อ่านกลอนดอกสร้อยต่อไปนี้แล้วตอบคำถามข้อ ๒ ถึง ๕

“วังเอ๋ยวังเวงหง่างเหง่ง! ย่ำค่ำระฆังขาน

ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน

ชาวนาเหนื่อยอ่อนต่างจรกลับ ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน

ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล และทิ้งตนตูเปลี่ยวอยู่เดียวเอย”

๒. ถ้านักเรียนไม่ทราบที่มาของเรื่องมาก่อน อ่านกลอนดอกสร้อยนี้แล้วจะคิดอย่างไร

ข้อใดกล่าวถูกต้อง

คำประพันธ์บทนี้แสดงความรู้สึกด้านใดออกมามากที่สุด

ข้อใดใช้เสียงธรรมชาติเป็นสื่อทำให้เกิดจินตภาพ

๔. บาทที่ ๔

อ่านกลอนดอกสร้อยต่อไปนี้แล้วตอบคำถามข้อ ๖-๘

สกุลเอ๋ยสกุลสูง ชักจูงจิตฟูชูศักดิ์ศรี

อำนาจนำความสง่าอ่าอินทรีย์ ความงามนำให้มีไมตรีกัน

ความร่ำรวยอวยสุขให้ทุกอย่าง เหล่านี้ต่างรอตายทำลายขันธ์

วิถีแห่งเกียรติยศทั้งหมดนั้น แต่ล้วนผันมาประจบหลุมศพเอย

๖. เนื้อหาของคำประพันธ์บทนี้ให้แนวคิดหลักตามข้อใด

คำว่า “ขันธ์” มีความหมายตรงกับข้อใด

เหตุใดผู้ประพันธ์จึงเลือกใช้ฉันทลักษณ์ประเภทกลอนดอกสร้อยในการแต่ง “รำพึงในป่าช้า”

อ่านกลอนดอกสร้อยต่อไปนี้แล้วตอบคำถามข้อ ๙-๑๐

ยามเอ๋ยยามนี้ ปถพีมืดมัวทั่วสถาน

อากาศเย็นเยือกหนาวคราววิกาล สงัดปานป่าใหญ่ไร้สำเนียง

มีก็แต่เสียงจังหรีดกระกรีดกริ่ง! เรไรหริ่ง! ร้องขรมระงมเสียง

คอกควายวัวรัวเกราะเปาะแปะ ! เพียง รู้ว่าเสียงเกราะแว่วแผ่วแผ่วเอย

๙. คำประพันธ์บทนี้โดยเฉพาะบาทที่ ๓ และบาทที่ ๔ เด่นที่สุดตามข้อใด

วิกาล มีความหมายตรงกับข้อใด

ข้อความที่ปรากฏในตอนต้นของกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าเรียกว่าอะไร

อ่านกลอนดอกสร้อยต่อไปนี้แล้วตอบคำถามข้อ ๑๒-๑๓

ห่วงเอ๋ยห่วงอะไร ไม่ยิ่งใหญ่เท่าห่วงดวงชีวิต

แม้คนลืมสิ่งใดได้สนิท ก็ยังคิดขึ้นได้เมื่อใกล้ตาย

ใครจะยอมละทิ้งซึ่งสิ่งสุข เคยเป็นทุกข์ห่วงใยเสียได้ง่าย

ใครจะยอมละแดนแสนสบาย โดยไม่ชายตาใฝ่อาลัยเอย

๑๒. สิ่งที่มนุษย์เสียดายและอาลัยมากที่สุดคืออะไร

มนุษย์ห่วงและกังวลในเรื่องใดมากที่สุด

ผู้ประพันธ์กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าเปลี่ยนชื่อกวีสำคัญ จอร์น มิวตัน ของอังกฤษ เป็นกวีท่านใดของไทย

๔. ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช

๑๕. ผู้ประพันธ์กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าเปลี่ยนชื่อบุคคลสำคัญของอังกฤษในช่วงคริส์ศตวรรษที่ ๑๗ จอร์น แฮมพ์เด็น มาเป็นบุคคลสำคัญของไทยตามข้อใด

อ่านกลอนดอกสร้อยต่อไปนี้แล้วตอบคำถามข้อ ๑๖-๑๗

ห่างเอ๋ยห่างไกล ห่างจากพวกมักใหญ่ฝักใฝ่หา

แต่สิ่งซึ่งเหลวไหลใส่อาตมา ความมักน้อยชาวนาไม่น้อมไป

เพื่อนรักษาความสราญฐานวิเวก ร่มชื้อเฉกหุบเขาลำเนาไศล

สันโดษดับฟุ้งซ่านทะยานใจ ตามวิสัยชาวนาเย็นกว่าเอย

๑๖. คำประพันธ์บทนี้แสดงให้เห็นว่าชาวนาเป็นคนประเภทใด

“สันโดษ มีความหมายตรงกับข้อใด”

ข้อใดใช้คำถามเชิงวาทศิลป์

คำประพันธ์ในข้อใดตรงกับข้อความที่ว่า อนิจจังไม่เที่ยง

“ถือเป็นที่รโหฐานนมนามมา ให้เสีอมผาสุกสันต์ของมันเอย” “รโหฐาน” มีความหมายตรงกับข้อใด