Wong sing kajibah sesorah diarani...

Sing udu kalebu tujuane sesorah yaiku...

sesorah atur pambagya harja ana ing pahargyan temanten yaiku cara sesorah kanti...

teknik sesorah ana pira...

Pamicarane sadurunge wis ngrancang teks/naskah sesorah banjur diapalake cara seosrah kanti...

sesorah tumrap Presidhen, Gubernur, laporan pertanggungjawaban sesorah kanti cara...

Sesorah kang tanpa dirancang, tanpa dinyana sadurunge dening pamedhar sabda, ujug-ujug ketiban sampur supaya matur/ngendika dening MC yaiku sesorah kanti teknik...

Pamedhar sabda mung nyiyapake pokok sawijining bab/masalah kang bakal diwedharake banjur kanthi pengalaman, lan bumbu-bumbu lelucon mekarake kerangka/pokok pikiranmu ana ing sesorah yaiku teknik sesorah...

Ngisor iki bab kang kudu digatekake nalika sesorah yaiku...

basa kang digunakake kudu laras kaya ing ngisor iki kejaba...

patrap (sikap) sing mantep lan teteg, ngadeg jejeg, tangan ngapurancang lan anteng (ora kakehan obah sing ora perlu), ora ndangak utawa ndhungkluk terus. bab kang kudu digatekake kaya ing duwur kui kalebu bab...

Sadurunge diwenehi wektu dening MC, becike pamicara lungguh ing papan sing rada ndhelik kanggo nuwuhke “daya kejut” pamireng, ateges pamedhar sabda kudu gatekake bab...

bab kang kudu digatekake nalika sesorah ana pira?

Kepenak dirungokake ora keseron, ora kelirihan, cetha, ora groyok, ngerti lan tanggap karo swasanane ateges pamicara gatekake...