziwej tej nieruchomości na dzień zmiany sposobu jej użytkowania.
Pierwotnej ceny nabycia lub kosztu wytworzenia pomniejszonych o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne oraz odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.
Wartości godziwej tej nieruchomości na dzień zmiany sposobu jej użytkowania lub pierwotnej ceny nabycia lub kosztu wytworzenia pomniejszonych o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne oraz odpisy z tytułu trwałej utraty wartości, w zależności od tego, która z tych wielkości jest niższa.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 40 (MSR 40) w przypadku przeniesienia nieruchomości z zapasów do nieruchomości inwestycyjnych, które będą wykazywane w wartości godziwej, jakąkolwiek różnicę między wartością godziwą nieruchomości ustaloną na dzień przeniesienia a jej poprzednią wartością bilansową ujmuje się:
W zysku lub stracie bieżącego okresu.
W pozostałych całkowitych dochodach.
W zysku lub stracie bieżącego okresu lub w pozostałych całkowitych dochodach, decyzję w tej kwestii podejmuje kierownik jednostki.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka stosuje Międzynarodowy Standard Sprawozdawczości Finansowej nr 1 (MSSF 1) tylko i wyłącznie:
Sporządzając pierwsze roczne sprawozdanie finansowe zgodne z MSSF.
Sporządzając pierwsze śródroczne sprawozdanie finansowe zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 34 „Śródroczna sprawozdawczość finansowa”, za część okresu objętego pierwszym rocznym sprawozdaniem finansowym sporządzonym zgodnie z MSSF.
Sporządzając pierwsze roczne sprawozdanie finansowe zgodne z MSSF oraz sporządzając pierwsze śródroczne sprawozdanie finansowe zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 34 „Śródroczna sprawozdawczość finansowa”, za część okresu objętego pierwszym rocznym sprawozdaniem finansowym sporządzonym zgodnie z MSSF.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Pierwszym sprawozdaniem finansowym jednostki sporządzonym zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) w myśl postanowień MSSF 1 jest pierwsze:
Roczne sprawozdanie finansowe, w którym jednostka zamieściła wyraźne i bezwarunkowe stwierdzenie o zgodności z MSSF.
Półroczne sprawozdanie finansowe, w którym jednostka zamieściła wyraźne i bezwarunkowe stwierdzenie o zgodności z MSSF.
Kwartalne sprawozdanie finansowe, w którym jednostka zamieściła wyraźne i bezwarunkowe stwierdzenie o zgodności z MSSF.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Sporządzając pierwsze sprawozdanie z sytuacji finansowej zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) jednostka w ramach przyjętych przez nią zasad (polityki) rachunkowości, stosuje zasady, które:
Muszą być takie same w prezentowanym okresie bieżącym i porównawczym oraz zgodne z postanowieniami każdego z MSSF obowiązującego na koniec okresu sprawozdawczego.
Mogą być różne dla prezentowanego okresu bieżącego i porównawczego, ale muszą być zgodne z postanowieniami każdego z MSSF obowiązującego na koniec okresu
Muszą być takie same w prezentowanym okresie bieżącym i porównawczym, ale nie muszą być zgodne z postanowieniami każdego z MSSF obowiązującego na koniec okresu sprawozdawczego.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka postanowiła sporządzić sprawozdanie finansowe według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) po raz pierwszy. Koniec okresu sprawozdawczego, w którym zastosowano MSSF po raz pierwszy przypada na 31 grudnia 2017 roku. Jednostka postanowiła w tym sprawozdaniu finansowym zaprezentować dane porównawcze tylko za jeden rok obrotowy. W związku z tym dniem przejścia na MSSF jest:
31 grudnia 2015 roku.
31 grudnia 2016 roku.
1 stycznia 2017 roku.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka w swoich pierwszym sprawozdaniu finansowym sporządzonym zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) zamieszcza sprawozdania z sytuacji finansowej w ilości co najmniej:
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka sporządzająca sprawozdanie finansowe według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF)po raz pierwszy w swoim sprawozdaniu otwarcia z sytuacji finansowej nie może:
Ująć wszystkich aktywów i zobowiązań, których ujęcia wymagają MSSF.
