"Piso" inquit "patris mei legatus et amicus erat.

(a)  

eum Germanico adiutorem misi ego cum auctoritate senatus ad res apud Orientem administrandas.

(a)  

integris animis est diiudicandum utrum Piso contumacia et certaminibus vexaverit iuvenem exituque eius laetatus sit, an scelere eum exstinxerit.

(a)  

simul reputate utrum legiones ad seditionem incitaverit.

(a)  

deinde biduum criminibus obiciendis statuitur utque post intervallum sex dierum reus per triduum defenderetur

(a)  

tres amici Germanici consimili studio obiecerunt Pisonem, odio Germanici et rerum novarum studio, milites per licentiam et sociorum iniurias corrupisse; postremo ipsum Germanicum devotionibus et veneno occidisse

(a)  

tum et Pisonem et Plancinam, postquam sacra et immolationes nefandas fecissent, petivisse armis rem publicam

(a)  

defensio in ceteris criminibus trepidavit; nam neque ambitio militum neque iniuria in provinciam, ne contumeliae quidem adversum imperatorem, negari poterant: solum veneni crimen potuit Piso diluere.

(a)  

at simul populi ante curiam voces audiebantur: non temperaturos manibus si Piso sententias patrum evasisset.

(a)  

eadem erat Plancinae invidia.

(a)  

atque ipsa, dum Pisoni spes erat absolutionis, sociam se cuiuscumque fortunae futuram esse et, si necesse esset, comitem exitii promittebat: sed paulatim segregari a marito coepit.

(a)  

quod postquam Piso sibi exitiabile esse intellexit, dubitavit an causam diceret amplius.

(a)  

itaque, tamquam defensionem in posterum diem meditaretur, pauca scribit obsignatque et liberto tradit; tum solita curando corpori exsequitur.

(a)  

deinde multam post noctem, egressa cubiculo uxore, claudi ianuam iussit; et prima luce perfosso iugulo, iacente humi gladio, repertus est.

(a)