Ito ang pagsusuri ng gawain ng ekonomiya sa pangkalahatan.

Ito ay siklo ng kalakan na lubhang napakababa ng kabuuang demand kaysa kabuuang suplay. Nagreresulta ito ng mahinang produksyon kaya maraming mangagawa ang inaalis sa trabaho.

Ito ay ang mga taong nagpahiwatig ng kagustuhang magtrabaho pa ng dagdag na oras sa kanilang kasalukuyang trabaho, mga part-time workers, at mga taong ang trabaho ay hindi ayon sa kanilang tinapos, traning o kapasidad.

Ito ang mga taong gumagawa nang may bayad kasama yaong may hanapbuhay ngunit nakaliban dahil sa sakit, welga at bakasyon.

Kabilang sa kategoryang ito ang mga taong walang empleyo o hanapbuhay ngunit aktibo sa paghahanap ng trabaho o naghihintay na tawagin para sa empleyo.

Binubuo ang pangkat na ito ng populasyong gumagawa sa bahay, nag-aaral, retirado, may sakit o yaong ayaw maghanapbuhay kahit kaya pa.

Nagaganap ang ganitong kawalang empleyo dahil sa di-mapipigilang pagkilos o paglilipat-lipat ng mga tao.

Paglipat ng tirahan o panganganak ng isang babae.

Ito ay may kinalaman sa kakulangan sa isang uri ng hanapbuhay samantalang sa ibang hanapbuhay ay tumataas ang demand. Katangian ito ng ekonomiyang ang ibang sector ay umuunlad samantalang ang iba ay bumanagsak.

Sa uring ito, ang kabuuang demand para sa paggawa ay napakababa. Nangyayari ito kapag hindi balance ang kabuuang demand at kabuuang suplay.

Konsyumer ng mga tapos na produkto at kalakal na nilikha ng bahay-kalakal.

Konsyumer ng mga salik ng produksyon na nagmumula sa sambahayan.

Nangongolekta ng buwis sa sambahayan at bahay-kalakal. Nagkakaloob ng serbisyong pampubliko.

Nagbebenta at bumibili ng kalakal sa ibang bansa.

Produkto ng Pilipinas na ibinebenta sa ibang bansa.

Binibiling produkto sa ibang bansa.

Ito ay isang paraan o programa kung saan inilalapat ng pamahalaan ang paggastos at paglikom nuto ng pondi upang maimpluwensyahan ang ekonomiya.

Ito ay ang pagkontrol ng pamahalaan sa ekonomiya upang mapatatag ang pambansang ekonomiya.

Layunin nito na mapasigla ang pambansang ekonomiya.

Pamumuhunan ng pamahalaan at pagbabawas sa ibinabayad na buwis.

Magpapataas sa demand, magpapababa sa presyo ng kalakal, at magpapalaki sa output ng ekonomiya.

Layunin nito na bawasan ang sobrang kasiglahan ng ekonomiya dahil ang labis na mataas na demand sa suplay ay magdudulot ng inflation.

pagbabawas sa gastusin ng pamahalaan, pagsasapribado ng ilang pampublikong korporasyon at pagpapataas sa singil na buwis.

Ito ay magpapababa sa demand, magpapataas sa presyo ng kalakal, at pagbabawas sa output ng ekonomiya.

Ito ay salapi na sapilitang kinukuha ng pamahalaan sa mga mamamayan.

Saan maaaring ipataw ng pamahalaan ang buwis?

Buwis na ipinapataw sa mga indibidwal o bahay kalakal

withholding tax

value added tax

buwis na ipinapataw sa mga kalakal o serbisyo

Buwis sa kinikita ng mamamayan

Buwis sa mga may - ari ng sasakyan

Buwis sa mga may - ari ng negosyo

Buwis sa mga binibiling kalakal

Buwis sa mga libangan tulad ng sinehan, parke, at mga sugalan.

Buwis sa mga kalakal na galing sa ibang bansa

Nangangalap ng buwis sa mga kalakal o serbisyo mula sa loob ng bansa.

Nangangalap ng buwis sa mga kalakal o serbisyo mula sa labas ng bansa.

Paghahanda ng panukalang badyet

Pagsusuri at pag-aapruba ng panukalang badyet.

Pagbibigay ng badyet at paggamit nito

Paghahanda ng ulat upang malaman kung nagamit ng tama ang pambansang badyet.

Gastusin para sa suweldo, honoraria, at bonuses ng mga kawani ng pamahalaan.

Gastusin para sa operasyon tulad ng kuryente, papel, tubig, gasolina at iba pa.

Gastusin para sa karagdagang asset tulad ng gusali, lupa, sasakyan o makinarya.

Gastusin sa pagpapaunlad ng mga programang pangkaunlaram tulad ng kalakalan, industriya at turismo.

Gastusin sa edukasyon, kalusugan, transportasyon, etc

Gastusin sa pagpapanatili ng katahimikan at seguridad.

Mga gastusin sa pagsasagawa ng mga tungkuling pansibiko tulad ng tulong sa panahon ng kalamidad, pagpapautang, etc.

gastusin sa pinambabayad ng utang panloob o panlabas.