Przestać prezentować pozycji jako aktywa lub zobowiązania, jeżeli MSSF nie zezwalają na ich ujęcie.
Przeklasyfikować pozycji ujętych w określonych kategoriach aktywów, zobowiązań lub kapitału własnego zgodnie z wcześniej stosowanymi ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości, które zgodnie z MSSF stanowią inny rodzaj składnika aktywów, zobowiązań lub kapitału własnego.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa
Zasady (polityka) rachunkowości stosowane przez jednostkę przy sporządzaniu sprawozdania otwarcia z sytuacji finansowej według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) mogą różnić się od zasad, które zostały przyjęte na tę samą datę zgodnie z wcześniej stosowanymi ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości. Powstałe korekty jednostka na dzień przejścia na MSSF ujmuje bezpośrednio w pozycji:
Kapitał podstawowy (założycielski).
Zyski (straty) z lat ubiegłych.
Zysk (strata) netto.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka sporządza roczne sprawozdanie finansowe według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) po raz pierwszy za okres sprawozdawczy kończący się 31 grudnia 2018 roku, prezentując tylko jeden okres porównawczy. Zgodnie z MSSF zobligowana jest ona do wyjaśnienia w jaki sposób przejście z wcześniej stosowanych ogólnie przyjętych zasad rachunkowości na MSSF wpłynęło na prezentowaną sytuację finansową, finansowe wyniki działalności i przepływy pieniężne. Oznacza to konieczność uzgodnienia osiągniętego wyniku finansowego ustalonego zgodnie z wcześniej stosowanymi ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości z osiągniętym wynikiem finansowym ustalonym zgodnie z MSSF:
W okresie sprawozdawczym od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 roku.
W okresie sprawozdawczym od 1 stycznia do 31 grudnia 2018 roku.
W okresach sprawozdawczych od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 roku oraz od 1 stycznia do 31 grudnia 2018 roku.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka sporządza sprawozdanie finansowe według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) po raz pierwszy za okres sprawozdawczy kończący się 31 grudnia 2016 roku, prezentując tylko jeden okres porównawczy. Uzyskała ona w dniu 15 lipca 2015 roku informację odnoszącą się do konieczności aktualizacji wartości szacunku dokonanego zgodnie z wcześniej stosowanymi ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości. Jednostka powinna odzwierciedlić tą informację w:
Sprawozdaniu otwarcia z sytuacji finansowej na dzień 1 stycznia 2015 roku.
Sprawozdaniu z sytuacji finansowej sporządzonym na dzień 31 grudnia 2016 roku w danych porównawczych na 31 grudnia 2015 roku.
Sprawozdaniu z sytuacji finansowej sporządzonym na dzień 31 grudnia 2016 roku w danych okresu bieżącego na 31 grudnia 2016 roku.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka sporządza roczne sprawozdanie finansowe według Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) po raz pierwszy za okres sprawozdawczy kończący się 31 grudnia 2015 roku, prezentując tylko jeden okres porównawczy. Dodatkowo sporządza według MSSF sprawozdanie półroczne po raz pierwszy za okres kończący się 30 czerwca 2015 roku. W związku z tym jednostka w sprawozdaniu półrocznym sporządzonym według MSSF zobowiązana jest do uzgodnienia kapitału własnego ustalonego zgodnie z MSSF z kapitałem własnym ustalonym zgodnie z wcześniej stosowanymi ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości na dzień:
30 czerwca 2014 roku, o ile jednostka prezentowała półroczny raport finansowy za porównywalny okres.
30 czerwca 2014 roku, niezależnie od tego czy jednostka prezentowała czy też nie półroczny raport finansowy za porównywalny okres.
