โคลงสี่สุภาพ

กาพย์ยานี ๑๑

กลอนสุภาพ

ฉันท์

ศรีสุวรรณ

วิเชียร โมรา สานน

สินสมุทร

พระอภัยมณี

สินสมุทร

ตาเงือก ยายเงือก

นางผีเสื้อสมุทร

สุดสาคร

มีเพราะสินสมุทรซึ่งเป็นเชื้อสายของนางผีเสื้ออยู่ด้วย

พระเงือกมีคาถาอาคม สามารถป้องกันภูตผีได้

เพราะพระอภัยมณีมีบุญญาธิการสูง

พระอภัยมณีคอยเป่าปี่ เพื่อปัดเป่าอันตรายจากปลาร้าย และภูตผี ปีศาจในทะเล

สุดสาคร

สินสมุทร

พระโยคี

ภูตผี ปีศาจในทะเล

๗ ปี

๘ ปี

๑๐ ปี

๑๒ ปี

มีเขี้ยว

มีตาสีแดง

มีกำลังมาก

ถูกทุกข้อ

นางฝันร้าย

ประตูถ้ำเปิดทิ้งไว้

ปีพระอภัยมณีหายไป

ไม่พบพระอภัยมณีและสินสมุทร

ขี้ขลาด

กล้าหาญ

เสียสละ

เห็นแก่ตัว

พระโยคี

เงือก

พระอภัยมณี

นางผีเสื้อสมุทร

การให้อภัย

การรู้จักควบคุมอารมณ์

การมีความซื่อสัตย์สุจริต

การวางแผนด้วยความรอบคอบ

มังกรเกี่ยวเลี้ยวลอดกอดมังกร

ประชุมซ่อนแฝงชลขึ้นวนเวียน

ฝูงม้าน้ำทำท่าเหมือนม้าเผ่น

ขึ้นลอยเล่นเลี้ยวลัดฉวัดเฉวียน

ตะเพียนทองท่องน้ำนำตะเพียน

ดาษเดียรดูเพลินจนเกินมา

เห็นละเมาะเกาะเขาเขียวชอุ่ม

โขดตะคุ่มเคียงเคียงเรียงรุกขา

แล้วว่าแก่สินสมุทรสุดที่รัก

แม้นางยักษ์จะมารับจงกลับหลัง

พระโยคีชี้หน้าว่าอุเหม่

ยังโว้เว้วุ่นวายอีตายโหง

เที่ยวดำด้นค้นหามัจฉาใหญ่

พอจับได้ปลาอินทรีขึ้นขี่หลัง

ฉวยไม้เท้าก้าวย่างจากบัลลังก์

แขกฝรั่งพรั่งพร้อมล้อมลีลา

พระอภัยมณีเป่าปี่ให้นางผีเสื้ออกแตกตาย

พระโยคีเสกทรายฆ่านางผีเสื้อ จนตาย

นางเงือกคลอดลูกชื่อสุดสาคร

นางผีเสื้อหลบไปแอบ แล้ววนเวียนอยู่รอบเกาะ