Naghalinhinan sina Tulalang at ang kanyang mga kapatid sa pakikipaglaban kay Agio, ang mayabang na heneral.

Ang pagdumi ng isang uwak sa mukha ni Tulalang ay nangangahulugan ng pagdating ng maraming pagpapala para sa kaharian.

Hindi nakalimutan ni Tulalang ang kanyang pangakong kasal kay Macaranga, ang babaeng iniligtas niya sa kamay ng isang higante.

Ang lahat ng mamamayan sa kaharian ni Tulalang kasama ang kanyang mga kapatid ay namatay lahat sa kalawakan.

“Huwag kayong mag-alala, hindi tayo pababayaan ni Allah at hindi ko kayo pababayaang magutom.” (Tulalang)

“Simula sa araw na ito ay huwag na kayong mag-aalala sa inyong pagkain. Simula ngayon ay hindi na kayo magugutom. Anumang bagay ang inyong gugustuhin ay mapapasainyo.” (Mahiwagang matanda)

“Tulalang, nais naming manirahan sa iyong kaharian. Handa

kaming magpasakop sa iyong kapangyarihan.” (mga tao)

“Tulalang, hinahamon kitá! Kung hindi ka makikipaglaban sa akin ay sasakupin ko ang buo mong kaharian.” (Heneral Agio)

“Tulalang, papayag akong pakasal sa iyo upang magkaroon ng bagong hari sa aming kaharian.” (Macaranga)