Jednostka w sprawozdaniu półrocznym nie jest zobowiązana do uzgadniania kapitału własnego.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) jeżeli raport finansowy zawiera zarówno skonsolidowane i jednostkowe sprawozdania finansowe jednostki dominującej, wymóg prezentowania informacji o segmentach dotyczy:
Tylko skonsolidowanego sprawozdania finansowego.
Tylko jednostkowego sprawozdania finansowego.
Skonsolidowanego i jednostkowego sprawozdania finansowego.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) przez segment operacyjny rozumieć należy część składową jednostki:
Która angażuje się w działalność gospodarczą, w związku z którą może uzyskiwać przychody i ponosić koszty (w tym przychody i koszty związane z transakcjami z innymi częściami składowymi tej samej jednostki).
Której wyniki działalności są regularnie przeglądane przez główny organ odpowiedzialny za podejmowanie decyzji operacyjnych w jednostce oraz wykorzystujący te wyniki przy podejmowaniu decyzji o zasobach alokowanych do segmentu i przy ocenie wyników działalności segmentu.
W przypadku której są dostępne oddzielne informacje finansowe.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Jednostka gospodarcza w ramach sprawozdawczości wewnętrznej stosuje strukturę matrycową organizacji, tzn. prowadzona przez nią działalność podzielona jest z jednej strony ze względu na rodzaje wytwarzanych produktów, a z drugiej strony – ze względu na obszary geograficzne, na których dane produkty są sprzedawane. Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) podstawą segmentów operacyjnych powinna być
Struktura oparta o rodzaje wytwarzanych produktów.
Struktura oparta o obszary geograficzne, na których produkty są sprzedawane.
Struktura oparta o rodzaje wytwarzanych produktów lub struktura oparta o obszary geograficzne, na których produkty są sprzedawane, decyzję w tej kwestii podejmuje kierownik jednostki.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) segment operacyjny spełnia progi ilościowe w obszarze przychodów, wówczas gdy:
Tylko przychody segmentu uzyskane od zewnętrznych klientów, stanowią 10 lub więcej procent łącznych zewnętrznych przychodów wszystkich segmentów operacyjnych.
Tylko przychody segmentu uzyskane z transakcji z innymi segmentami operacyjnymi tej samej jednostki, stanowią 10 lub więcej procent łącznych wewnętrznych przychodów wszystkich segmentów operacyjnych.
Przychody segmentu uzyskane od zewnętrznych klientów oraz uzyskane z transakcji z innymi segmentami operacyjnymi tej samej jednostki, stanowią 10 lub więcej procent łącznych zewnętrznych i wewnętrznych przychodów wszystkich segmentów operacyjnych.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) dla segmentu operacyjnego, który w roku bieżącym spełnia wymogi dotyczące progów ilościowych, a który tych progów nie spełniał w roku poprzednim:
Trzeba zaprezentować dane dotyczące tego segmentu za poprzedni okres.
Nie trzeba prezentować danych dotyczących tego segmentu za poprzedni okres, ponieważ nie spełniał on progów ilościowych w roku poprzednim.
Można nie prezentować danych dotyczących tego segmentu za poprzedni okres, jeżeli informacje na jego temat są niedostępne, a koszt ich opracowania byłby zbyt wysoki.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) jednostka powinna ujawnić ogólne informacje na temat segmentów sprawozdawczych, do których zaliczyć należy tylko:
Czynniki przyjęte do określenia segmentów sprawozdawczych jednostki.
Oceny dokonane przez kierownictwo w ramach zastosowania kryteriów łączenia.
Rodzaje produktów i usług, z których pochodzą przychody segmentów sprawozdawczych.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) jednostka dokonuje uzgodnienia zaprezentowanych wielkości ekonomicznych na temat każdego segmentu sprawozdawczego z odpowiednimi wielkościami ekonomicznymi dla całej jednostki, przy czym dotyczy to jedynie:
Przychodów oraz zysków lub strat segmentów.
Przychodów, zysków lub strat oraz aktywów i zobowiązań segmentów.
