Isang prinsesa,

nakaupo sa tasa.

Isang pamalu-palo,

libot na libot ng ginto.

Nang sumipot sa maliwanag,

kulubot na ang balat.

Maliit na bahay,

puno ng mga patay.

Kung kailan mo pinatay,

saka pa humaba ang buhay.

Malambot na parang ulap,

kasama ko sa pangangarap.

Panakip sa nakabotelya,

yari sa lata.

Aling mabuting letrato

ang kuhang-kuha sa mukha mo?

Sinakal ko muna, bago ko nilagari.

Halaman ng dunong, walang dilig maghapon, araw-araw kung bilangin isang taon kung tapusin.

Maliit pa si kumpare, nakakaakyat na sa tore.

Mataas kung nakaupo mababa kung nakatayo.

Nakakaluto’y walang init, umuusok kahit na malamig.

Sapagkat lahat na ay nakahihipo;walang kasindumi’t walang kasimbaho;bakit mahal nati’t ipinakatatago.

Lumalakad nang walang paa, maingay paglapit niya.

Ako ay may kaibigan, kasama ko kahit saan.

Buto’t balat lumilipad.

Pag-aari mo, dala-dala mo, datapwa’t madalas gamitin ng iba kaysa sa iyo.

Kung sa isda, ito ay dagat, kung sa ibon, ito’y pugad, lungga naman kung ahas, kung sa tao, ano ang tawag?