Ginagamit ito ng tao upang matuto at magtamo ng mga tiyak na kaalaman tungkol sa mundo, sa mga akademiko at/o propesyunal na sitwasyon.

Gumawa ng pag-aaral sa ponolohiya at sintaks ng Tagalog.

Nagagamit sa pagkontrol sa mga ugali o asal ng ibang tao, sitwasyon o kaganapan.

Gumamit ang edisyong ito ng katutubong baybayin.

Pinakaunang Linggwistang Pilipino.

Tumutugon sa mga pangangailangan ng tao gaya ng pakikipag-ugnayan sa iba.

Sumulat siya ng deskripsyon at ebalwasyon sa mga naunang mga pag-aaral ng wika sa Pilipinas.

Binubuo ng 171 pahina

Ginagamit ito sa pagpapanatili ng mga relasyong sosyal katulad ng pagbati sa iba;t ibang okasyon, panunukso, pagbibiro, pasasalamat, pagpapalitan ng kuro-kuro tungkol sa isang partikular na isyu.

May sampung pag-aaral na ginawa tungkol sa mga wika sa Pilipinas mula 1908-1916.

Matatagpuan ang isang kopya sa Bibliotica sa Londres

Tinaguriang may pinakamahalagang kontribusyon sa lingwistika sa Pilipinas.

Binubuo ito ng 75 pahina

Paglalahad ng sariling opinyon at kuro-kuro sa paksang pinag-uusapan.

Gumawa ng pag-aaral tungkol sa morpolohiya at sintaks ng Cebuano at mga pedagogikal na libro.

Ang ilang halimbawa nito ay pag-uulat, panayam, pagtuturo, pagpapaliwanag, pagsagot, pagtuturo at pagsusulat ng pamanahunang papel o tesis.

Kabilang sa mga isinulat niya ang "Sentence Patterns of the Ten Major Philippine Languages"

Ayon sa kanya ang wika ay isang masistemang balangkas ng sinasalitang tunog na pinili at isinaayos sa paraang arbitraryo upang magamit ng mga taong nabibilang sa isang kultura.

Gumawa ng anim na artikulo sa mga salitang-ugat na binubuo ng isang pantig lamang sa pagkakaiba at pagkakahawig ng mga tunog sa iilang mga pangunahing wika sa Pilipinas at paghahambing sa pandiwa ng mga ito.