Przychodów, zysków lub strat, aktywów i zobowiązań oraz innych istotnych pozycji segmentów, które zostały ujawnione.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) jednostka dodatkowo prezentuje informacje dotyczące obszarów geograficznych (chyba że informacje te są niedostępne, a koszt ich uzyskania jest nadmierny) tylko i wyłącznie w zakresie:
Istotnych przychodów uzyskanych od klientów zewnętrznych przypisanych do danego pojedynczego kraju.
Istotnych aktywów trwałych zlokalizowanych w danym pojedynczym kraju.
Istotnych przychodów uzyskanych od klientów zewnętrznych przypisanych do danego pojedynczego kraju oraz istotnych aktywów trwałych zlokalizowanych w danym pojedynczym kraju.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) jednostka dostarcza informacje na temat zakresu, w jakim jest zależna od jej głównych klientów, jeżeli przychody z tytułu transakcji z zewnętrznym pojedynczym klientem stanowią:
5 lub więcej procent łącznych przychodów jednostki.
10 lub więcej procent łącznych przychodów jednostki.
20 lub więcej procent łącznych przychodów jednostki.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 8 (MSSF 8) ilość segmentów sprawozdawczychujawnianych odrębnie przez jednostkę, po przekroczeniu której informacje o segmentach mogą stać się nadmiernie szczegółowe wynosi:
Standard nie określa ilości segmentów sprawozdawczych, mogących powodować nadmierną szczegółowość.
5 segmentów sprawozdawczych.
10 segmentów sprawozdawczych.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) wartość godziwą definiuje się tylko jako cenę, którą:
Otrzymano by za sprzedaż składnika aktywów w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach między uczestnikami rynku na dzień wyceny.
Zapłacono by za przeniesienie zobowiązania w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach między uczestnikami rynku na dzień wyceny.
Otrzymano by za sprzedaż składnika aktywów lub zapłacono by za przeniesienie zobowiązania w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach między uczestnikami rynku na dzień wyceny.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) uczestnicy rynku to nabywcy i sprzedawcy na głównym (lub najkorzystniejszym) rynku dla danego składnika aktywów lub zobowiązania, którzy posiadają wszystkie następujące cechy:
Są od siebie niezależni oraz dobrze poinformowani.
Są od siebie niezależni, dobrze poinformowani oraz są w stanie zawrzeć transakcję.
Są od siebie niezależni, dobrze poinformowani oraz zainteresowani zawarciem transakcji.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) ustalając wartość godziwą składnika aktywów należy cenę, którą otrzymano by z tytułu jego sprzedaży w transakcji między uczestnikami rynku przeprowadzonej na zwykłych warunkach na dzień wyceny:
Pomniejszyć o koszty transakcyjne, jeżeli takie by występowały.
Pomniejszyć o koszty transportu, jeżeli takie by występowały.
Pomniejszyć o koszty transakcyjne oraz koszty transportu, jeżeli takie by występowały.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) dane wejściowe na poziomie 1 są cenami notowanymi na aktywnych rynkach. Przy czym dane te mogą dla niektórych aktywów być przedmiotem wymiany na wielu aktywnych rynkach (np. na różnych giełdach). W związku z tym na poziomie 1 nacisk kładzie się na ustalenie:
Tylko głównego rynku dla składnika aktywów lub zobowiązania lub, w przypadku braku głównego rynku, najkorzystniejszego rynku dla składnika aktywów lub zobowiązania.
Tylko faktu, czy jednostka może przeprowadzić transakcję, której przedmiotem jest składnik aktywów lub zobowiązanie, po cenie z tego rynku na dzień wyceny.
