Adum nie pamięta imion i nazwisk wszystkich współpracowników, więc zwykle prosi o sprawdzenie listy odbiorców kogoś innego, bądź sama szuka listy pracowników w szafie znajdującej się na drugim końcu pokoju.

Adum idzie sobie zrobić kawę, za chwilę czeka ją spotkanie na którym po raz 5 w tym miesiącu będą omawiane wnioski ze spotkania, które odbyło się 3 miesiące temu – prawdopodobnie również bez rezultatu.

Adum loguje się do systemu – zwykle trwa to kilka minut i sprawdza też czy dostała odpowiedź z innego działu w sprawie Klienta – czeka już kilka dni bez efektu.

Adum ponownie bierze za czytanie draftu nowej umowy produktowej, ale dokument jest tak niezrozumiały, że mimo iż czyta go kolejny raz nic z niego nie rozumie.

Adum zerka na swoją skrzynkę i widzi że w ciągu godziny otrzymała kolejne 10 @, rano cieszyła się, że już zaczęła odpisywać na wiadomości z poprzedniego czwartku.

•Następnie Adum przechodzi do procesowania wniosków Klientów. Dostała wreszcie odpowiedź z innego działu, ale w formacie którego nie umie odtworzyć. Sprawdza więc aplikacją po aplikacji, jakim narzędziem mogłaby się dostać do informacji której potrzebuje, żeby wydać decyzję.

Adum widzi kontem oka jak jej koleżanka znowu kończy pracę wcześniej, mimo, że ona będzie musiała dzisiaj zostać dłużej. Jest zła, że znowu ściągnęła z kolejki same trudne wnioski – chyba prześladuje ją jakiś pech.

Adum w trakcie pracy zauważyła pewną prawidłowość w odrzucanych wnioskach i wydaje jej się, że chyba w procedurze brakuje jakiegoś zapisu, może warto ją uzupełnić? Adum odgania od siebie tą myśl – jest pewna, że jej szef powie, że to strata czasu.