Głównego rynku dla składnika aktywów lub zobowiązania lub, w przypadku braku głównego rynku, najkorzystniejszego rynku dla składnika aktywów lub zobowiązania oraz faktu, czy jednostka może przeprowadzić transakcję, której przedmiotem jest składnik aktywów lub zobowiązanie, po cenie z tego rynku na dzień wyceny.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) ustalenie wartości godziwej opiera się na założeniu, że transakcja sprzedaży składnika aktywów odbywa się na głównym rynku dla danego składnika lub w przypadku braku głównego rynku na najkorzystniejszym rynku dla danego składnika lub w przypadku braku głównego rynku na najkorzystniejszym rynku dla danego składnika aktywów. Oznacza to również, że jednostka:
Musi mieć możliwość dostępu do rynku oraz musi być zdolna do sprzedaży danego składnika aktywów na dzień wyceny, aby móc ustalić wartość godziwą na podstawie ceny na tym rynku.
Musi mieć możliwość dostępu do rynku, ale nie musi być zdolna do sprzedaży danego składnika aktywów na dzień wyceny, aby móc ustalić wartość godziwą na podstawie ceny na tym rynku.
Nie musi mieć możliwość dostępu do rynku oraz nie musi być zdolna do sprzedaży danego składnika aktywów na dzień wyceny, aby móc ustalić wartość godziwą na podstawie ceny na tym rynku.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) wycena w wartości godziwej składnika aktywów niefinansowych uwzględnia zdolność uczestnika rynku do osiągnięcia korzyści ekonomicznych poprzez jak największe i najlepsze wykorzystanie składnika aktywów. Największe i najlepszy wykorzystanie może zapewniać maksymalną wartość uczestnikom rynku w wyniku:
Tylko jego odrębnego wykorzystania.
Tylko wykorzystania go w połączeniu z innymi aktywami (grupa) lub aktywami i zobowiązaniami (przedsięwzięcie).
Jego odrębnego wykorzystania lub wykorzystania go w połączeniu z innymi aktywami (grupa) lub aktywami i zobowiązaniami (przedsięwzięcie).
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) jednostka stosuje techniki wyceny, które są odpowiednie do okoliczności i w przypadku których są dostępne dostateczne dane do ustalenia wartości godziwej, przy:
Maksymalnym wykorzystaniu odpowiednich obserwowalnych danych wejściowych i minimalnym wykorzystaniu nieobserwowalnych danych wejściowych.
Maksymalnym wykorzystaniu odpowiednich nieobserwowalnych danych wejściowych i minimalnym wykorzystaniu obserwowalnych danych wejściowych.
Wykorzystaniu odpowiednich obserwowalnych i nieobserwowalnych danych wejściowych, bez uwzględniania ich maksymalnego lub minimalnego wykorzystania.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) jednostka stosuje techniki wyceny, które są odpowiednie do okoliczności i w przypadku których są dostępne dostateczne dane do ustalenia wartości godziwej, a za techniki takie standard uznaje:
Podejście rynkowe oraz podejście dochodowe.
Podejście rynkowe oraz podejście kosztowe.
Podejście dochodowe lub podejście kosztowe.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 41 (MSSF 41) 04.02.2020 w sali nr V Daga dostanie ze Standardów sprawozdawczości finansowej:
2
3
4
5
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) techniki wyceny stosowane do ustalenia wartości godziwej są stosowane w sposób ciągły. Zmiana techniki wyceny lub jej stosowania jest jednak odpowiednia, jeżeli zmiana skutkuje wyceną tak samo lub bardziej odpowiadającą wartości godziwej w danych okolicznościach. Przykładem tego nie jest sytuacja, w której:
Powstają nowe rynki lub warunki rynkowe ulegają zmianie.
Dostępne są nowe informacje lub informacje wcześniej stosowane nie są już dostępne.
Techniki wyceny zostają udoskonalone.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
Zgodnie z Międzynarodowym Standardem Sprawozdawczości Finansowej nr 13 (MSSF 13) w hierarchii wartości godziwej:
Obserwowalne dane wejściowe mogą stanowić dane wejściowe tylko na poziomie 1.
Obserwowalne dane wejściowe mogą stanowić dane wejściowe na poziomie 1 lub 2.
Obserwowalne dane wejściowe mogą stanowić dane wejściowe na poziomie 2 lub 3.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa.
